Search Results

Now showing 1 - 3 of 3
  • Thumbnail Image
    Item
    Η επίδραση της ελαστικής ισχαιμικής περίδεσης (Flossing) στα συμπτώματα του καθυστερημένου μυϊκού πόνου
    (ΤΕΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, 2018) Μπέμπης-Κολυφάς, Χριστόφορος Α.Μ. 1897; ; Μόρδου Άννα Α.Μ. 1943; Φουσέκης, Κωνσταντίνος
    Τμήμα Φυσικοθεραπείας (ΔΕ)
    Εισαγωγή: Η συνηθέστερη κλινική εκδήλωση μετά από έντονη μυϊκή άσκηση τόσο σε επαγγελματίες όσο και ερασιτέχνες αθλητές είναι ο καθυστερημένος μυϊκός πόνος(ΚΜΠ). Η εξαντλητική άσκηση, που περιλαμβάνει κυρίως έκκεντρες συσπάσεις μυών, προκαλεί συμπτώματα ΚΜΠ που κυμαίνονται από μυϊκή ευαισθησία έως σοβαρό πόνο γύρω από τις προσβεβλημένες αρθρώσεις και μυς. Παρά την εκτεταμένη έρευνα που έχει πραγματοποιηθεί εδώ και δεκαετίες με στόχο τον ορισμό της αιτιολογίας καθώς και της αποτελεσματικότερης θεραπείας για τον ΚΜΠ, δεν υπάρχει ξεκάθαρη επιστημονική απόδειξη. Σκοπός : Η παρούσα ερευνητική προσπάθεια είχε ως κύριο στόχο να ερευνήσει τις επιδράσεις τριών διαφορετικών μεθόδων φυσικοθεραπείας στην αποκατάσταση του καθυστερημένου μυϊκού πόνου. Μέθοδος: Ογδόντα (80) ερασιτέχνες άνδρες αθλητές χωρίστηκαν τυχαία σε 4 ισόποσες υποομάδες (Ενεργητικού Flossing, Παθητικού Flossing, στατικού Flossing και ομάδα κοντρόλ). Όλοι οι εξεταζόμενοι εκτέλεσαν πλειομετρική άσκηση μέσω της δοκιμασίας κόπωσης στο biodex (5 σειρές με 10 επαναλήψεις), με σκοπό την πρόκληση καθυστερημένου μυϊκού πόνου(ΚΠΜ). Η εξέταση και αξιολόγηση του ΚΜΠ βασίστηκε σε αποδεκτούς από την βιβλιογραφία δείκτες, όπως η αίσθηση κόπωσης (BORG) και μυϊκού πόνου (VAS), η περιφέρεια άνω (ΠΑΜ) ,μέσου (ΠΜΜ) και κάτω (ΠΚΜ) μηρού, η περίμετρος του ορθού μηριαίου, με (ΠΟΜΣ) και χωρίς (ΠΟΜ) σύσπαση, το εύρος τροχιάς κάμψης γόνατος (ROM), η μέγιστη ισομετρική δύναμη τετρακέφαλου (ΜΙΔ). Ο έλεγχος των παραπάνω παραμέτρων πραγματοποιήθηκε σε 5 συνθήκες (πριν το πρωτόκολλο κόπωσης, αμέσως μετά την πραγματοποίησή του και 24, 48 και 72 ώρες μετά την άσκηση). Αποτελέσματα: Τα ευρήματα της παρούσας έρευνας δείχνουν πως και οι τρεις στρατηγικές της τεχνικής ελαστικής ισχαιμικής περίδεσης (Flossing) που εφαρμόστηκαν για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του ΚΜΠ έχουν ευεργετικά αποτελέσματα συγκριτικά με την υποομάδα ελέγχου σε ότι αφορά την αποκατάσταση τη ΜΙΔ τετρακεφάλου. Επιπλέον φαίνεται πως υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των υποομάδων, όσον αναφορά τη διακύμανση των επιπέδων του εύρους τροχιάς με την υποομάδα παρέμβασης Παθητικού flossing να εμφανίζει τα καλύτερα αποτελέσματα. Τέλος πρέπει να αναφέρουμε τα θετικά αποτελέσματα της τεχνικής σε ότι αφορά την κλίμακα αίσθησης πόνου (VAS) όπου οι παρεμβάσεις Παθητικού και Ενεργητικού Flossing τη μειώνουν σημαντικά (p=<0.05),σε σχέση με την υποομάδα ελέγχου, με την μέθοδο παθητικού flossing να παρουσιάζει τα καλύτερα επίπεδα. Συμπέρασμα: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν τις παρεμβάσεις ελαστικής ισχαιμικής περίδεσης (ενεργητικό flossing,στατικό flossing και παθητικό flossing ως μορφές αποκατάστασης μετά από ασκησιογενή ΚΜΠ. Πιο συγκεκριμένα για τη μείωση του πόνου και της αίσθησης κόπωσης των αθλητών φαίνεται ότι τα καλυτέρα αποτελέσματα έχουν το παθητικό και το ενεργητικό flossing. Επιπλέον φαίνεται πως για τη βελτίωση του εύρους τροχιάς κίνησης το παθητικό flossing είναι η βέλτιστη επιθυμητή μέθοδος ενώ για τη βελτίωση της ΜΙΔ η καλύτερη μέθοδος φαίνεται να είναι το ενεργητικό flossing. Για την εξαγωγή όμως οριστικών συμπερασμάτων είναι αναγκαία περαιτέρω έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα (ερασιτέχνες - επαγγελματίες αθλητές) και με εφαρμογή και άλλων τεχνικών φυσικοθεραπείας.
  • Thumbnail Image
    Item
    Συγκριτική ανάλυση της αυτό-επίγνωσης των διαταραχών κατάποσης των ατόμων με Νόσο του Πάρκινσον και της επίγνωσης των φροντιστών τους με τη χρήση του εργαλείου SDQ
    (ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, 2019) Πουλάκη, Βαρβάρα; Σουργια, Μαριλένια; ; Μπεναδρής Αθανάσιος; Ευστρατιάδου, Ευαγγελία-Αντωνία
    Τμήμα Λογοθεραπείας (ΔΕ)
    Η Νόσος του Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μια από τις πιο κοινές νευροεκφυλιστικές διαταραχές παγκοσμίως και παρουσιάζεται με ποικιλομορφία κινητικών και μη συμπτωμάτων (Jankovic et al., 2008). Η πιο κοινή αιτία θανάτου της ΝΠ είναι η πνευμονία από εισρόφηση, που οφείλεται στη δυσφαγία. Ο όρος δυσφαγία αναφέρεται σε ένα πολυδιάστατο κινητικό και αισθητηριακό σύμπτωμα. Συχνά, δε γίνεται αντιληπτή από τους ασθενείς, ενώ επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργικότητα και κατ’ επέκταση στην ποιότητα ζωής των ασθενών και φροντιστών τους. Συνεπώς, η χρήση ερωτηματολογίων αυτό-αναφοράς είναι απαραίτητη για την πρώιμη ανίχνευση των διαταραχών κατάποσης και τη βέλτιστη θεραπευτική παρέμβαση (Suttrup, 2015). Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας είναι η διερεύνηση της επίγνωσης των διαταραχών κατάποσης των ασθενών και η σύγκριση με τη σκοπιά των φροντιστών τους, καθώς και η επίπτωση των διαταραχών αυτών στη λειτουργικότητα και στην ποιότητα ζωής των ασθενών, με τη χρήση των ερωτηματολογίων MMSE SDQ, , GHQ-12 και BARTHEL-Index. Μέθοδος: Το δείγμα που επιλέχθηκε στην έρευνα αποτελείται από 2 ομάδες, 14 ατόμων συνολικά. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από 7 ασθενείς (4 άντρες, 3 γυναίκες) με ΝΠ και δυσφαγία και ηλικιακό εύρος 66-90 ετών και η δεύτερη ομάδα αποτελείται από τους 7 φροντιστές τους (2 άντρες, 5 γυναίκες). Η ερευνητική διαδικασία ξεκίνησε με την υπογραφή της Άδειας Συμμετοχής στην Έρευνα, τη λήψη συνοπτικού ιστορικού και τη Σύντομη Εξέταση της Νοητικής Κατάστασης (MMSE) των ασθενών και των φροντιστών. Ακολούθησε η χορήγηση των υπόλοιπων τριών προαναφερθέντων ερωτηματολογίων, που αφορούσαν μόνο τις δυσκολίες των ασθενών και απαντήθηκαν και από τις 2 ομάδες. Αποτελέσματα: Η μελέτη βρίσκεται στη Φάση Α συλλογής δείγματος και προβλέπεται να συνεχιστεί, με σκοπό την εύρεση μεγαλύτερου σε πληθυσμό και εύρος ηλικιών δείγματος. Σε πρώτη φάση, ο δείκτης Cronbach's Alpha φαίνεται να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα (0,401), γεγονός που δικαιολογείται από το μικρό δείγμα, γι’ αυτό τα πρώτα αποτελέσματα, πιθανώς δεν παρουσιάζουν σημαντική αξιοπιστία και εγκυρότητα. Από την περιγραφική στατιστική ανάλυση προέκυψε ότι οι άνδρες ασθενείς παρουσιάζουν πιθανή γνωστική έκπτωση (Μ.Ο MMSE=24). Από το γενικό Μ.Ο (5.86) των απαντήσεων των ασθενών για το SDQ, προκύπτει ότι δεν παρουσιάζουν αυτό-επίγνωση των διαταραχών τους. Ο Μ.Ο (7.21) των φροντιστών εμφανίζει την ίδια άποψη, χωρίς όμως να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των απαντήσεων των ομάδων. Για τις υπόλοιπες μεταβλητές δεν προέκυψαν σημαντικώς αναφερθέντα αποτελέσματα. Η μοναδική στατιστικώς σημαντική συσχέτιση που προέκυψε, ήταν η υψηλά αρνητική και σε επίπεδο σημαντικότητας 0.02 συσχέτιση μεταξύ των αποτελεσμάτων της κλίμακας BARTHEL και του SDQ των φροντιστών. Με τη συνέχιση της δειγματοληψίας της έρευνας και την αύξηση του πληθυσμού και της αντιπροσωπευτικότητας του δείγματος, αναμένεται η αλλαγή των παραπάνω αποτελεσμάτων.
  • Thumbnail Image
    Item