Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: New techniques for the measurement of the physical properties of atmospheric organic aerosol
Other Titles: Νέες μέθοδοι για την μέτρηση των φυσικών ιδιοτήτων των ατμοσφαιρικών οργανικών αεροζόλ
Authors: Λιάγγου, Αικατερίνη
Keywords: Solubility
Constant distribution of atmospheric organic aerosol
Henry's law
Keywords (translated): Διαλυτότητα
Ατμοσφαιρικά οργανικά αεροζόλ
Νόμος του Henry
Abstract: A new method for the measurement of the water solubility distribution of atmospheric organic aerosol was developed. This method is based on the extraction of organic aerosol collected on filters, using different amounts of water and measurement of the corresponding Water Soluble Organic Carbon (WSOC) concentration. The solubility distribution is then estimated using the solubility basis set. The proposed approach can quantify the solubility distribution in the 10-3-1 g L-1 range. The method was applied on both ambient and source-specific aerosol. 58-63% of the atmospheric urban background organic aerosol analyzed had water solubility higher than 1 g L-1. 11% of the fresh cooking organic aerosol had water solubility higher than 0.1 g L-1, while 80% had solubility lower than 10-3 g L-1. The solubility of the COA increased significantly after aging. The fraction of COA with solubility greater than 0.1 g L−1 more than doubled, increasing to 55%. Additionally, a new method for the measurement of Henry’s law constant distribution of atmospheric organic aerosol components was developed and tested. The method is based on the separation of the OA constituents by volatility and then measurement of the water solubility distribution of each fraction. The results showed that an important fraction of the biogenic secondary organic aerosol with volatility equal to 1 μg m-3 (about 50%) has Henry’s law constant between 4x104 and 4x105 M atm-1.
Abstract (translated): Μια νέα μέθοδος αναπτύχθηκε για τη μέτρηση της κατανομής της διαλυτότητας στο νερό του ατμοσφαιρικού οργανικών αεροζόλ. Αυτή η μέθοδος βασίζεται στην εκχύλιση οργανικού αεροζόλ που συλλέγεται στα φίλτρα, χρησιμοποιώντας διαφορετικές ποσότητες νερού και μέτρηση της αντίστοιχης συγκέντρωσης στο νερό του υδατοδιαλυτού οργανικού άνθρακα (WSOC). Η κατανομή διαλυτότητας στη συνέχεια υπολογίζεται χρησιμοποιώντας τη βάση δεδομένων διαλυτότητας. Η προτεινόμενη προσέγγιση μπορεί να ποσοτικοποιήσει την κατανομή διαλυτότητας στην κλίμακα 10-3-1 g L-1. Η μέθοδος εφαρμόστηκε σε αεροζόλ διαφορων πηγές. Το 58-63% του ατμοσφαιρικού αεροζόλ που αναλύθηκε είχε υδατοδιαλυτότητα υψηλότερη από 1 g L-1. Το 11% του COA είχε υδατοδιαλυτότητα υψηλότερη από 0,1 g L-1, ενώ το 80% είχε διαλυτότητα μικρότερη από 10-3 g L-1. Η διαλυτότητα του COA αυξήθηκε σημαντικά μετά τη οξύδωση. Το κλάσμα του COA με διαλυτότητα μεγαλύτερη από 0,1 g L-1 υπερδιπλασιάστηκε και αυξήθηκε σε 55%. Επιπλέον, αναπτύχθηκε και δοκιμάστηκε μια νέα μέθοδος για τη μέτρηση της κατανομής της σταθεράς του νόμου του Henry των συστατικών ατμοσφαιρικών οργανικών αεροζόλ. Η μέθοδος βασίζεται στον διαχωρισμό των ΟΑ από την πτητικότητα και στη συνέχεια τη μέτρηση της κατανομής της υδατοδιαλυτότητας κάθε κλάσματος. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ένα σημαντικό κλάσμα του βιογενούς δευτερογενούς οργανικού αεροζόλ με πτητικότητα ίση με 1 μg m-3 (περίπου 50%) έχει σταθερά νόμου Henry μεταξύ 4x104 και 4x105 Μ atm-1.
Appears in Collections:Τμήμα Χημικών Μηχανικών (ΜΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Master_Thesis_Aikaterini_Liangou_n.pdf2.31 MBAdobe PDFView/Open

Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.