Nemertes :: Home

Η "Νημερτής" είναι το Ιδρυματικό Αποθετήριο που φιλοξενεί την πνευματική παραγωγή του Πανεπιστημίου Πατρών. Συγκεντρώνει τις διδακτορικές διατριβές, μεταπτυχιακές και διπλωματικές εργασίες που εκπονούνται στο Πανεπιστήμιο Πατρών και ταυτόχρονα συλλέγει κι άλλο υλικό, όπως είναι τεχνικές αναφορές, δημοσιεύσεις σε περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων των μελών ΔΕΠ και των ερευνητών του Πανεπιστημίου, κλπ.

Recent Submissions

Now showing 1 - 5 of 31609

Open Access
Πλήρως ομομορφική κρυπτογραφία και zk-SNARKs για ασφαλή και επαληθεύσιμο υπολογισμό
(2026-10-14) Κυριακάτου, Μαρία Αναστασία; Kyriakatou, Maria Anastasia
Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής (ΔΕ)
Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει την πρόκληση της ασφαλούς και επαληθεύσιμης αναθέσεως υπολογιστικών διεργασιών (Secure and Verifiable Computation Outsourcing) σε μη αξιόπιστες υποδομές Νέφους (Cloud) και Άκρου (Edge). Με την εξάπλωση του Διαδικτύου των Πραγμάτων (IoT), οι συσκευές χαμηλών πόρων ανάγουν σύνθετους υπολογισμούς σε εξωτερικούς εξυπηρετητές, αντιμετωπίζοντας ωστόσο σοβαρούς κινδύνους παραβίασης της ιδιωτικότητας των δεδομένων και της ακεραιότητας των αποτελεσμάτων. Για την αντιμετώπιση των κινδύνων αυτών, η εργασία σχεδιάζει και υλοποιεί ένα ενοποιημένο πρωτόκολλο που συνδυάζει την Πλήρως Ομομορφική Κρυπτογραφία (Fully Homomorphic Encryption- FHE) και τις Αποδείξεις Μηδενικής Γνώσης (zk-SNARKs). Ειδικότερα, χρησιμοποιείται το ομομορφικό σχήμα BFV (Brakerski-Fan-Vercauteren) για την κρυπτογράφηση των δεδομένων εισόδου από την πλευρά του IoT client, επιτρέποντας στον εξυπηρετητή να εκτελεί υπολογισμούς απευθείας πάνω στα κρυπτογραφήματα χωρίς να αποκτά πρόσβαση στην πληροφορία σε καθαρή μορφή. Ταυτόχρονα, ενσωματώνεται το σύστημα αποδείξεων Groth16 zk-SNARK, το οποίο επιτρέπει στον εξυπηρετητή να παράγει μια συμπαγή απόδειξη ορθότητας της εκτέλεσης του υπολογισμού. Η πρακτική υλοποίηση του συστήματος επιτυγχάνει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ της βιβλιοθήκης Microsoft SEAL (σε περιβάλλον C++) για τις ομομορφικές πράξεις BFV και των εργαλείων circom / snarkjs για τη διαμόρφωση του αριθμητικού κυκλώματος R1CS και την παραγωγή/επαλήθευση των αποδείξεων. Η πειραματική αξιολόγηση πραγματοποιείται με τη χρήση συσκευής Raspberry Pi 4 ως IoT client. Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη λειτουργική ορθότητα του πρωτοκόλλου, δείχνοντας ότι ο χρόνος επαλήθευσης της απόδειξης στον client παραμένει εξαιρετικά χαμηλός (της τάξης των ελάχιστων millisecond) και το μέγεθος της απόδειξης σταθερό, μετατοπίζοντας επιτυχώς το υπολογιστικό βάρος στον εξυπηρετητή.
Open Access
Η πρόσβαση ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στην ανώτατη εκπαίδευση : διερευνώντας την πορεία των κρατουμένων προς την/στην ανώτατη εκπαίδευση, εντός του σωφρονιστικού πλαισίου
(2026-09-23) Γουργουρίνη, Αικατερίνη; Gourgourini, Aikaterini
Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας (ΔΔ)
Η παρούσα μελέτη επιχειρεί να διερευνήσει πτυχές που σχετίζονται με την πρόσβαση των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στην εκπαίδευση, επικεντρώνοντας το επιστημονικό ενδιαφέρον στην ανώτατη εκπαίδευση και εξειδικεύοντάς το στην πληθυσμιακή ομάδα των κρατουμένων. Η παροχή εκπαίδευσης σε σωφρονιστικά καταστήματα, λειτουργώντας ως αναπόσπαστο κομμάτι στη χάραξη αντεγκληματικής πολιτικής, έχει βρεθεί στο επίκεντρο του διεθνούς ενδιαφέροντος, με σκοπό την ενίσχυση και τη διεύρυνση της διακρατικής συνεργασίας, στους τομείς της μείωσης της εγκληματικότητας, της πρόληψης της υποτροπής καθώς και της κοινωνικής επανένταξης των κρατουμένων. Για τη συλλογή των ερευνητικών δεδομένων, χρησιμοποιήθηκε ποιοτική μεθοδολογία, μέσω της διενέργειας ημιδομημένων συνεντεύξεων, σε τέσσερα (4) σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας. Το δείγμα της έρευνας αποτέλεσαν: α) ενήλικες άνδρες κρατούμενοι, φοιτητές και μαθητές Γ’ τάξης Λυκείου – υποψήφιοι πανελλαδικών εξετάσεων και, β) επαγγελματίες που εξειδικεύονται σε ζητήματα εκπαίδευσης κρατουμένων (κοινωνικοί λειτουργοί, κοινωνιολόγοι και εκπαιδευτικοί). Συνοψίζοντας τα κύρια ευρήματα της μελέτης, διαπιστώνεται ότι η ανώτατη εκπαίδευση εντός του σωφρονιστικού πλαισίου, δεν αποτελεί μία προνομιακή παροχή αλλά επιτελεί έναν καθοριστικό ρόλο, ως μοχλός θεσμικής και κοινωνικής μεταρρύθμισης. Παρότι εκκινείται ως αυτόβουλη επιδίωξη των κρατουμένων, μέσα από διαφορετικά προσωπικά κίνητρα και προσδοκίες συμμετοχής, η παροχή ανώτατης εκπαίδευσης στη φυλακή συνδέεται άρρηκτα με πλέγμα υποστηρικτικών παραγόντων προκειμένου να υπερβεί τα σημαντικά δομικά, θεσμικά και γραφειοκρατικά εμπόδια του σωφρονιστικού συστήματος. Ως εκ τούτου, η ανώτατη εκπαίδευση μετουσιώνεται σε μία πολυεπίπεδη, δυναμική διαδικασία, η οποία καθίσταται εφικτή μόνο μέσω της συστηματικής επένδυσης σε πόρους, συνέργειες και υποδομές. Οι ακαδημαϊκές σπουδές δείχνουν να μειώνουν την πιθανότητα υποτροπής, να δημιουργούν βιώσιμες προοπτικές εργασίας και να προωθούν την ομαλότερη επανένταξη των αποφυλακισθέντων στον κοινωνικό ιστό.
Open Access
Ανάπτυξη ενός προσομοιωτικού διαδραστικού παιχνιδιού για τη θέση ενός διαχειριστή έργου
(2026-10-12) Στουπάκη, Σταματία; Stoupaki, Stamatia
Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής (ΔΕ)
Η παρούσα διπλωματική εργασία προτείνει μια βιωματική παιδαγωγική προσέγγιση, παρουσιάζοντας τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη ενός Παιχνιδιού Σοβαρού Σκοπού (Serious Game) για τη Διαχείριση Έργων Λογισμικού. Βασικός σκοπός της εφαρμογής είναι να γεφυρώσει το κενό μεταξύ ακαδημαϊκής θεωρίας και επαγγελματικής πρακτικής. Με αυτόν τον τρόπο, στοχεύει να προετοιμάσει τους μελλοντικούς μηχανικούς για τις απαιτήσεις του πραγματικού εργασιακού περιβάλλοντος, το οποίο επιβάλλει τη διαρκή εξισορρόπηση τεχνικών, οργανωτικών και κοινωνικών δεξιοτήτων. Στο πλαίσιο της εργασίας, αναπτύχθηκε ένα διαδραστικό περιβάλλον προσομοίωσης όπου ο εκπαιδευόμενος αναλαμβάνει τον ρόλο του Διαχειριστή Έργου. Η αρχιτεκτονική του παιχνιδιού βασίζεται σε μια διακλαδιζόμενη αφήγηση διαδοχικών φάσεων, η οποία υλοποιείται μέσω της μηχανής Ren'Py και ακολουθεί ρεαλιστικά τον κύκλο ζωής ενός έργου. Κατά τη διάρκεια της προσομοίωσης, ο παίκτης καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις μέσα από εξειδικευμένα σενάρια που αφορούν τη στελέχωση της ομάδας, τον στρατηγικό σχεδιασμό και τη διαχείριση κρίσεων. Κεντρική καινοτομία του συστήματος αποτελεί η εφαρμογή ενός πολυπαραγοντικού μοντέλου αξιολόγησης, που καταγράφει τις επιπτώσεις κάθε απόφασης στον χρόνο, το κόστος, την ποιότητα, τον κίνδυνο και το ηθικό της ομάδας. Παράλληλα, δόθηκε απόλυτη προτεραιότητα στη μαθησιακή διαφάνεια και την εργονομία της διεπαφής (UI/UX). Για την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας του συστήματος, το παιχνίδι αξιολογήθηκε από φοιτητές μηχανικής λογισμικού μέσω της συμπλήρωσης δύο ερωτηματολογίων (ένα pre-test και ένα post-test). Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να αξιολογήσουν την ευχρηστία της εφαρμογής, την εκπαιδευτική της αξία, καθώς και τον βαθμό ψυχαγωγίας που τους προσέφερε.
Open Access
Τεχνοοικονομική ανάλυση βιομηχανικής μονάδας συγκομποστοποίησης υπολειμμάτων τροφίμων και βιοπλαστικών
(2026-10-06) Ρισκάκη, Σταυρούλα Ευτυχία; Riskaki, Stavroula Eftychia
Τμήμα Χημικών Μηχανικών (ΔΕ)
Η ευρεία χρήση των συμβατικών πλαστικών, αν και προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα σε τομείς όπως η συσκευασία, συνοδεύεται από ραγδαία αύξηση της παραγωγής αποβλήτων και εξάντληση των ορυκτών πόρων. Η αναζήτηση εναλλακτικών βιώσιμων λύσεων οδήγησε στα βιοπλαστικά, λόγω του μικρότερου περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος. Ωστόσο, η διοχέτευσή τους στην αγορά χωρίς τις κατάλληλες υποδομές διαχείρισης δημιουργεί νέες προκλήσεις. Η απουσία κατάλληλης διαλογής οδηγεί συχνά στην τυχαία ανάμειξή τους με τα συμβατικά πλαστικά, γεγονός που υποβαθμίζει τα ρεύματα ανακύκλωσης, ενώ η απόρριψή τους στο περιβάλλον προκαλεί ατελή βιοδιάσπαση και συσσώρευση μικροπλαστικών. Στο πλαίσιο αυτό, εξετάζεται η συγκομποστοποίηση υπολειμμάτων τροφίμων και βιοπλαστικών ως μια ενδεδειγμένη μέθοδος, η οποία παρακάμπτει την ανάγκη διαλογής, ελαχιστοποιεί την παραγωγή μικροπλαστικών και αποτρέπει την απόρριψη οργανικών στους ΧΥΤΑ. Στην παρούσα διπλωματική εργασία πραγματοποιείται ο σχεδιασμός και η τεχνοοικονομική αξιολόγηση μιας βιομηχανικής μονάδας συγκομποστοποίησης, με βάση δεδομένα πιλοτικής κλίμακας. Αφετηρία της ανάλυσης αποτέλεσε η εκτίμηση των αποβλήτων της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας, η οποία χωρίζεται σε αστική ζώνη (170,000 κάτοικοι) και περιαστική ζώνη (41,000 κάτοικοι). Η μονάδα σχεδιάζεται για εισερχόμενη ποσότητα αποβλήτων 9,584 τόνων ετησίως, η οποία περιλαμβάνει χωριστά συλλεγόμενα υπολείμματα τροφίμων και βιοπλαστικά σε ποσοστό 8% κ.β. ως προς αυτά. Αρχικά, εξετάζονται και συγκρίνονται δύο εναλλακτικά συστήματα συλλογής και μεταφοράς: η συμβατική αποκομιδή από κοινόχρηστους κάδους και η συλλογή «πόρτα-πόρτα» (door-to-door). Διαμορφώνονται υπολογιστικά μοντέλα για την εκτίμηση των απαιτήσεων σε κάδους και οχήματα, καθώς και του κόστους συλλογής, ως προς βασικές παραμέτρους σχεδιασμού όπως η συχνότητα αποκομιδής, η χωρητικότητα των κάδων και ο στόχος συλλογής (60% για την τυπική συλλογή έναντι 90% για το door-to-door). Η σύγκριση δείχνει ότι, παρά τις μεγαλύτερες ανάγκες σε εξοπλισμό, η συλλογή πόρτα-πόρτα μπορεί να επιτύχει χαμηλότερο κόστος ανά τόνο απορριμμάτων, κυρίως λόγω της μειωμένης συχνότητας αποκομιδής και της αυξημένης ποσότητας συλλεγόμενων αποβλήτων (39.35 tn/d, ενώ στην τυπική συλλογή 26.23 tn/d). Η προτεινόμενη μονάδα περιλαμβάνει τα στάδια του τεμαχισμού των εισερχόμενων υλικών, της ανάμειξης με διογκωτικό παράγοντα, της κομποστοποίησης σε κλειστούς αντιδραστήρες τύπου In-Vessel (IVC), του μηχανικού διαχωρισμού μέσω κοσκίνου και της τελικής ωρίμανσης σε ανοιχτά σειράδια. Ο χρόνος παραμονής στους αντιδραστήρες ορίζεται σε 14 ημέρες με παραδοχή αποδόμησης του 50% των βιοπλαστικών στο στάδιο αυτό, ενώ η ωρίμανση διαρκεί 42 ημέρες. Μέσω του κοσκινίσματος, επιτρέπεται η ανακυκλοφορία του διογκωτικού υλικού και των μη πλήρως αποδομημένων βιοπλαστικών, με στόχο την παράταση του χρόνου επεξεργασίας τους και τον περιορισμό των βιοπλαστικών στο τελικό κομπόστ. Για τον τεχνικό σχεδιασμό αναπτύχθηκαν ισοζύγια μάζας, υγρασίας και στοιχείων στα επιμέρους στάδια, από τα οποία προσδιορίζονται οι παροχές των ρευμάτων, οι ανάγκες προσθήκης νερού, οι απαιτήσεις αερισμού και οι εκτιμώμενες αέριες εκπομπές. Παράλληλα, αναλύθηκαν τα ενεργειακά ισοζύγια για τους κλειστούς αντιδραστήρες και τα ανοιχτά σειράδια, λαμβάνοντας υπόψη τη θερμότητα της βιοαποδόμησης, την εξάτμιση και τους μηχανισμούς μεταφοράς θερμότητας. Μετά τη διαστασιολόγηση του μηχανολογικού εξοπλισμού, πραγματοποιήθηκε η εκτίμηση του κόστους εγκατάστασης (CAPEX) και των ετήσιων λειτουργικών δαπανών (OPEX), με χρήση εμπειρικών συσχετίσεων κόστους και αναγωγή τιμών. Η οικονομική βιωσιμότητα αξιολογείται μέσω ανάλυσης των ταμειακών ροών και της καθαρής παρούσας αξίας, αναδεικνύοντας ότι για το βασικό σενάριο της Πάτρας (9,584 tn/y) η μονάδα δεν είναι βιώσιμη οικονομικά. Προκειμένου να επιτευχθεί το νεκρό σημείο (break-even), το τέλος επεξεργασίας των αποβλήτων (gate fee) θα έπρεπε να ανέλθει περίπου στα 150€/tn, θεωρώντας μια ρεαλιστική τιμή αγοράς για την πώληση του κομπόστ στα 79€/tn. Επιπλέον, μέσω της αναγωγής του σχεδιασμού σε διαφορετικές δυναμικότητες ώστε να εξεταστεί η επίδραση των οικονομιών κλίμακας, καταδείχθηκε ότι η εγκατάσταση καθίσταται εν τέλει οικονομικά βιώσιμη σε κλίμακες δυναμικότητας άνω των 30,000 έως 40,000 τόνων ετησίως.
Open Access
Ολοκληρωμένη αξιοποίηση αποβλήτων ελαιοτριβείου μέσω ανάκτησης προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και ενέργειας με έμφαση στην ανάκτηση φαινολικών ενώσεων
(2026-10-07) Τσαμούταλη, Χρύσα; Tsamoutali, Chrysa
Τμήμα Χημικών Μηχανικών (ΔΕ)
Olive mill wastewater constitutes one of the most challenging agro-industrial waste streams to manage due to its high organic load and significant content of phenolic compounds. At the same time, it contains organic constituents that can be further valorized for the production of high-value-added products and energy. In this context, its integrated valorization requires the combination of separation processes, recovery of valuable compounds, and further utilization of the residual streams. The present study investigated the separation, concentration, and recovery of phenolic compounds from two olive mill waste streams originating from three-phase and two-phase olive oil production systems, through a combination of membrane processes and adsorption onto a polymeric resin. The two waste streams had different storage and pretreatment histories. The three-phase waste had been stored for several months under ambient conditions and had undergone spontaneous fermentation, whereas the two-phase waste was immediately subjected to centrifugation, resulting in the separation of solid, oily, and aqueous phases. Consequently, the differences observed between the two samples cannot be attributed exclusively to the type of olive oil production system. Following physicochemical characterization of the aqueous phases, both waste streams were sequentially subjected to ultrafiltration (UF) and nanofiltration (NF), aiming at the fractionation of the organic load and the production of streams with different phenolic contents. For the three-phase waste, the largest calculated mass of total phenolic content (TPC) during UF was distributed to the retentate; however, substantial deviations in the mass balances, particularly during NF, limited the reliable quantitative assessment of phenolic distribution. In the two-phase waste, the fractionation trend was more clearly demonstrated. The TPC concentration in the diluted initial feed was 0.946 g GAE/L and increased to 1.485 g GAE/L in the UF retentate, whereas it decreased to 0.410 g GAE/L in the UF permeate. During NF, the concentration in the retentate reached 1.379 g GAE/L, approximately 3.36 times higher than that of the corresponding NF feed, while a concentration of 0.189 g GAE/L was determined in the permeate. Overall, the combined UF–NF treatment produced fractions with different phenolic loads, with the concentration of the measured phenolic fraction in the retentates being more clearly observed for the two-phase waste. Further recovery of phenolic compounds was investigated using the polymeric resin Amberlite XAD16. For the three-phase waste, adsorption was examined in a fixed-bed column; however, the calculated cumulative TPC mass in the effluent exceeded the corresponding influent mass, preventing a reliable quantitative estimation of adsorption capacity under the applied experimental conditions. For the two-phase waste, both batch adsorption experiments and a fixed-bed experiment were performed. In the batch experiments with diluted NF retentate, the real waste matrix exhibited an apparent adsorption capacity of 1.78 mg GAE/g resin after 72 h, compared with approximately 2.30–2.50 mg GAE/g for the tyrosol solution and the synthetic mixtures. The lower value obtained for the real sample suggests that matrix composition may affect adsorption behavior; however, the observed difference cannot be attributed exclusively to interactions among the accompanying organic constituents. During fixed-bed operation with a real sample of the two-phase waste, the normalized breakthrough curve showed that, after the initial increase in the Cₒᵤₜ/C₀ ratio, the values stabilized at approximately 0.72–0.74. After 600 min of operation, the Cₒᵤₜ/C₀ ratio was 0.722, while an apparent TPC retention of 165.02 mg GAE was calculated, corresponding to 29.9% of the supplied mass, and the apparent cumulative resin loading reached 13.05 mg GAE/g dry resin. These results indicate that the bed was still retaining part of the incoming phenolic load and that complete bed exhaustion had not been demonstrated by the time the experiment was terminated. The recovery of the retained phenolic compounds was subsequently investigated through sequential water washing and ethanol desorption. Ethanol proved more effective than water as a desorption medium, as approximately 90% of the total calculated recovered mass from the two-phase waste was collected during the ethanolic stage. Nevertheless, the overall apparent recovery corresponded to only 2.83% of the mass calculated as retained at the end of the adsorption step, indicating the need for further optimization of the adsorption and desorption conditions. Finally, the potential for further energy valorization of the initial waste and selected process streams was additionally evaluated through biohydrogen and biomethane production experiments. The results showed that the examined streams exhibited potential for further energy recovery; however, a reduction in phenolic load was not consistently associated with increased gaseous biofuel production. Energy performance therefore appears to depend on the overall composition and bioavailability of the organic load rather than solely on the phenolic content. Overall, the results support the potential development of an integrated approach for the valorization of olive mill waste, in which the fractionation and recovery of phenolic compounds are combined with the further energy utilization of residual streams within a biorefinery and circular economy framework.
Open Access
Μεταποικιακές θεωρήσεις και αποαποικιοποίηση : παραδείγματα από τον σύγχρονο κινηματογράφο
(2026-10-10) Αποστολοπούλου, Πολυξένη; Apostolopoulou, Polyxeni
Τμήμα Θεατρικών Σπουδών (ΜΔΕ)
Αν και η εποχή της τυπικής αποικιακής κυριαρχίας έχει σε μεγάλο βαθμό λήξει, οι δομές κυριαρχίας, τα συστήματα γνώσης και οι πολιτιστικές ιεραρχίες συνεχίζουν να διαμορφώνουν τις σύγχρονες κοινωνίες. Η μεταποικιακή θεωρία, η οποία αναδύθηκε στα τέλη του 20ου αιώνα, παρέχει τα αναλυτικά εργαλεία για την εξέταση αυτών των διαρκών επιπτώσεων, ενώ ο λόγος της αποαποικιοποίησης δίνει έμφαση σε στρατηγικές αντίστασης, επαναδιεκδίκησης και πολιτιστικής αυτοδιάθεσης. Μαζί, συνιστούν ένα κριτικό πρίσμα όπου διερευνάται ο τρόπος με τον οποίο οι ταυτότητες, οι αφηγήσεις και οι πολιτιστικές παραγωγές συγκροτούνται στην μεταποικιακή εποχή. Ο κινηματογράφος υπήρξε ένα ιδιαίτερα ισχυρό μέσο διαπραγμάτευσης των ζητημάτων της αποικιακής μνήμης και των αποαποικιακών μελλοντικών προοπτικών. Οι ταινίες συχνά αντανακλούν και αναπαράγουν κυρίαρχες ιδεολογίες, αλλά διαθέτουν επίσης τη δυνατότητα να υπονομεύουν τις ηγεμονικές αφηγήσεις και να δίνουν φωνή σε περιθωριοποιημένες οπτικές. Υποστηρίζεται δε πως ο κινηματογράφος αποτελεί πεδίο όπου οι αποικιακές αναπαραστάσεις ταυτόχρονα διαιωνίζονται και αμφισβητούνται, καθιστώντας τον γόνιμο χώρο για μεταποικιακή κριτική. Η ενσώματη αντίσταση ως έννοια πολυδιάστατη, περιλαμβάνει πρακτικές που συνδέονται όχι μόνο με την πολιτική δράση αλλά και τα συναισθήματα, τις επιθυμίες, τις κινήσεις, τον λόγο ή τη σιωπή. Καθώς το σώμα καθίσταται αντικείμενο ελέγχου, εκπαίδευσης και βελτιστοποίησης, μέσω καθημερινών τεχνικών πειθαρχίας που παράγουν «πειθήνια σώματα», καθίσταται ταυτόχρονα πεδίο νέων μορφών υποκειμενικότητας, δημιουργώντας ρωγμές μετασχηματισμού Στην παρούσα εργασία, θα αναλύσουμε τις ταινίες Timbuktu (2014) του Abderrahmane Sissako, Moolaadé 2004) και La Noire de… (1966) του Ousmane Sembène, Les Princes noirs de Saint Germain-des-Prés (1975) του Ben Diogaye Bèye και Cabascabo (1969), του Oumarou Ganda, ως δείγματα γραφής του γαλλόφωνου αφρικανικού κινηματογράφου. Η επιλογή μας βασίζεται αφενός στο γεγονός ότι οι συγκεκριμένες ταινίες έχουν σκηνοθετηθεί από Αφρικανούς δημιουργούς οι οποίοι υιοθετούν διαφορετικό τρόπο κινηματογραφικής γραφής στον αντίποδα του δυτικού προτύπου, εκφράζοντας τις εμπειρίες της Αφρικανικής ηπείρου ως προς τα αποικιακά βιώματα. Αφετέρου, στις συγκεκριμένες ταινίες αναδεικνύεται η έννοια της ενσώματης αντίστασης μέσω της εξέλιξης του χαρακτήρα των ηρώων, διαδικασία που εκτυλίσσεται στο σώμα των υποκειμένων και συνδέεται με τη μοναδικότητα του ατόμου, την πολιτική κυριαρχία και την πολιτισμική αυτοδιάθεση.
Open Access
Πολυεπίπεδη ανίχνευση και πρόληψη εισβολών με τεχνητή νοημοσύνη και σύντηξη ειδοποίησεων σταθμισμένης εμπιστοσύνης
(2026-10-14) Χριστοδούλου, Νικόλαος; Christodoulou, Nikolaos
Τμήμα Μηχανικών Η/Υ και Πληροφορικής (ΔΕ)
Η ευρεία χρήση διαδικτυακών εφαρμογών ενισχύει την ανάγκη για μεγαλύτερη ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και αποτελεσματικότερη προστασία δεδομένων και υπηρεσιών. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση μιας πολυεπίπεδης αρχιτεκτονικής που συνδυάζει κανόνες ανίχνευσης με μοντέλα μηχανικής μάθησης. Συγκεκριμένα, διερευνάται η αξιοποίηση της συμπληρωματικής πληροφορίας των δύο προσεγγίσεων μέσω σύντηξης ενδείξεων σταθμισμένης εμπιστοσύνης, με έμφαση στην ισορροπία μεταξύ της ικανότητας εντοπισμού κακόβουλων HTTP αιτημάτων και της παραγωγής ψευδών συναγερμών. Υπό αυτό το πλαίσιο, αναπτύχθηκε ελεγχόμενο εργαστηριακό σύστημα, στο οποίο το NGINX παρέχει ενδείξεις βάσει στατικών κανόνων, ενώ ένας Live Proxy εξάγει χαρακτηριστικά από τα αιτήματα και επικοινωνεί με υπηρεσία βαθμολόγησης. Εξετάζονται τα μοντέλα Random Forest, Extra Trees, Logistic Regression, SVM με πυρήνα RBF και XGBoost για τη δυαδική ταξινόμηση καλοήθων και κακόβουλων αιτημάτων, χρησιμοποιώντας κοινή αριθμητική αναπαράσταση. Συμπληρωματικά, το Suricata παρέχει παθητική παρατήρηση της δικτυακής κίνησης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συσχέτιση των καταγραφών των διαφορετικών επιπέδων με το ίδιο αίτημα και στη διακριτή αντιμετώπιση των μη διαθέσιμων αποτελεσμάτων. Η πειραματική αξιολόγηση περιλαμβάνει εργαστηριακές συλλογές και δεδομένα ECML/PKDD, καλύπτοντας καλοήθη αιτήματα και επιθέσεις SQL Injection, Cross-Site Scripting και Path Traversal. Οι μεμονωμένοι ανιχνευτές συγκρίνονται με τον συνδυασμό λογικής διάζευξης OR και τη σταθμισμένη σύντηξη βαθμολογιών μηχανικής μάθησης και ενδείξεων NGINX. Η σύγκριση βασίζεται στην ικανότητα εντοπισμού επιθέσεων και στην παραγωγή ψευδών συναγερμών, με ετικέτες αναφοράς ανεξάρτητες από τις αποφάσεις των ανιχνευτών. Τα ευρήματα της αξιολόγησης δείχνουν ότι η σταθμισμένη σύντηξη μπορεί να ενισχύσει την ανίχνευση επιθέσεων που διαφεύγουν από την αυτόνομη λειτουργία των μοντέλων. Το πρόσθετο όφελος διαφοροποιείται ανά μοντέλο και εξαρτάται από την κάλυψη των δεδομένων εκπαίδευσης, ενώ σε ορισμένες περιτπώσεις μπορεί να συνοδεύεται από αύξηση των ψευδών συναγερμών. Η εργασία παρέχει ένα ενιαίο πλαίσιο για τη συστηματική αξιολόγηση της συμπληρωματικότητας των ανιχνευτών και των πολιτικών συνδυασμού, με έμφαση στην ισορροπία μεταξύ της αποτελεσματικότητας της ανίχνευσης και του περιορισμού των ψευδών συναγερμών.

Communities in DSpace

Author

Subject

Issue Date

Recent Submissions