Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας (ΔΔ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 11 of 11
  • ItemOpen Access
    Διερευνώντας τη συμβολή γλωσσικών, γνωστικών και πολιτισμικών παραγόντων στη διδακτική και οικοδόμηση γνώσης των θετικών επιστημών με επικέντρωση τα μαθηματικά και την πληροφορική
    (2023-12-11) Κρητικού, Μαγδαλινή; Kritikou, Magdalini
    Η νέα εποχή διακρίνεται από κοινωνικές, πολιτισμικές, γλωσσικές και εθνικές διαφορές. Στο σχολικό πλαίσιο που είναι μια μικρογραφία της κοινωνίας αποτυπώνονται οι διαφορές αυτές, έτσι γεννάται η ανάγκη για ένα «σχολείο για όλους». Ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να μεταφέρει τις γνώσεις ανάλογα με τις ανάγκες των μαθητών του. Η γλωσσική ανομοιογένεια μπορεί να προέρχεται από τις Μαθησιακές Δυσκολίες. Ο όρος «Μαθησιακές Δυσκολίες» είναι γενικός και αναφέρεται σε μια ανομοιογενή ομάδα διαταραχών, οι οποίες εκδηλώνονται με σημαντικές δυσκολίες στην κατάκτηση και χρήση ικανοτήτων ακρόασης, ομιλίας, ανάγνωσης, γραφής, συλλογισμού ή μαθηματικής ικανότητας. Η έρευνα αυτή αναφέρεται στη διερεύνηση της συμβολής γλωσσικών, γνωστικών και πολιτισμικών παραγόντων στη διδακτική και οικοδόμηση γνώσης των θετικών επιστημών με επικέντρωση τα μαθηματικά και την πληροφορική. Στο πλαίσιο της παρούσας διδακτορικής διατριβής, έγινε προσπάθεια διερεύνησης και ανάδειξης του κατά πόσο οι Μαθησιακές Δυσκολίες επηρεάζουν τους μαθητές στο μάθημα των Μαθηματικών και της Πληροφορικής. Στόχος μας ήταν να τοποθετηθούν στο προσκήνιο παράγοντες όπως το φύλο, η διγλωσσία και το μορφωτικό επίπεδο των γονιών και να ελεγθεί η ισχύς και η επίδραση τους. Αρχικά παρουσιάζεται επισκόπηση της βιβλιογραφίας, στην οποία περιγράφονται τα μαθήματα της γλώσσας, των μαθηματικών και της πληροφορικής. Γίνεται εκτενής αναφορά στους παράγοντες που δυσκολεύουν τους μαθητές στην κατανόηση των Μαθηματικών και της πληροφορικής. Έπειτα δίνεται το ερευνητικό μέρος και τα αποτελέσματα της έρευνας.
  • ItemOpen Access
    Ο αντίκτυπος των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και χρηματοδοτήσεων στον κλάδο του πολιτισμού και των πολιτιστικών και δημιουργικών βιομηχανιών
    (2023-10-10) Κατσαντά, Δανάη-Μαρία; Katsanta, Danai-Maria
    Η παρούσα Διδακτορική Διατριβή πραγματεύεται τον αντίκτυπο που έχουν τα Ευρωπαϊκώς χρηματοδοτούμενα Προγράμματα, εργαλεία και πρωτοβουλίες στον κλάδο της Πολιτιστικής και Δημιουργικής Βιομηχανίας (ΠΔΒ). Η πρόσβαση και η διαθεσιμότητα πόρων σε ό,τι έχει να κάνει με την πολιτιστική κληρονομιά συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή και ένταξη, ενισχύοντας την ανθεκτικότητα και την «αίσθηση του «ανήκειν» -βασικού παράγοντα συνοχής της ΕΕ. Τίθεται το ερώτημα, εάν τόσο τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία, όσο και οι εκφρασθείσες πολιτικές όπως αναπτύχθηκαν και υλοποιήθηκαν από τα κράτη-μέλη έδωσαν προσοχή στα ειδικά χαρακτηριστικά στο πλαίσιο και τις ανάγκες των ομάδων-στόχων του πολιτιστικού και δημιουργικού τομέα ώστε ο αντίκτυπος να έχει θετικό πρόσημο. Από την υπάρχουσα βιβλιογραφία έχει παρατηρηθεί πως δεν υφίσταται επίσημη καταγραφή του πραγματικού αντίκτυπου που έχουν τα κονδύλια στον κλάδο του Πολιτισμού. Η έλλειψη επίσημης καταγραφής αποτέλεσε τροχοπέδη στην εκπόνηση της παρούσας Δ.Δ. καθώς τόσο οι αναφορές για τους παράγοντες που καθορίζουν την κατανομή και τον ρόλο των κονδυλίων όσο και η καταγραφή των επιπτώσεων αυτών, περιορίζονται ερευνητικά στην πολιτική συνοχής και σε γενικές αναφορές. Περιορισμένες έως σχεδόν ανύπαρκτες είναι οι ερευνητικές εργασίες και σχετικά με την υλοποίηση της πολιτιστικής πολιτικής στον Ευρωπαϊκό χώρο. Για τον λόγο αυτό στα πλαίσια της παρούσας Δ.Δ. έγινε προσπάθεια εντοπισμού των βασικών σημείων της Στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με τα προβλήματα και την αδυναμία ελέγχου αποτελεσματικότητας των χρηματοδοτήσεων μέσω εξειδικευμένων ή μη Χρηματοδοτικών Προγραμμάτων που συναντώνται και εμποδίζουν την ασφαλή εξαγωγή συμπερασμάτων στον κλάδο των ΠΔΒ. Μέσω ειδικά διαμορφωμένων ερωτηματολογίων που απαντήθηκαν μεταξύ άλλων από «διαχειριστές έργων», εξετάζεται η θέση των επαγγελματιών αναφορικά με την ν διαχείριση και υλοποίηση Ευρωπαϊκών Έργων. Ακολουθώντας Επαγωγική Στατιστική παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των απαντήσεών τους ενώ διευκολύνεται έτσι η εξαγωγή συμπερασμάτων. Συγχρόνως επιδιώκεται για πρώτη φορά να καταγραφούν προτάσεις βελτίωσης του μηχανισμού ελέγχου και αξιολόγησης των επιπτώσεων που έχει η υλοποίηση των Ευρωπαϊκών έργων στην οικονομία και την κοινωνία και οι οποίες θα μπορούσαν να υιοθετηθούν με τις κατάλληλες προσαρμογές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η συγγραφή της Δ.Δ. εν μέσω της Πανδημίας της covid-19 ώθησε σε μια περαιτέρω εξέταση των νέων συνθηκών που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια και με το πέρας αυτής στον κλάδο του Πολιτισμού, αλλά και της Ευρωπαϊκής και Εθνικής Χρηματοδότησης αυτού: η πανδημία ανέδειξε το πρόβλημα της αποτελεσματικότητας και εντέλει βιωσιμότητας της εφαρμοσθείσας έως τότε πολιτιστικής πολιτικής και των αντανακλαστικών αυτής σε περιόδους ακραίων συμβάντων, ομοίως και της ανταπόκρισης της ανθρώπινης συμπεριφοράς σε αυτά. Η Δ.Δ. ακολούθησε θεωρητική και πρακτική ανάλυση του αντίκτυπου που παρουσιάζει η υλοποίηση τέτοιων προγραμμάτων κατά την οποία επιβεβαιώθηκε η αρχική ερευνητική υπόθεση, ότι το θέμα είναι πολυδιάστατο. Σκοπός της Δ.Δ. ήταν εξαρχής να συμβάλει στην επιστημονική συζήτηση για τις χρηματοδοτήσεις και την διαχείριση των κονδυλίων που προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δίνοντας όμως ιδιαίτερη έμφαση στον κλάδο του Πολιτισμού, έναν οικονομικό κλάδο που, όπως διαπιστώνεται, συμμετέχει σε κάθε μορφή χρηματοδότησης είτε άμεσα είτε έμμεσα. Ακολουθώντας, έστω, μερικώς κάποιες από τις διατυπωθείσες προτάσεις, επιδίωξη είναι να δημιουργηθεί μια πρόσκληση στην ερευνητική κοινότητα και όχι μόνο, για την δημιουργία ενός μηχανισμού υπολογισμού, καταγραφής και αξιολόγησης του πραγματικού αντίκτυπου που έχουν τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα και οι Ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες στον κλάδο του Πολιτισμού και των ΠΔΒ
  • ItemOpen Access
    Μεθοδολογίες επεξεργασίας και ανάλυσης δεδομένων για τις μικροοικονομικές και μακροοικονομικές επιπτώσεις στη διάρθρωση κεφαλαίου των επιχειρήσεων
    (2023-10-16) Καλούδης, Ανδρέας; Kaloudis, Andreas
    Η παρούσα διατριβή, συνεισφέρει στην μελέτη της διάρθρωσης κεφαλαίου και εφαρμόζονται καινοτόμες μέθοδοι προκειμένου να κατανοηθεί κατά πόσο η μόχλευση επηρεάζεται από τις μικροοικονομικές και τις μακροοικονομικές μεταβλητές σε κάθε επίπεδο χρέους. O κύριος σκοπός αυτής της εργασίας είναι να παράσχει περισσότερα στοιχεία σχετικά με το πόσο «γρήγορα», σε διαφορετικές μακροοικονομικές καταστάσεις, οι εταιρείες προσαρμόζουν τη κεφαλαιακή τους διάρθρωση στους στόχους μόχλευσής τους. Αυτή η μελέτη επεκτείνει την εμπειρική έρευνα στο θέμα της κεφαλαιακής διάρθρωσης εστιάζοντας σε μια μέθοδο ποσοστιαίας παλινδρόμησης, για τη διερεύνηση της συμπεριφοράς των χαρακτηριστικών της επιχείρησης και των μακροοικονομικών παραγόντων σε όλα τα ποσοστά κατανομής της μόχλευσης (λογιστική μόχλευση και αγοραία μόχλευση). Επομένως, βασιζόμενοι στο μοντέλο μερικής προσαρμογής, διαπιστώνουμε ότι η ταχύτητα προσαρμογής κυμάνθηκε σε διαφορετικά στάδια της λογιστικής έναντι της αγοραίας μόχλευσης και μπορούμε να παρατηρήσουμε μεταβολές στη στατιστική σημαντικότητα καθώς και στο πρόσημο των μεταβλητών. Επιπλέον, ενώ οι μακροοικονομικές καταστάσεις αλλάζουν και συνεπώς εντοπίζουμε σαφείς διαφοροποιήσεις της συνεισφοράς και των επιπτώσεων των μικροοικονομικών μεταβλητών για την επιχείρηση και των μακροοικονομικών μεταβλητών μεταξύ των δεικτών μόχλευσης αγοράς και λογιστικού χρέους. Κατά συνέπεια, συμπεραίνουμε ότι σε διαφορετικές μακροοικονομικές καταστάσεις η φύση και η ωριμότητα του δανεισμού επηρεάζουν τη διατήρηση και την αντοχή της σχέσης μεταξύ καθοριστικών παραγόντων και δανεισμού.
  • ItemOpen Access
    Development of language models for the Mycenaean Linear B script and their application in the restoration of tablets
    (2023-06-23) Παπαβασιλείου, Κατερίνα; Papavassileiou, Katerina
    Mycenaean Linear B is an ancient script that was used for writing the earliest known form of the Greek language, referred to as Mycenaean Greek. It was primarily used during the Late Bronze Age, specifically from the 15th to the 13th century BCE. This thesis investigates the problem of restoring Mycenaean linear B tablets by using text infilling methods based on machine learning models. To capture the statistical structure of the Mycenaean documents we present a dataset of sequences focusing on the series D and series A\&B. We propose to enlarge the dataset by data augmentation methods that consider the structure and semantics of the domain described by the script. We investigate various Recurrent Neural Network architectures and compare their results on both synthetically generated and real gaps. To further tackle the problem of data scarcity we investigate the case of transferring knowledge between models trained on different series, by applying different transfer learning configurations. We provide quantitative results on both synthetic and real cases of damaged sequences and compare to the experts' opinions with promising results. The results can be extended to handle similar problems in Linear B or other ancient scripts such as decipherment, location identification or scribe identification. This is the first work of this kind on Mycenaean Linear B, which we hope to bring closer the communities of machine learning experts, archaeologists and linguists.
  • ItemOpen Access
    Παιδικό παιχνίδι και δημόσιος χώρος : εθνογραφικά παραδείγματα από το Αγρίνιο
    (2023-06-08) Παπασωτήρη, Γαρυφαλιά; Papasotiri, Garyfalia
    H παρούσα επιστημονική εργασία έχει ως αντικείμενο τη διερεύνηση ερωτημάτων γύρω από τη σχέση που αναπτύσσουν τα σύγχρονα παιδιά με το φυσικό και τον ψηφιακό χώρο κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, μέσα από την εθνογραφική μελέτη δύο ομάδων παιδιών ηλικίας 7-14 ετών που έπαιζαν σε δημόσιους χώρους της πόλης του Αγρινίου το 2016-2017. Η διατριβή χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, το οποίο αποτελείται από δύο κεφάλαια, παρουσιάζονται τα ερευνητικά ερωτήματα της διατριβής και αναλύονται οι βασικές θεωρητικές αφετηρίες της εργασίας με άξονα τις θέσεις της Νέας Κοινωνιολογίας της παιδικής ηλικίας και τις σύγχρονες θεωρίες του υλικού πολιτισμού. Στην εισαγωγή γίνεται συζήτηση των ορισμών βασικών εννοιών της διατριβής και αναλύονται οι στόχοι της. Στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται ανασκόπηση των διεθνών και ελληνικών ερευνών με αντικείμενο την παιδική ηλικία και το παιχνίδι, καθώς και τη σχέση του παιδικού παιχνιδιού με το δημόσιο χώρο και ειδικότερα με: το χώρο της γειτονιάς, το σχολικό προαύλιο και το χώρο της παιδικής χαράς. Το δεύτερο μέρος της διατριβής (κεφάλαια 2-7) πραγματεύεται την αναλυτική παρουσίαση της έρευνας και των ευρημάτων της. Το δεύτερο κεφάλαιο ασχολείται με θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα σχετικά με την προσέγγιση της παιδικής ηλικίας, του παιχνιδιού και της σχέσης των παιδιών με το χώρο στην ύπαιθρο και στις πόλεις. Επιπλέον θίγονται ζητήματα ηθικής δεοντολογίας στη μελέτη παιδιών, και παρουσιάζεται η μέθοδος της παρούσας έρευνας, η οποία πραγματοποιήθηκε με συμμετοχική παρατήρηση διάρκειας 15 μηνών σε τρεις υπαίθριους χώρους της πόλης. Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται αναλυτικά οι τρεις χώροι της έρευνας όπου δραστηριοποιούνταν οι δύο ομάδες παιδιών του δείγματος παρατήρησης, ο χώρος του προαύλιου ενός δημοτικού σχολείου που χρησιμοποιείται τις απογευματινές ώρες ως χώρος ελεύθερου παιχνιδιού και άθλησης, ο χώρος μίας παιδικής χαράς και ο χώρος της πιλοτής μίας πολυκατοικίας στο κέντρο της πόλης. Το τέταρτο κεφάλαιο αναλύει τις σχέσεις των παιδιών με τους ενήλικους και με τους συνομήλικους, με έμφαση στις έμφυλες διαστάσεις του παιχνιδιού και της χρήσης του χώρου. Το πέμπτο κεφάλαιο συζητά τη σχέση των παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα με το χώρο και τα υλικά του παιχνιδιού και αναλύεται η επίδραση των προσφερόμενων δυνατοτήτων των στοιχείων του χώρου και των ποικίλων υλικών του παιχνιδιού -φυσικών ή εμπορικών- στο συμβολικό και στο κινητικό παιχνίδι των παιδιών. Το έκτο κεφάλαιο ασχολείται με ερωτήματα σχετικά με την επίδραση των νέων τεχνολογιών στο σύγχρονο παιδικό παιχνίδι με αφορμή την παρατήρηση του υβριδικών μορφών παιχνιδιού των παιδιών του δείγματος. Το έβδομο και τελευταίο κεφάλαιο παρουσιάζει τα συμπεράσματα της έρευνας και συζητά τους περιορισμούς της προτείνοντας ερωτήματα για μελλοντικές έρευνες.
  • ItemOpen Access
    Το ιστορικό παρελθόν ως μέσο διαμόρφωσης της πολιτιστικής στρατηγικής και της διεθνούς εικόνας μιας χώρας : το εθνικό αφήγημα της Ισπανίας στον 20ό αιώνα
    Παπαϊωάννου, Αικατερίνη; Papaioannou, Aikaterini
    Η παρούσα διδακτορική διατριβή ασχολείται με τη μελέτη και τη διερεύνηση των τρόπων με τους οποίους το ιστορικό παρελθόν, η ιστορική πορεία χωρών, επιδρά και καθορίζει τη διαμόρφωση της πολιτιστικής τους στρατηγικής και πώς μια τέτοια στρατηγική συνεισφέρει στην οικοδόμηση της διεθνούς εικόνας και ισχύος μιας χώρας. Υπό το πρίσμα αυτό, αναλύεται, ειδικότερα, η περίπτωση της Ισπανίας κατά τον 20ό αιώνα. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν πώς η χάραξη πολιτιστικής στρατηγικής και η ενίσχυση της πολιτιστικής διπλωματίας, μέσα και από τη γόνιμη αξιοποίηση της ιστορικής και εν γένει πολιτισμικής κληρονομιάς, αποτελούν παραμέτρους που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στη βελτίωση της θέσης και της εικόνας της χώρας σε ένα εξόχως ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον αλλά και στο άνοιγμα νέων προοπτικών και οριζόντων σε οικονομικό, πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.
  • ItemOpen Access
    Εφαρμογές ανάδειξης και προβολής πολιτιστικών αγαθών σε εξωτερικό περιβάλλον
    Τζίμα, Σταυρούλα; Tzima, Stavroula
    Η προβολή και ανάδειξη των πολιτιστικών αγαθών αποτελεί ένα σημαντικό στάδιο στην αποτελεσματική διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς και οι τεχνολογίες ΤΠΕ μπορούν να συμβάλλουν σημαντικά στην κατεύθυνση αυτή. Η διερεύνηση της δυναμικής της ψηφιακής τεχνολογίας και κυρίως των έξυπνων κινητών συσκευών καθώς και της τεχνολογίας επαυξημένης πραγματικότητας στην ανάδειξη των πολλαπλών αξιών της πολιτιστικής κληρονομιάς συνόλων μνημείων πολιτιστικών αγαθών μη ευρέως διαδεδομένων ειδικά στην νέα γενιά αποτελεί το αντικείμενο της τρέχουσας διατριβής. Τα μνημεία αυτά συναντάμε σε διάφορες θέσεις, τόσο στο αστικό περιβάλλον, όσο και στο περιβάλλον της υπαίθρου και αποτελούν κομμάτι της ανεπίσημης ή επίσημης κληρονομιάς. Η διατριβή εστιάζει στις ευμετάβλητες συνθήκες του εξωτερικού περιβάλλοντος και σε πολιτιστικά αγαθά που δεν είναι ευρύτερα διαδεδομένα ειδικά στην νέα γενιά. Μέσω εφαρμογών στα πεδία της ψηφιακής αφήγησης, των παιχνιδιών και της επαυξημένης πραγματικότητας διερευνώνται οι παράγοντες υλοποίησης και διάχυσης, οι επιδράσεις, και η στάση και οι απόψεις των χρηστών, αξιοποιώντας έξυπνες, χαμηλού οικονομικού κόστους και διαδεδομένες στο ευρύ κοινό κινητές συσκευές. Η αξιολόγηση της τεχνολογίας και των εφαρμογών στηρίζεται στην ποιοτική μέθοδο έρευνας, η οποία προσφέρει την δυνατότητα να διερευνηθούν σε βάθος τα υπό μελέτη ζητήματα. Η συνολική μελέτη στηρίχθηκε σε μια σειρά από επιμέρους έρευνες, οι οποίες οργανώθηκαν και υλοποιήθηκαν σταδιακά, ανάλογα με τα ευρήματα και την εμπειρία που διαμορφώθηκε στην διάρκεια εκπόνησης της διατριβής. Τα κύρια ευρήματα της έρευνας ήταν η ανάγκη χρήσης υβριδικών τεχνικών στις εφαρμογές επαυξημένης πραγματικότητας στο εξωτερικό περιβάλλον, η αποδοχή και θετική στάση των χρηστών ως προς τις εφαρμογές και η αποτελεσματικότητα της ψηφιακής τεχνολογίας και των έξυπνων κινητών συσκευών στην ανάδειξη και προβολή των πολλαπλών αξιών των μη ευρέως διαδεδομένων πολιτιστικών αγαθών.
  • ItemOpen Access
    Οι εικαστικές τέχνες στη Θεσσαλονίκη στο β΄ μισό του 20ού αιώνα (1950-2000)
    Τσίχλα, Μαρκέλλα-Ελπίδα; Tsichla, Markella-Elpida
    Η παρούσα διδακτορική διατριβή αποσκοπεί α) στην εις βάθος διερεύνηση της πορείας των εικαστικών πραγμάτων στη συμπρωτεύουσα, β) στη διερεύνηση των ιστορικών και των κοινωνικών συνθηκών δημιουργίας των καλλιτεχνικών έργων, γ) στην ανάλυση των πολιτισμικών δεδομένων της πόλης, δ) στη διαπολιτισμική θεώρηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ε) στην καταγραφή των καλλιτεχνικών ειδών και του καλλιτεχνικού δυναμικού που δραστηριοποιείται στη Θεσσαλονίκη. Η έως τώρα έρευνα για την Τέχνη στη Θεσσαλονίκη διακρίνεται για τον αποσπασματικό και επιδερμικό χαρακτήρα της, καθώς κινήθηκε σχεδόν αποκλειστικά σε μεμονωμένους καλλιτέχνες και σε έργα που τύχαιναν αποδοχής από ένα συγκεκριμένο κοινό, χωρίς να γίνεται εμβάθυνση σε παράγοντες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της τέχνης και του πολιτισμού. Μετά τον μεγάλο πόλεμο, οι ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες, άλλαξαν στη Θεσσαλονίκη. Το προσφυγικό ζήτημα και το μακεδονικό θέμα, ο διαπολιτισμικός της χαρακτήρας, οι ιστορικοί παράγοντες, οι νέες οικονομικές συνθήκες και η αστυφιλία, όπως και η θεωρούμενη «πρωτοκαθεδρία» της στη βόρεια Ελλάδα, σε συνδυασμό με την πρωτογενή πνευματική της ανάπτυξη, τη γειτνίαση με το Άγιο Όρος και με τους πολιτιστικούς θεσμούς που εμφανίστηκαν δυναμικά στην πόλη στα μεταπολεμικά χρόνια, ενίσχυσαν ένα «προφίλ» πνευματικής αυτονομίας, που προώθησε κινήσεις και δράσεις με κύριο στόχο την προβολή ενός καλλιτεχνικού ύφους με πολλά ιδιάζοντα χαρακτηριστικά και γνωρίσματα. Η «Σχολή Θεσσαλονίκης», η οποία αποτέλεσε αντικείμενο κριτικής μελέτης στο χώρο της λογοτεχνίας, ήταν ένα σύμπτωμα αυτής της αντίληψης για το ρόλο της Θεσσαλονίκης στον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό και τη σημασία που αυτή έχει για την ιστορία του καλλιτεχνικού μοντερνισμού στη σύγχρονη Ελλάδα. Τα αναμενόμενα αποτελέσματα θα βασίζονται αφενός σε μία οριζόντια εξέταση των εικαστικών συμβάντων σε συνδυασμό με τα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα και αφετέρου σε μία συσχέτιση με όψεις του πολιτισμού (από τη λογοτεχνία, το θέατρο και τον κινηματογράφο), που συνθέτουν κάθετα τις πνευματικές ιδιότητες της πόλης.
  • ItemOpen Access
    Νέες μορφές αστικού χώρου και οι αναπαραστάσεις τους ως δείγματα κοινωνικού μετασχηματισμού. Η περίπτωση της πόλης του Αγρινίου, 1900-1980
    Υφαντής, Ηλίας; Yfantis, Ilias
    H παρούσα επιστημονική εργασία χωρίζεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο καταγράφει την εξέλιξη των νέων μορφών αστικού χώρου εστιάζοντας στο παράδειγμα του Αγρινίου, μιας νεοελληνικής πόλης, που αναπτύχθηκε κατά τον 20 αιώνα. Την εξέλιξη των χώρων συνδέει άμεσα με τις ιστορικές, κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που οδήγησαν στη ραγδαία αστικοποίηση και επέκταση της πόλης. Η συσχέτιση τους ξεκινάει χρονικά στις αρχές του 20ου αιώνα, περιλαμβάνει τις περίοδους του Μεσοπολέμου, της Κατοχής, του Εμφυλίου και ολοκληρώνεται τη μεταπολεμική περίοδο το έτος 1974. Στα παραπάνω χρονικά πλαίσια η παρούσα έρευνα εστιάζει ενδελεχώς σε δημόσιους χώρους όπως πλατείες, γήπεδα, μαρτυρικούς τόπους, δημοτική αγορά, Πάρκα, εκκλησίες, νεκροταφεία συγκοινωνιακούς κόμβους κ.ά. Συγκεκριμένα εξετάζονται οι συνθήκες δημιουργίας, η χρήση τους, η εξέλιξή τους, η λειτουργική ένταξή τους στο κοινωνικοοικονομικό γίγνεσθαι της πόλης και παράλληλα η νοηματοδότησή τους με διάφορες οπτικές (π.χ. παρουσία μνημείων, ονοματοδοσία). Στόχος των ανωτέρω προσεγγίσεων είναι η αποτύπωση του μετασχηματισμού τους και η χρήση τους ανάλογα με τις εκάστοτε κυρίαρχες κοινωνικές, ιδεολογικές και οικονομικές τάσεις που καταγράφονται στην πόλη και που επέβαλλε η δημόσια-θεσμική μνήμη. Το δεύτερο μέρος επιχειρεί να καταγράψει την υποσυνείδητη λειτουργία του χώρου όχι από την πλευρά της κυρίαρχης θεσμικής μνήμης αλλά μέσω των αναπαραστάσεών τους. Επιλέγεται η λογοτεχνία διότι η πόλη του Αγρίνιου δεν έχει αξιόλογες αναφορές σε άλλες μορφές τέχνης όπως η ζωγραφική ή ο κινηματογράφος. Η αποτύπωση των χώρων επιχειρείται να δοθεί σε τέσσερις θεματικές αφηγήσεων. Η πρώτη εξετάζει τις λογοτεχνικές αναφορές για την «περίκεντρη» αγροτική πόλη του καπνού με τις διαδοχικές διαβάσεις και διαδρομές. Η δεύτερη εξετάζει το Αγρίνιο ως ταραγμένη πόλη στα χρόνια του πολέμου, τις εξόδους διαφυγής και ,κυρίως, τη λογοτεχνική αναπαράσταση των τόπων μαρτυρίου. Η τρίτη θεματική επιχειρεί να προσεγγίσει την πόλη μέσω των αναμνήσεων απλών ανθρώπων και αφού τις συγκολλήσει, να δημιουργήσει ένα ενιαίο λογοτεχνικό μνημονικό παζλ ,καταγράφοντας με τον τρόπο αυτό τις υποσυνείδητες εμπειρίες της. Η έρευνα κλείνει με την τέταρτη θεματική η οποία παραθέτει τις λογοτεχνικές εκείνες εστιάσεις που επικεντρώνουν περισσότερο στην υλικοαισθητική περιγραφή των χώρων.
  • ItemOpen Access
    Πολιτισμικές αντιλήψεις εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών : η περίπτωση των εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών
    Αλεξανδρή, Αθανασία; Alexandri, Athanasia
    Η παρούσα διδακτορική διατριβή πραγματεύεται ζητήματα που σχετίζονται με τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης αναφορικά με καινοτόμες διδακτικές πρακτικές που εμπλέκουν τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στην εκπαιδευτική πράξη. Διερευνάται η εκπαιδευτική ταυτότητα των λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης ως προς τις ΤΠΕ, και ειδικότερα το γνωστικό, διδακτικό, εξωδιδακτικό, προσωπικό προφίλ στο συγκεκριμένο πεδίο ενδιαφέροντος, καθώς και οι αντιλήψεις τους για την παιδαγωγική αξιοποίηση των ΤΠΕ στη διδακτική πράξη. Επιπλέον μελετάται η επιρροή που ασκεί το ευρύτερο κοινωνικό, πολιτισμικό και οικονομικό συγκείμενο στη διαμόρφωση των παιδαγωγικών πεποιθήσεων των εκπαιδευτικών αναφορικά με τις ΤΠΕ. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται τα προσωπικά και εξωγενή προσκόμματα που αντιμετωπίζουν για την επίτευξη της ενσωμάτωσης των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η μελέτη των προαναφερθέντων ζητημάτων αποτελεί τη βάση για τη στόχευση ως προς το κεντρικό θέμα της διατριβής, που αφορά στο εκπαιδευτικό ψηφιακό παιχνίδι. Η ευρεία χρήση των ψηφιακών παιχνιδιών από τους εφήβους, ο επιτυχής για τη γνωστική ανάπτυξή τους συνδυασμός παιχνιδιού – μάθησης και η δυνατότητα αξιοποίησης ψηφιακών παιχνιδιών που βασίζονται στη μάθηση (Digital Games Based Learning - DGBL), έστρεψαν το ερευνητικό ενδιαφέρον προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Στο πλαίσιο αυτό αποτιμάται αρχικά σε εμπειρικό επίπεδο η δημιουργία ενός και η εφαρμογή δύο εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών κατά την υλοποίηση Προγράμματος Σχολικών Δραστηριοτήτων και ο ρόλος του εκπαιδευτικού στην εν λόγω εκπαιδευτική διαδικασία. Σε ένα δεύτερο επίπεδο, η έρευνα στοχεύει στην ανάδειξη του γενικότερου προφίλ του εκπαιδευτικού Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ο οποίος, επιχειρώντας καινοτόμες διδακτικές πρακτικές με τις ΤΠΕ, υποστηρίζει την αξιοποίηση ψηφιακών παιχνιδιών για τη βελτίωση της μαθησιακής διαδικασίας. Συμπληρωματικά, το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται στο πεδίο των εξωτερικών παραγόντων που διαμορφώνουν το πλαίσιο στο οποίο ο εκπαιδευτικός καλείται να εφαρμόσει την παιγνιώδη δραστηριότητα, ώστε να αποτυπωθεί ένα ολοκληρωμένο πρόσφορο «περιβάλλον» για την αξιοποίηση των ψηφιακών εκπαιδευτικών παιχνιδιών. Η μελέτη ολοκληρώνεται με τη διαμόρφωση ενός θεωρητικού μοντέλου, στο οποίο σκιαγραφείται το ολοκληρωμένο προφίλ του εκπαιδευτικού που διαθέτει όλα τα απαιτούμενα εφόδια για να ενσωματώνει αποτελεσματικά τα ψηφιακά παιχνίδια στην εκπαιδευτική πράξη. Τέλος, παρατίθενται κάποιες προτάσεις για μελλοντικές ερευνητικές προσπάθειες, που μπορούν να επεκτείνουν/ βελτιώσουν τα αποτελέσματα της έρευνας. Επισημαίνεται ότι το ερευνητικό ενδιαφέρον της παρούσας μελέτης έγκειται στο ότι δεν έχουν ερευνηθεί συνδυαστικά οι γενικότερες αντιλήψεις των εκπαιδευτικών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για τις ΤΠΕ με τη στάση τους απέναντι στα ψηφιακά εκπαιδευτικά παιχνίδια. Εξάλλου δεν έχει ερευνητικά αποτυπωθεί το ολοκληρωμένο προφίλ του εκπαιδευτικού που αντιμετωπίζει την παιγνιώδη δραστηριότητα όχι μόνο ως μια ενδιαφέρουσα προοπτική, αλλά ως μια ευχάριστη και άκρως παιδαγωγικά επωφελή πρακτική. Η μελέτη υποστηρίζεται από τη θεωρητική προσέγγιση και τη βιβλιογραφική ανασκόπηση των θεμάτων που άπτονται του ενδιαφέροντός της. Ως προς το θεωρητικό πλαίσιο, επικεντρώνεται στα σημαντικότερα πεδία του γενικότερου άξονα των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας, των αντιλήψεων των εκπαιδευτικών και των παραγόντων που συμβάλλουν στη διαμόρφωσή τους. Επιπροσθέτως, προσεγγίζεται θεωρητικά το ψηφιακό παιχνίδι και τα εκπαιδευτικά ψηφιακά παιχνίδια (serious games) σε σχέση με τις θεωρίες μάθησης, τη Μάθηση Βασισμένη σε Ψηφιακά Παιχνίδια, καθώς και τα ποικίλα οφέλη που αποφέρουν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ως προς το μεθοδολογικό πλαίσιο, η εμπειρική έρευνα στράφηκε αρχικά στο πεδίο της δημιουργίας και αξιολόγησης ενός δισδιάστατου και στην αξιολόγηση ενός τρισδιάστατου παιχνιδιού, το οποίο αποτελεί την μετεξέλιξη του πρώτου. Πέραν τούτου, διενεργήθη ποσοτική έρευνα, στην οποία συμμετείχαν εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Ως εργαλείο συλλογής δεδομένων αξιοποιήθηκε το ερωτηματολόγιο. Η στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων περιέλαβε σε πρώτη φάση το συνολικό πληθυσμό - στόχο και σε δεύτερη φάση ένα στοχευμένο δείγμα που προέκυψε από την επεξεργασία των αποτελεσμάτων του αρχικού στατιστικού πληθυσμού. Ακολούθησε η αποτίμηση όλων των αποτελεσμάτων και η εξαγωγή συμπερασμάτων. Από τα ευρήματα της έρευνας διαπιστώνεται ότι, ενώ το διδακτικό προφίλ των εκπαιδευτικών έχει μαθητοκεντρικό προσανατολισμό, εν τούτοις, δεν αξιοποιούν παιδαγωγικά τις ΤΠΕ στη διδακτική πράξη. Αναγνωρίζουν πιο έντονη τη συνεισφορά των ΤΠΕ σε επίπεδο εξωδιδακτικών δραστηριοτήτων, όπως αυτό της υλοποίησης Προγραμμάτων Σχολικών Δραστηριοτήτων. Επιπροσθέτως αποκαλύπτονται ελλείμματα τεχνολογικών γνώσεων και δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών και αναγνωρίζεται το έντονο ενδιαφέρον τους για επιμόρφωση στις ΤΠΕ. Αναφορικά με τους εξωτερικούς παράγοντες που διαμορφώνουν το πλαίσιο για την ενσωμάτωση των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πράξη, συμπεραίνεται ότι οι σύγχρονοι Έλληνες/ίδες εκπαιδευτικοί αντιμετωπίζουν τα εξωγενή προσκόμματα ως μείζονα στην προσπάθεια αξιοποίησης των ΤΠΕ στην εκπαιδευτική πράξη. Αυτά αφορούν πρωτίστως στην ανάγκη βελτίωσης των υποδομών και ενίσχυσης της συνεργατικής κουλτούρας του σχολικού οργανισμού προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Αντιθέτως, τα προσωπικά εμπόδια ως προς τη στήριξη και προώθηση καινοτόμων διδακτικών πρακτικών με τις ΤΠΕ αποτιμώνται ως ελάσσονα. Αναφορικά με το πεδίο των αντιλήψεων, συνάγονται θετικές αντιλήψεις των εκπαιδευτικών για τις ΤΠΕ γενικότερα, τη συνεισφορά τους στην επαγγελματική ανάπτυξη και στη μαθησιακή διαδικασία. Παρά ταύτα, εκφράζονται επιφυλάξεις ως προς την ποιοτική αξιοποίηση των Νέων Τεχνολογιών από τους μαθητές/τριες. Στο πεδίο των αντιλήψεων για τα ψηφιακά εκπαιδευτικά παιχνίδια, αναγνωρίζεται η προστιθέμενη αξία τους στην εκπαιδευτική πράξη, παρά την εξαιρετικά περιορισμένη χρήση τους. Διαπιστώνονται τα ποικίλα οφέλη πρωτίστως της δημιουργίας και δευτερευόντως της χρήσης ενός serious game ως καινοτόμου διδακτικής πρακτικής στο πλαίσιο της τυπικής ή ημιτυπικής εκπαίδευσης. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την ανάλυση και ερμηνεία των αποτελεσμάτων του στοχευμένου δείγματος των εκπαιδευτικών που υποστηρίζουν θερμά την αξιοποίηση των εκπαιδευτικών ψηφιακών παιχνιδιών για τη βελτίωση της μαθησιακής διαδικασίας, αποκαλύπτουν διαφοροποιήσεις από το γενικό δείγμα και διαμορφώνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προφίλ τους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολύ έντονη διαθεσιμότητα των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών να μετασχηματίσουν τη διδακτική τους πρακτική και τον ρόλο τους σε αυτή, η επαναλαμβανόμενη εθελοντική συμμετοχή τους σε καινοτόμες εξωδιδακτικές συνεργατικές δράσεις με τους μαθητές/τριες, η συστηματική ενασχόλησή τους με τις ΤΠΕ για την προετοιμασία της διδασκαλίας και την αυτοεπιμόρφωση, η συχνότερη αξιοποίηση των ΤΠΕ στην καθημερινή διδακτική πράξη και η περιορισμένη αρνητική επίδραση των εξωγενών προσκομμάτων στην προαναφερθείσα επιλογή. Αναφορικά με τις αντιλήψεις τους για τις ΤΠΕ , αυτές αναγνωρίζονται πιο ισχυρές κυρίως ως προς το πεδίο της συνάρτησής τους με τις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας, της επαγγελματικής τους εξέλιξης και της πρόθεσής τους να προσδίδουν έναν ενδιαφέροντα και ελκυστικό χαρακτήρα στη διδασκαλία, προκειμένου να ενισχύουν τα κίνητρα μάθησης των εκπαιδευόμενων.
