Please use this identifier to cite or link to this item: http://hdl.handle.net/10889/15126
Title: Επιδημιολογικά, κλινικά και ανοσολογικά χαρακτηριστικά σε διαβητικούς ασθενείς με σοβαρές λοιμώξεις
Other Titles: Epidemiological, clinical, and immune features in diabetic patients with severe infections
Authors: Καψοκώστα, Γεωργία
Keywords: Κλινικά ανοσολογικά χαρακτηριστικά
Διαβητικοί ασθενείς
Λοιμώξεις
Σήψη
Keywords (translated): Clinical immune features
Diabetes
Infections
Sepsis
Abstract: Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη (ΣΔ) έχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης λοιμώξεων και σήψης. Προηγούμενες μελέτες έχουν αναφέρει χειρότερη έκβαση σε ασθενείς με ΣΔ, σε σχέση με τους μη διαβητικούς. Στην μελέτη αυτή προσπαθήσαμε να προσδιορίσουμε εάν οι προγνωστικοί δείκτες και τα πρωτογενή αποτελέσματα διέφεραν μεταξύ των ασθενών με και χωρίς ΣΔ τύπου II και σήψη που δεν νοσηλεύτηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Το Ελληνικό Μητρώο Ομάδας Μελέτης Σήψης χρησιμοποιήθηκε για τη συλλογή σε εθνικό επίπεδο δεδομένων ασθενών με σήψη από το 2006, για την εκτέλεση αυτής της μελέτης, κατηγοριοποιώντας τους ασθενείς ανάλογα με την παρουσία ή την απουσία ΣΔ II. Οι ασθενείς πληρούσαν απόλυτα τα κριτήρια ορισμού Sepsis 3 με σηπτικό σοκ (Λοίμωξη, Σήψη και Σηπτικό σοκ), φύλο, ηλικία, βαθμολογία APACHE II και δείκτη συννοσηρότητας Charlsons (CCI). Χρησιμοποιήθηκαν τα στατιστικά t-test και chi square t-test για τη σύγκριση προγνωστικών δεικτών και πρωτογενών αποτελεσμάτων, καθώς και εργαστηριακών παραμέτρων μεταξύ ομάδων. Από ένα αρχικό δείγμα 4320 ασθενών με σήψη που δεν νοσηλεύτηκαν σε μοναδες εντατικής θεραπείας, 812 (406 με ΣΔ, 406 χωρίς ΣΔ) συμπεριλήφθηκαν τελικά σε αυτή τη μελέτη, μετά από αντιστοιχία με τα κριτήρια. Τα βασικά χαρακτηριστικά ήταν ηλικία 76 [± 10,3] ετών, 46% άρρενες, APACHE II 15,5 [± 6], CCI 5,1 [± 1,8], 24% λοίμωξη, 63,8% σήψη και 12,2% σηπτικό σοκ. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών σε qSOFA (1,3 [± 0,9] έναντι 1,3 [± 0,9], p = 0,7), SOFA (3,9 [± 3,1] έναντι 4,2 [± 3,3], p = 0,1], ή επίπεδα SUPAR1 (12,5 [± 7,8] έναντι 11,8 [± 7,0], p = 0,3) αντίστοιχα. Το σύνδρομο πρωτοπαθούς σήψης επιλύθηκε στο 70,9% των περιπτώσεων (71,1% ΣΔ έναντι 70,6% χωρίς ΣΔ, p = 0,9). Όσον αφορά το την έκβαση στις 28 ημέρες, το 24% απεβίωσε (24,1% ΣΔ έναντι 23,9% χωρίς ΣΔ, p = 0,9), ενώ η αιτία θανάτου ήταν παρόμοια μεταξύ διαβητικών και μη διαβητικών (σήψη 17,8% έναντι 15,8%, καρδιακό συμβάν 3,7 % έναντι 3,2%, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 0,5% έναντι 0,5%, κακοήθεια 0,7% έναντι 2% αντίστοιχα, p = 0,6) Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στους προγνωστικούς δείκτες και την έκβαση μεταξύ ασθενών με και χωρίς ΣΔ και σήψη που δεν νοσηλεύτηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας όταν αντιστοιχήθηκαν για τις συνοδές καταστάσεις. Η παρουσία συννοσηρότητας που σχετίζονται με ΣΔ και όχι απαραίτητα ο ΣΔ καθεαυτός μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερη πρόγνωση και έκβαση σε αυτούς τους ασθενείς.
Abstract (translated): Patients with diabetes mellitus (DM) have an increased risk of developing infections and sepsis. Previousstudies have reported worse outcomesin patients with DM, relative to non-diabetics. We sought to determine whether prognostic indices and primary outcomes differed between non-ICU patients with and without DM type II and sepsis. The Hellenic Sepsis Study Group Registry was utilized to collect nationwide data for sepsis patients since 2006, to perform this study, categorizing patients depending on presence or absence of DM II. Patients were perfectly matched for Sepsis 3 definition criteria with septic shock (Infection, Sepsis, and septic shock), gender, age, APACHE II score and Charlsons's comorbidity index (CCI). Independent sample t-test and chisquare t-test was used to compare prognostic indices and primary outcomes, as well as, laboratory parameters between groups. Of an initial sample of 4320 non-ICU sepsis patients, 812 (406 with DM, 406 non-DM) were finally included in this study, following match on criteria. Baseline characteristics were age 76 [±10.3] years, 46% male, APACHE II 15.5 [±6], CCI 5.1 [±1.8], 24% infection, 63.8% sepsis and 12.2% septic shock. No significant difference was noted between diabetics and non-diabetics in qSOFA (1.3[±0.9] vs 1.3[±0.9], p=0.7), SOFA (3.9[±3.1] vs 4.2[±3.3], p=0.1), or suPAR1 levels (12.5[±7.8] vs 11.8[±7.0], p=0.3) respectively. Primary sepsissyndrome resolved in 70.9% of cases(DM 71.1% vs 70.6% non-DM, p=0.9). With regards to 28-day outcome, 24% died (DM 24.1% vs 23.9% non-DM, p=0.9), while cause of death was similar between diabetics and non-diabetics (sepsis 17.8% vs 15.8%, heart event 3.7% vs 3.2%, CNS event 0.5% vs 0.5%, malignancy 0.7% vs 2% respectively, p=0.6) No significant difference is noted in prognostic indices and primary outcomes between non-ICU patients with and without DM and sepsis when matched for accompanying conditions. Presence of DM related co-morbidities and not necessarily DM per se may drive worse prognosis and outcomes in these patients.
Appears in Collections:Τμήμα Ιατρικής (ΔΔ)

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Καψοκώστα Γεωργία διατριβή.pdf1.34 MBAdobe PDFView/Open


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.