Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/13643
Title: Καταγραφή και μελέτη αντιλήψεων των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν ιδιοσκεύασματα με δραστική ουσία την infliximab
Other Titles: Register and study of patient's opinions who were given pharmaceutics containing the active substance infliximab
Authors: Τσιατά, Εμμανουέλα
Keywords: Μάρκετινγκ
Βιοομοειδή
Ινφλιξιμάμπη
Keywords (translated): Marketing
Biosimilars
Infliximab
Inflectra
Remicade
Abstract: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια μελέτη περίπτωσης, όπου προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε αν και κατά πόσο υπάρχουν διαφορές στην αντίληψη των ασθενών που λαμβάνουν σκευάσματα με δραστική ουσία την infliximab. Διαπιστώθηκε ότι ενώ το φύλο δεν παίζει κάποιο ρόλο στην στάση των ασθενών υπάρχει μια διαφοροποίηση αναφορικά με την ηλικία, την οικογενειακή κατάσταση, την ύπαρξη ή μη παιδιών, την εργασία, το μορφωτικό επίπεδο και την μόνιμη κατοικία. Αναλυτικότερα παρατηρείται μια διαφοροποίηση στη ηλικία όσον αφορά τον παράγοντα "αλλαγή αγωγής". Εκεί παρατηρούμε ότι το μικρότερο σκορ δίνουν οι ηλικίες άνω των 71 ετών ενώ το υψηλότερο οι ηλικίες 61-65. Αυτό μπορεί να δικαιολογηθεί βάση του γεγονότος ότι όσο μεγαλώνουμε επειδή αυξάνει και ο βαθμός νοσηρότητας του ασθενούς τόσο περισσότερο αποζητά ο ασθενής τη γνώμη του γιατρού του και τόσο λιγότερο επαφίεται στην δική του κρίση προκειμένου να αντιμετωπίζει την ασθένειά του. Όσον αφορά την οικογενειακή κατάσταση παρατηρούμε ότι η μόνη διαφοροποίηση εντοπίζεται στον παράγοντα ''ενημέρωση ασθενούς''. Παρατηρούμε ότι οι διαζευγμένοι έχουν πολύ υψηλότερο σκορ σε σχέση με τους άλλους ενώ οι χήροι το υψηλότερο. Επίσης η μόνη διαφοροποίηση ως προς τον αριθμό των παιδιών παρατηρείται για τον παράγοντα ''αποτελεσματικότητα και ασφάλεια''. Σύμφωνα με τα post hoc η διαφορά για την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια. εντοπίζεται μεταξύ του 0 και 1 παιδιού. Ως προς την εργασία η μόνη διαφοροποίηση παρατηρείται για τον παράγοντα ''μη αποδοχή γενοσήμων''. Παρατηρούμε ότι ο άνεργος σε σχέση με τον μακροχρόνια άνεργο και τον μισθωτό που αμείβεται μερικώς και όχι με πλήρεις αποδοχές έχουν μικρότερο σκορ έναντι της ανησυχίας τους για τα γενόσημα φάρμακα. Για το εισόδημα η μόνη διαφοροποίηση παρατηρείται για τον παράγοντα γνώση φαρμάκων. Όπως φαίνεται το μεγαλύτερο σκορ σχετικά με την γνώση για φάρμακα και γενόσημα εμφανίζεται στα εισοδήματα μεταξύ 15000-20000 ευρώ. Αντίθετα οι κάτοχοι μικρότερων εισοδημάτων φαίνεται να είναι λιγότερο ενημερωμένοι. Ως προς το μορφωτικό επίπεδο των ερωτώμενων εντοπίζεται διαφοροποίηση στον παράγοντα ''γνώση φαρμάκων και απόφαση χορήγησης φαρμάκου''. Όσον αφορά στην απόφαση χορήγησης βλέπουμε ότι το μεγαλύτερο σκορ έχουν οι απόφοιτοι δημοτικού και ΑΕΙ ενώ οι ενδιάμεσες κατηγορίες εκπαίδευσης και οι ανώτερες έχουν μικρότερο σκορ. Όσον αφορά στον παράγοντα ''γνώση φαρμάκων'' τα αποτελέσματα είναι όπως τα περιμέναμε. Όσο αυξάνει το μορφωτικό επίπεδο τόσο αυξάνει και ο βαθμός γνώσης των φαρμάκων. Αναφορικά με την μόνιμη κατοικία παρατηρούμε ότι εντοπίζεται διαφοροποίηση στον παράγοντα ''γνώση φαρμάκων''. Σύμφωνα με τα post hoc η διαφορά στη γνώση φαρμάκων βρίσκεται ανάμεσα στις κατηγορίες χωριό και επαρχιακή πόλη (p-value=0,024). Παρατηρούμε λοιπόν ότι οι κάτοικοι των χωριών έχουν λιγότερη γνώση σχετικά με τα φάρμακα που λαμβάνουν σε σχέση με τους κατοίκους των επαρχιακών πόλεων. Άρα κατά συνέπεια δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για το τι φάρμακα λαμβάνουν αρκεί να λαμβάνουν θεραπεία. Τέλος ως προς τη πάθηση των ερωτώμενων δεν εντοπίζεται κάποια διαφοροποίηση το οποίο είναι και αναμενόμενο καθώς όλες οι περιπτώσεις που λαμβάνουν ενδοφλέβια infliximab είναι μάλλον περιστατικά με έντονα τα συμπτώματα της πάθησης τους.
Abstract (translated): This study is a case study in which we attempted to identify whether there are differences in the opinions of patients who take pharmaceutics containing the active substance infliximab. It has been found that while gender does not play a role in a patient’s attitude, there is a differentiation in terms of age, marital status, the presence or not of children, employment, educational attainment and permanent residence. In particular, there is an age related differentiation regarding the “switch medication” factor. In such cases, it has been observed that people aged above 71 score the lowest, while those between the ages of 61 and 65 the highest. This may be due to the fact that the older the patient grows, and thus more susceptible to disease, the more he or she seeks the opinion of a doctor and the less he or she relies on personal judgment to treat illness. Regarding the marital status, we observe that the only differentiation can be located in the “informing the patient” factor, where the divorced score much higher than the others and widows/ers the highest of all. Also the only differentiation as to the number of children is observed in the “effectiveness and safety” factor. According to the post hoc analysis, the difference regarding the factor “effectiveness and safety” is found between 0 and 1 children. In regard to employment, the only differentiation is observed in the “non acceptance of generic medicine” factor. We observe that the unemployed when compared to the long-term unemployed and the salaried who receive part-time rather than full-time earnings have a lower score in respect to the concern for generic medicine. As it seems, the highest score at understanding medicine and generic medicine appears in people with an annual income between 15.000-20.000€. On the other hand, those that have a lower income appear to be less informed. As regards the educational level of the respondents, there is a difference in the “recognition of and decision to administer medicine” factor. About the “decision to administer medicine” factor, we can see that the highest scores belong to graduates of either primary schools or of universities, while those who have graduated from secondary level schools or those who have chosen to further the education after obtaining a university degree have the lowest score. As for the “drug recognition” factor the results are as expected: As the educational level increases, so does the level of knowledge of the drugs. Regarding the permanent residence parameter there is a differentiation in the “medicine recognition” factor. According to the post hoc analysis, the difference in drug recognition can be located between the village and country town brackets (p-value=0,024). We observe that the people who live in villages are less aware of the medicine they receive than those who live in country towns. Thus, they are not so interested in what kind of medicine they take as long as they receive treatment. Lastly, there is no differentiation in the respondents’ condition, which is to be expected, as all cases receiving infliximab intravenously are likely to have a high incidence of their symptoms.
Appears in Collections:Τμήμα Φαρμακευτικής (ΜΔΕ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Μεταπτυχιακή εργασία Εμμανουέλα Τσιατά.pdf1.85 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.