Please use this identifier to cite or link to this item:
Title: Συμβολή στην μελέτη της μετακλασικής τραγωδίας : τα αποσπάσματα TrGF ad. 667a Μήδεια σατυρική? (P. Lit.Lond.77) και TrGF ad.649 Έκτωρ?
Other Titles: A contribution to the studies in post-classical tragedy : the fragments TrGF ad. 667a Μήδεια σατυρική? (P. Lit.Lond.77) and TrGF ad.649 Έκτωρα?
Authors: Μπιλιάνη, Αδαμαντία
Keywords: Μετακλασική τραγωδία
Παπυρικά αποσπάσματα
Keywords (translated): Post-classical tragedy
TrGF ad.667a
TrGF ad. 649
Abstract: Η Δ.Δ. ασχολείται με δύο παπυρικά αποσπάσματα που παρουσιάζουν δισεπίλυτα προβλήματα όσον αφορά στην ειδολογική τους κατάταξη, την χρονολόγηση και την πατρότητά τους, καθώς και την λειτουργία παρεπιγραφών. Σκοπός της να εξετάσει όλες τις αντικρουόμενες ενίοτε απόψεις των μελετητών και , ει δυνατόν,να προτείνει πιθανές λύσεις στα προβλήματα που ανακύπτουν. Το πρώτο απόσπασμα , που το θέμα του σχετίζεται με τον μύθο της Μήδειας έχει αποδοθεί από το 1987 σε σατυρικό δράμα από τον D.F.Sutton. Η Δ.Δ. εξετάζει την επιχειρηματολογία του μελεητή και ερμηνεύοντας με διαφορετικό τρόπο την Ληναϊκή επιγραφή IG II2 2319 αλλά και ερευνώντας το λεκτικόν του αποσπάσματος και την αποστροφή στο γυναικείο χορό, προσπαθεί να αποδείξει ότι το απόσπασμα δεν μπορεί να θεωρηθεί άνευ ετέρου σατυρικό. Το δεύτερο απόσπασμα έχει πολλές ιδιαιτερότητες και διασώζει δραματικό διάλογο ανάμεσα στην Κασσάνδρα, τον Πρίαμο, τον Δηίφοβο και τον Χορό. Η επί 7 φορές επανερχόμενη παρεπιγραφή ΩΔΗ ανακινεί προβληματισμό για το είδος του κειμένου. Η mise en page συνδέεται με την μετρική απόδοση των στίχων και το πρόσωπο της Κασσάνδρας είναι δεσπόζον, καθώς τηλαισθητικά φαίνεται να περιγράφει την μονομαχία Έκτορα- Αχιλλέα ευρισκόμενη εντός των τειχών της Τροίας. Αν και αυτά τα δύο αποσπάσματα prima vista δεν έχουν τίποτα κοινό μεταξύ τους, πιθανώς να μας δηλώνουν την εξέλιξη της τραγωδίας: το πρώτο προς τον τύπο της κυνικής τραγωδίας με στοιχεία burlesque και το δεύτερο προς το μελόδραμα / όπερα.
Abstract (translated): The dissertation deals with two fragments which have nothing to share but insoluble /hard to solve problems concerning the genre, the date and authorship, the function of parepigrafai or the role of chorus. Its aim is to examine the different opinions of scholars and, if possible, to stimulate further research providing possible answers. The first fragment attributed to all dramatic genres, is from 1987 onwards assumed to be a satyric fragment. The dissertation examines all the arguments, especially those supported by Sutton, who suggests on the ground of verbal style, on the evolution of post -classical satyric drama and on the epigraphy/ inscription IGii2 2319, that the fragment is a post –classical satyr drama. A different hermeneutical reading of the Lenaic epigraphy and of the co- existence of the parepigraphe ΧΟΡΟΥ on one hand and the formal and topographically restricted apostrophe to the chorus of Corinthian women on the other hand, attempts to prove that the genre is not satyr drama without question. The second fragment is a “unicum” preserving a dramatic dialogue between Cassandra, Priam, Deiphovus and the Chorus and a parepigraphe ωδή appearing 7 times, arising discussion about the genre of the text. The mise en page is connected to the metrical form of the text. The character of Cassandra is predominate with telesthetic power to describe what is going on outside the walls of Troy. Although these fragments have nothing in common prima vista, they give a hint to the evolution of classic tragedy to a burlesque and cynic tragedy the first one, and to the music drama like opera the second.
Appears in Collections:Τμήμα Θεατρικών Σπουδών (ΔΔ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Μπιλιάνη Διατριβή .pdf3.26 MBAdobe PDFView/Open

This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons