Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/14311
Title: Η μορφολογία του κωνσταντινουπολίτικου γλωσσικού ιδιώματος σε τουρκόφωνο περιβάλλον
Other Titles: The morphology of the Constantinople dialect in a Turkish speaking environment
Authors: Κουτρουμάνη, Χρυσάνθη
Keywords: Μορφολογία
Ιδιώματα
Κλιτική τάξη
Keywords (translated): Morphology
Dialects
Abstract: Αδιαμφισβήτητα, η ανάγκη καταγραφής του κωνσταντινουπολίτικου γλωσσικού ιδιώματος έγκειται στο γεγονός ότι συγχρονικά η γλώσσα μετατοπίζεται είτε προς την Τουρκική είτε προς την Κοινή Νέα Ελληνική. Η Ελληνική της Κωνσταντινούπολης διαθέτει ιδιαιτερότητες –ιδιαιτερότητες που συνδέονταν και με το μορφωτικό επίπεδο των ομιλούντων της Πόλης- σε σύγκριση με άλλες ελληνόφωνες περιοχές, όπως η δημιουργία νέας Κοινής από τον 15ο αιώνα και έπειτα, η οποία διέθετε χαρακτηριστικά που εντοπίζονταν στις γλωσσικές ποικιλίες που συνέβαλαν στη συγκρότηση του ιδιώματος της Κωνσταντινούπολης. Το βασικό εγχειρίδιο για την παρούσα εργασία αποτέλεσε το Λεξικό του Κωνσταντινουπολίτικου γλωσσικού ιδιώματος, του Ν. Ζαχαριάδη, το οποίο συμπεριλαμβάνει λέξεις και ιδιωματισμούς που εντάσσονται χρονικά έως και τα μέσα του 20ου αιώνα, ήδη από το 1839 (περίοδος του Τανζιμάτ). Αν και ο όρος κωνσταντινουπολίτικο ιδίωμα έχει γνωρίσει αρκετή αμφισβήτηση αφού, η Κωνσταντινούπολη στα τέλη του 19ου αιώνα, αποτελούσε μία μεγαλούπολη, της οποίας οι κάτοικοι είχαν υιοθετήσει νέες γλωσσικές συνήθειες, η ανάγκη καταγραφής των «Πολίτικων» ανέδειξε την γλωσσική ταυτότητα που δημιουργήθηκε μέσα από την επίδραση της τουρκικής γλώσσας αλλά, και της γαλλικής και ιταλικής. Θεμελιώδες εγχείρημα της παρούσας εργασίας είναι η ανάδειξη της μορφολογίας των λέξεων του κωνσταντινουπολίτικου ιδιώματος υπό το πρίσμα των επιρροών τόσο της τουρκικής και Κοινής Νέας Ελληνικής γλώσσας όσο και της γαλλικής ή ιταλικής, για την διαμόρφωση των δάνειων τύπων. Καταλυτική είναι η αναφορά και αξιοποίηση προτάσεων της κ. Αγγελική Ράλλη σχετικά με δύο διαλέκτους της Μικράς Ασίας, την Ποντιακή και την Αϊβαλιώτικη.
Abstract (translated): Undoubtedly, the need to record the Constantinople linguistic dialect lies in the fact that at the same time the language shifts to either Turkish or Standard Modern Greek. The Greek of Constantinople has peculiarities - peculiarities that were connected with the educational level of the speakers of the city - in comparison with other Greek-speaking areas, such as the creation of a new Common from the 15th century onwards, which had characteristics found in the linguistic varieties that contributed in the composition of the dialect of Constantinople. The basic manual for the present work was the Dictionary of the Constantinople Linguistic Dialect, by N. Zachariadis, which includes words and idioms that date back to the middle of the 20th century, as early as 1839 (Tanzimat period). Although the term Constantinople dialect has been widely challenged since Constantinople at the end of the 19th century was a large city whose inhabitants had adopted new linguistic habits, the need to record "Politicians" highlighted the linguistic identity created by influence of the Turkish language but also of French and Italian. A fundamental task of the present work is to highlight the morphology of the words of the Constantinople dialect in the light of the influences of both Turkish and Standard Modern Greek, as well as French or Italian, for the formation of loan types. Catalytic is the reference and utilization of proposals by Professor Angela Ralli regarding two dialects of Asia Minor, Pontic and Ayvalik.
Appears in Collections:Τμήμα Φιλολογίας (ΔΕ)



Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.