  • ItemOpen Access
    Μεθοδολογίες σχεδιασμού και αξιολόγησης έξυπνων ψηφιακών περιβαλλόντων για τον πολιτισμό και την κοινωνία
    Κουκόπουλος, Ζώης; Τσώλης, Δημήτριος; Φειδας, Χρήστος; Κουτρομάνος, Γεώργιος; Λυκοθανάσης, Σπυρίδων; Παυλίδης, Γεώργιος; Σιούτας, Σπυρίδων; Σταματίου, Ιωάννης; Koukopoulos, Zois
    Καλωσορίζοντας τη νέα ψηφιακή εποχή ο Πολιτισμός και η κληρονομιά του ενσωματώνει καθημερινά όλο και περισσότερο την τεχνολογία και τις εφαρμογές της Πληροφορικής στην έρευνα και την καθημερινή του πρακτική. Η παρούσα διατριβή φιλοξενεί μια, ιδιαίτερα, εκτεταμένη έρευνα της διεθνούς βιβλιογραφίας αποδελτιώνοντας μια πληθώρα ψηφιακών συστημάτων που υποστηρίζουν με τις υπηρεσίες τους ποικίλα επιστημονικά πεδία του Πολιτισμού. Μέσα από την παραπάνω έρευνα καθίσταται σαφές ότι οι ψηφιακές υπηρεσίες που έχουν προταθεί έως σήμερα, στη μεγάλη πλειοψηφία τους, αφορούν την υποστήριξη των διαδικασιών της ψηφιοποίησης, της ψηφιακής διατήρησης και διάσωσης, αλλά και της οργάνωσης και γνωστοποίησης της πολιτισμικής πληροφορίας. Στη διατριβή αυτή προσπαθούμε να αποτυπώσουμε το επόμενο βήμα στη σχέση Πληροφορικής και Πολιτισμού, παίρνοντας σαν δεδομένο ότι η τεχνολογία δεν μένει σταθερή και καθημερινά τροφοδοτεί την ανθρωπότητα με νέα επιτεύγματα (Διαδίκτυο των Πραγμάτων, Επαυξημένη και Εικονική Πραγματικότητα, Σημασιολογικός Ιστός, Μη Επανδρωμένα Ιπτάμενα Οχήματα). Η απάντηση που προτείνει αυτή η διατριβή είναι ο εκσυγχρονισμός των ψηφιακών υπηρεσιών που υποστηρίζουν τις διαδικασίες διαχείρισης (καταγραφή, ψηφιοποίηση, οργάνωση, διάχυση, αξιοποίηση) της πολιτισμικής πληροφορίας ούτως ώστε να γίνουν περισσότερο επίκαιρες, προσαρμοστικές, επεκτάσιμες, εξατομικεύσιμες και αποτελεσματικές ή αλλιώς πιο «έξυπνες». Προτείνουμε τη δημιουργία έξυπνων ψηφιακών περιβαλλόντων που να σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρουν έξυπνες υπηρεσίες για τον Πολιτισμό και την κληρονομιά του, με σύγχρονο τρόπο, αλλά και να υποστηρίζουν την βιωσιμότητα του φορέα που τα λειτουργεί. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, ένα ψηφιακό περιβάλλον χαρακτηρίζεται «έξυπνο» όταν προσπαθεί να αντιγράψει τις θεμελιώδεις ικανότητες του ανθρώπου και της φύσης προκειμένου να επιτύχει επαρκή πρόοδο στην επίλυση σύνθετων προβλημάτων. Για τη διατριβή αυτή, ένα έξυπνο ψηφιακό περιβάλλον (πλατφόρμα υπηρεσιών, σύστημα) για τον Πολιτισμό και την κληρονομιά του οφείλει να σχεδιάζεται με τέτοιο τρόπο που να προσφέρει έξυπνες ψηφιακές υπηρεσίες τόσο σε ειδικούς και επαγγελματίες όσο και σε θιασώτες του Πολιτισμού, να καλλιεργεί ένα αίσθημα εμπιστοσύνης στους χρήστες του όσον αφορά τη διαχείριση της πολιτισμικής πληροφορίας, να προσφέρει υπηρεσίες ανεξάρτητα από το χώρο και το χρόνο που βρίσκεται ο χρήστης, να οπτικοποιεί την πολιτισμική πληροφορία με τρόπο που να απαντά στις ανάγκες του εκάστοτε χρήστη, να διαχέει την πολιτισμική πληροφορία σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κοινά και να ευαισθητοποιεί τους χρήστες πάνω σε ζητήματα διάσωσης της κληρονομιάς του Πολιτισμού. Μια σειρά από ερευνητικά ερωτήματα αναδύονται άμεσα: Πώς θα σχεδιάσουμε ένα σύγχρονο έξυπνο ψηφιακό περιβάλλον για τον Πολιτισμό και την κληρονομιά του; Πώς θα αξιολογήσουμε την προσφορά ενός τέτοιου περιβάλλοντος στην ικανοποίηση των χρηστών που το χρησιμοποιούν και των φορέων που το λειτουργούν; Μελετώντας τη διεθνή βιβλιογραφία καταλήξαμε σε μια σειρά από σχεδιαστικές προκλήσεις που απαντώνται σε έξυπνα ψηφιακά περιβάλλοντα, σήμερα. Πηγαίνοντας την έρευνα ένα βήμα πιο πέρα, προσαρμόσαμε αυτές τις προκλήσεις στα έξυπνα ψηφιακά περιβάλλοντα που προορίζονται για λειτουργία στην περιοχή του Πολιτισμού και της κληρονομιάς του. Πιο συγκεκριμένα, προτείνουμε σχεδιαστικές αρχές που δημιουργούν σύγχρονα, επεκτάσιμα και προσαρμοστικά περιβάλλοντα που υποστηρίζουν την ταυτόχρονη χρήση των υπηρεσιών τους, τους κινούμενους χρήστες, ενώ προσφέρουν τις υπηρεσίες τους βελτιστοποιώντας το λόγο της ποιότητας ως προς το κόστος. Προτείνουμε σύγχρονες τεχνικές οπτικοποίησης των πολιτισμικών δεδομένων ανάλογα με το σκοπό του κάθε περιβάλλοντος καθώς επίσης και τεχνικές και μηχανισμούς προστασίας των περιβαλλόντων και των δεδομένων τους που έχουν σαν στόχο την ενίσχυση της ασφάλεια τους και τη δημιουργία ενός αισθήματος εμπιστοσύνης στους χρήστες τους. Προτείνουμε την ενσωμάτωση ψηφιακών υπηρεσιών που υποστηρίζουν τη συμμετοχικότητα, δηλαδή την ενεργό συμμετοχή των χρηστών στη διαδικασία συλλογής ψηφιακών πολιτισμικών δεδομένων από μια σύγχρονη ψηφιακή πλατφόρμα για τον Πολιτισμό. Επίσης, οι φορείς του πολιτισμού που αποφασίζουν να λειτουργήσουν ένα έξυπνο ψηφιακό περιβάλλον, περιμένουν από αυτό να συμβάλλει στο στόχο της βιωσιμότητας του φορέα με τις έξυπνες υπηρεσίες του. Προτείνουμε μια σειρά από αρχές για το σχεδιασμό υπηρεσιών διάχυσης και αξιοποίησης τις οποίες πρέπει να προσφέρει κάθε σύγχρονο έξυπνο ψηφιακό περιβάλλον που διαχειρίζεται πολιτισμική πληροφορία. Συνδυάζοντας βασικά χαρακτηριστικά ευρέως αποδεκτών μεθόδων αξιολόγησης περιβαλλόντων που προσφέρουν ψηφιακές υπηρεσίες, ενισχύουμε τη σημερινή βιβλιογραφία προτείνοντας μια σειρά από καινοτόμες μεθοδολογίες αξιολόγησης κατάλληλες για έξυπνα ψηφιακά περιβάλλοντα που διαχειρίζονται, διαχέουν και αξιοποιούν πολιτισμική πληροφορία. Οι μεθοδολογίες αυτές υπηρετούν διάφορους σκοπούς όπως την ανάδειξη των καινοτόμων έξυπνων υπηρεσιών που προσφέρει ένα περιβάλλον συγκρινόμενο με παρόμοια συστήματα, την αξιολόγηση των τεχνικών χαρακτηριστικών της κάθε υπηρεσίας που προσφέρει ένα περιβάλλον, αλλά και τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η χρήση ενός ψηφιακού πολιτισμικού περιβάλλοντος για τους χρήστες του, σε προσωπικό επίπεδο και στη σχέση των χρηστών με την κοινωνία. Οι αρχές σχεδιασμού και οι μεθοδολογίες αξιολόγησης που προτείνονται από τη διατριβή αυτή δοκιμάστηκαν στην πράξη, κατά τη δημιουργία και λειτουργία τριών διαφορετικών έξυπνων ψηφιακών περιβαλλόντων που διαχειρίζονται πραγματικά πολιτισμικά δεδομένα. Πιο συγκεκριμένα: (i) Το έξυπνο σύστημα PARAIDS διαχειρίζεται υπαίθριες πολιτιστικές εκδηλώσεις και πιο συγκεκριμένα καρναβαλικές παρελάσεις, που προσελκύουν μεγάλο αριθμό επισκεπτών και συμμετεχόντων. Το σύστημα προσφέρει έξυπνα ψηφιακά εργαλεία διαχείρισης της εκδήλωσης σε πραγματικό χρόνο, κατάλληλα για χρήση από διοργανωτές τέτοιων εκδηλώσεων. Υπηρετώντας με συνέπεια το στόχο της βιωσιμότητας, το PARAIDS προσφέρει έξυπνες υπηρεσίες διάχυσης της εκδήλωσης στο ευρύ κοινό, καθώς και υπηρεσίες που μπορούν να δημιουργήσουν έσοδα για τους διοργανωτές και, παράλληλα, να δώσουν προστιθέμενη αξία στην τοπική οικονομία. (ii) Το έξυπνο ψηφιακό σύστημα Active Visitor προσφέρει καινοτόμες υπηρεσίες επαυξημένης πραγματικότητας και ψηφιακής κοινωνικοποίησης σε πολιτισμικά περιβάλλοντα εσωτερικού χώρου και συγκεκριμένα σε βιβλιοθήκες, μετατρέποντας την παραδοσιακή βιβλιοθήκη σε ένα χώρο καινοτομίας και κοινωνικοποίησης. Το σύστημα προσφέρει διαδραστικές υπηρεσίες επαυξημένης πραγματικότητας επιτρέποντας στους χρήστες να αλληλεπιδράσουν ψηφιακά με το φυσικό βιβλίο, ενώ υποστηρίζει την επικοινωνία μεταξύ των επισκεπτών της βιβλιοθήκης προτρέποντας τους να σχηματίσουν στιγμιαία κοινωνικά δίκτυα ανταλλαγής απόψεων μέσα στο χώρο της βιβλιοθήκης. Η βιωσιμότητα της βιβλιοθήκης που φιλοξενεί μια εγκατάσταση του Active Visitor προωθείται μέσα από μια ιδιαίτερη ψηφιακή υπηρεσία εξατομίκευσης της διαδικασίας ανάγνωσης του φυσικού βιβλίου, που είναι διαθέσιμη προς αγορά από τους επισκέπτες της βιβλιοθήκης. (iii) Η διαδικτυακή συμμετοχική πλατφόρμα πολιτισμικού περιεχομένου, Culture Gate, είναι ένα ψηφιακό περιβάλλον πολλαπλών χρήσεων που απευθύνεται σε ειδικούς και θιασώτες του Πολιτισμού. Το Culture Gate συγκεντρώνει, οργανώνει και διαδίδει πολιτισμικές πληροφορίες στο παγκόσμιο κοινό. Η πλατφόρμα ζητά από τους χρήστες της να συμμετάσχουν ενεργά στη διαδικασία συλλογής πολιτισμικού περιεχομένου και υλοποιεί μια σειρά από μηχανισμούς για να προστατεύσει τις συνεισφορές των χρηστών προσδοκώντας να εμπνεύσει ένα αίσθημα εμπιστοσύνης μεταξύ του περιβάλλοντος και των χρηστών του. Ταυτόχρονα, η πλατφόρμα υποστηρίζει δύο έξυπνες κινητές εφαρμογές που αφενός βοηθούν τους χρήστες να καταγράψουν, να ψηφιοποιήσουν και να διασώσουν πολιτισμικό περιεχόμενο, όταν αυτό δημιουργείται, σε πραγματικό χρόνο και αφετέρου να προσεγγίσουν σημεία Πολιτισμού που βρίσκονται κοντά στην τρέχουσα θέση τους παρέχοντας παράλληλα υπηρεσίες ξενάγησης σε πραγματικό χρόνο. Το περιεχόμενο και οι υπηρεσίες της πλατφόρμας έχουν σχεδιαστεί έτσι ώστε να μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αξιοποίησης από επαγγελματίες και φορείς του Πολιτισμού, του Τουρισμού ή του Εμπορίου, συμβάλλοντας στη βιωσιμότητά τους. Εξαιτίας της στενής σχέσης του Πολιτισμού και της Εκπαίδευσης, στα πλαίσια της διατριβής αυτής, σχεδιάστηκε μια έκδοση της πλατφόρμας, κατάλληλη για εκπαιδευτική χρήση. Η εκπαιδευτική έκδοση του Culture Gate φέρει τα χαρακτηριστικά γνωστών θεωριών μάθησης και μαθησιακών οντοτήτων που μπορούν να παράξουν εκπαιδευτικό αποτέλεσμα. Οι καινοτόμες σχεδιαστικές αρχές και οι πρωτότυπες μεθοδολογίες αξιολόγησης για έξυπνα ψηφιακά πολιτισμικά περιβάλλοντα που προτάθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διατριβής, έγιναν ευρέως αποδεκτές από την επιστημονική κοινότητα. Τα ψηφιακά περιβάλλοντα που σχεδιάστηκαν, υλοποιήθηκαν και αξιολογήθηκαν, παρουσιάστηκαν σε μεγάλα διεθνή επιστημονικά συνέδρια της κληρονομιάς του Πολιτισμού και της πληροφορικής στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά.