Τμήμα Χημείας (ΜΔΕ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 5 of 473
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Μελέτες για τη σύνθεση της σιταγλιπτίνης μέσω αντιδράσεων Hayashi και Heck
    (2024-03-01) Κουτίβα, Μαρία; Koutiva, Maria
    Η σιταγλιπτίνη αποτελεί τη δραστική ουσία του φαρμάκου Januvia. Πρόκειται για το πλέον γνωστό και συνταγογραφούμενο φάρμακο για την καταπολέμηση του σακχαρώδη διαβήτη. Η εταιρία Merck διατηρούσε το δικαίωμα της αποκλειστικής σύνθεσης και διάθεσης της σιταγλιπτίνης έως το Νοέμβριο του 2017. Συνεπώς, το διεθνές ενδιαφέρον για την εύρεση μιας βιομηχανικά βιώσιμης σύνθεσης είναι μεγάλο εφόσον το φάρμακο έχει καταστεί πλέον γενόσημο. Σύμφωνα με την βιβλιογραφία, η σύνθεση της σιταγλιπτίνης σε εργαστηριακή κλίμακα έχει μελετηθεί εκτενώς, με τις μεθόδους που εφαρμόζονται να στρατολογούν διάφορα μέσα ασύμμετρης επαγωγής. Αν και ορισμένες από αυτές τις συνθετικές πορείες είναι αρκετά ενδιαφέρουσες, δεδομένου του τεράστιου βιομηχανικού ενδιαφέροντος, μια φθηνότερη, πρακτικότερη και πιο πράσινη σύνθεση εξακολουθεί να αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Στην παρούσα διπλωματική εργασία εξετάστηκαν τρείς νέες προσεγγίσεις για τη σύνθεση της σιταγλιπτίνης, οι οποίες περιλαμβάνουν συνθετικές πορείες εφτά (Α1), τεσσάρων (Α2) και έξι (Α3) σταδίων. Συγκεκριμένα οι νέες αυτές συνθέσεις στηρίχθηκαν σε μια ασύμμετρη συζυγική αρυλίωση (Hayashi) καθώς και μια αλληλουχία αντιδράσεων Heck/ασύμμετρης αναγωγής σε έναν α,β-ακόρεστο εστέρα. Επιπλέον εξετάστηκε και η σύνθεση μέσω μιας αντίδρασης Fittig-Lawlor του ηλεκτρικού ανυδρίτη με την 2,4,5-τριφθορoβενζαλδεύδη. Συνθετικός στόχος και τριών προσεγγίσεων αποτελεί ένα καρβοξυλικό οξύ (ενδιάμεσο-κλειδί), το οποίο δύναται να μετασχηματιστεί σε κατάλληλο παράγωγο που με τη σειρά του μπορεί να υποβληθεί σε μια αναδιάταξη Curtius ή Hofmann ή Lossen για το σχηματισμό της χειρόμορφης αμίνης του φαρμάκου.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Νέοι μονομοριακοί μαγνήτες βασισμένοι σε ετερομεταλλικές πλειάδες Dy/Ga και Dy/Sn
    (2024-02-23) Μπάκα, Κωνσταντίνα; Baka, Konstantina
    Οι μαγνήτες μοναδικού μορίου (SMMs) αποτελούν μία σημαντική κατηγορία διακριτών μορίων (0-D), που έχουν την ικανότητα να μαγνητίζονται από ένα εξωτερικό μαγνητικό πεδίο και να διατηρούν τη μαγνήτιση τους ακόμα και μετά την απομάκρυνση του πεδίου αυτού. Ο συνδυασμός παραμαγνητικών 3d- και 4f-μεταλλοϊόντων για τη σύνθεση SMMs έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών ερευνητικών ομάδων τις τελευταίες δεκαετίες. Ωστόσο, έχει παρατηρηθεί ότι η ασθενής μαγνητική σύζευξη μεταξύ των 3d- και 4f-μεταλλοϊόντων οδηγεί συνήθως σε μικρές τιμές αποτελεσματικού ενεργειακού φράγματος για την αντιστροφή της μαγνήτισης (Ueff), συγκριτικά με τις πολύ υψηλές τιμές Ueff που έχουν αναφερθεί για τους ομομεταλλικούς SMMs που βασίζονται στα ιόντα των τρισθενών λανθανιδίων (LnΙΙΙ). Πρόσφατα παρατηρήθηκε ότι η παρουσία διαμαγνητικών μεταλλοϊόντων, όπως ο ZnII, σε σύμπλοκες ενώσεις με ανισοτροπικά και παραμαγνητικά μεταλλοϊόντα μπορεί να επηρεάσει θετικά τις τιμές Ueff, συνεισφέροντας στην βελτίωση των ιδιοτήτων των SMMs. Ως προέκταση αυτής της στρατηγικής βελτιστοποίησης των ιδιοτήτων των SMMs, μια εναλλακτική πορεία μπορεί να θεωρηθεί η χρήση των διαμαγνητικών μεταλλοϊόντων GaIII και SnII/IV ως «μαγνητικά αραιωτικά μέσα», τα οποία μπορούν δυνητικά να συνεισφέρουν στην αύξηση της ανισοτροπίας των μαγνητικών συστημάτων μέσω του φαινομένου βαρέως ιόντος (heavy ion effect) που συνδέεται με την ισχυρή σύζευξη spin-τροχιάς (SOC), οδηγώντας σε βελτιωμένες μαγνητικές ιδιότητες. Επίσης, τα μεταλλοϊόντα αυτά παρουσιάζουν ποικιλία γεωμετριών ένταξης και ενδιαφέρουσες ηλεκτρονιακές ιδιότητες, οδηγώντας δυνητικά σε νέα δομικά μοτίβα των μοριακών πλειάδων ένταξης με ενδιαφέρουσες τοπολογίες μεταλλοϊόντων. Τα παραδείγματα πολυπυρηνικών ενώσεων GaIII/LnIII και SnII/IV/LnIII που έχουν αναφερθεί μέχρι σήμερα στη βιβλιογραφία είναι ελάχιστα. Στην παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία μελετήθηκε η χημεία ένταξης των ισχυρά ανισοτροπικών ιόντων DyIII με τα διαμαγνητικά μεταλλοϊόντα GaIII και SnII παρουσία του οργανικού χηλικού και γεφυρωτικού υποκαταστάτη οξίμη της α-βενζοΐνης (α-bzoxH2). Στα πλαίσια αυτής, καταφέραμε να απομονώσουμε μονοκρυστάλλους, κατάλληλους για δομικό χαρακτηρισμό με την τεχνικής της περίθλασης ακτίνων-Χ επί μονοκρυστάλλου, τεσσάρων νέων ετερομεταλλικών πλειάδων ένταξης με χημικούς τύπους [Ga7Dy4O3(OH)2(OMe)6(α-bzox)8(α-bzoxH)2(H2O)2(MeOH)3](OH)∙5MeOH, [Sn4Dy8(OH)8(NO3)4(OMe)2(α-bzox)6(α-bzoxH)4(H2O)2(MeOH)2]X2∙2CH2Cl2 (X = Cl, Br) και [Sn2Dy4(OH)4(NO3)2(α-bzox)4(α-bzoxH)2(α-bzoxH2)2]∙2CH2Cl2∙2(α-bzoxH2), και να μελετήσουμε μαγνητικά τις ενώσεις αυτές.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Απαλοιφή του γονιδίου του TCF-1 μέσω CRISPR/Cas9 γονιδιωματικής επεξεργασίας και διερεύνηση της επίδρασής του σε προφλεγμονώδεις κυτταροκίνες
    (2024-02-19) Ασμενούδη, Πασχαλιά; Βασιλόπουλος, Ιωάννης; Asmenoudi, Paschalia
    Η ανάπτυξη των Τ κυττάρων και η απόφαση για την τελική γενεαλογία αποτελούν ιδιαίτερα σημαντικές και περίπλοκες διαδικασίες. Ένας πρωτοπόρος μεταγραφικός παράγοντας που εμπλέκεται δραστικά στον καθορισμό της μοίρας των Τ κυττάρων είναι ο TCF-1, ο οποίος κωδικοποιείται από το γονίδιο TCF7. Ο TCF-1, εκτός από την εμπλοκή του στην ανάπτυξη των Τ κυττάρων, διαθέτει ποικίλους ρόλους, καθώς φαίνεται να συμμετέχει στο μονοπάτι Wnt και στην αναδιαμόρφωση της χρωματίνης. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, επιδιώκοντας να αναδείξουμε τη σπουδαιότητα του TCF-1, σκοπός είναι η αποσιώπηση του TCF7 σε Τ λευχαιμικά κύτταρα (JURKAT), αξιοποιώντας το σύστημα γονιδιωματικής επεξεργασίας CRISPR/Cas9. Για τον σκοπό αυτό σχεδιάστηκαν με τη βοήθεια βιοπληροφορικών εργαλείων δύο μόρια single guide RNA (sgRNA), τα οποία στοχεύουν το συγκεκριμένο γονίδιο. Τα κύτταρα που επέζησαν μετά την επιλογή κλώνων αφορούσαν το δεύτερο μόριο, από τα οποία τελικά εστάλη για αλληλούχηση μόνο ένας κλώνος. Τα αποτελέσματα της αλληλούχησης υποδεικνύουν διαφορές στις βάσεις των τροποποιημένων κυττάρων, έναντι των φυσιολογικών, γεγονός αρκετά ενθαρρυντικό για τη θετική έκβαση του πειράματος.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Όμο- και ετερομεταλλικές πλειάδες των Mn και Mn/Ln με υποκαταστάτες που περιέχουν στερεογονικά κέντρα : σύνθεση, δομική, φασματοσκοπική και μαγνητική μελέτη
    (2024-02-16) Φραγκής, Δημήτριος; Fragkis, Dimitrios
    Η παρούσα Ερευνητική Εργασία αναφέρεται στη σύνθεση ομο- και ετερομεταλλικών πλειάδων του Mn και των Mn/Dy από τη χρήση του υποκαταστάτη α-φαινυλο-πυριδυλο-μεθανόλη (ppmH). Όπως έχει ήδη παρατηρηθεί, οι πλειάδες των εν λόγω μεταλλοϊόντων συχνά εμφανίζουν ενδιαφέρουσες μαγνητικές ιδιότητες, με κυριότερη την αργή χαλάρωση της μαγνήτισης, η οποία είναι το βασικό χαρακτηριστικό των Μονομοριακών Μαγνητών (SMMs). Η επιλογή του υποκαταστάτη αυτού στηρίχθηκε σε δύο βασικά χαρακτηριστικά. Αφενός, ανήκει στην κατηγορία των 2-πυρίδυλο αλκοολών, μια οικογένεια υποκαταστατών που έχει οδηγήσει ήδη στην απομόνωση δεκάδων πλειάδων των Mn και Mn/Dy, οι οποίες παρουσιάζουν υψηλές τιμές σπιν στη θεμελιώδη κατάσταση και συμπεριφορά SMM. Αφετέρου, ο υποκαταστάτης αυτός διαθέτει ένα στερεογονικό κέντρο (άτομο C), με αποτέλεσμα να εμφανίζεται σε δύο εναντιομερή. Έτσι, επιδιώκεται και η μελέτη της Επαγωγής της Χειρομορφίας στις προκύπτουσες πλειάδες. Ο συνδυασμός των μαγνητικών ιδιοτήτων με τη χειρομορφία δύναται να οδηγήσει σε συνεργιστικά φαινόμενα, το σύνολο των οποίων περιγράφεται από τον όρο της Μαγνητο-Χειρικής Ανισοτροπίας (MChA). Στην παρούσα Εργασία, απομονώθηκαν τρεις πλειάδες, μία ομομεταλλική πλειάδα μικτού σθένους του Mn με τύπο [MnII3MnIII9O8(O2CPh)11(ppm)6] (16), και δύο ετερομεταλλικές πλειάδες των MnΙΙΙ/DyΙΙΙ με τύπους [Mn8Dy4O8(O2CPh)16(ppm)4] (17) και [Mn2Dy4O2(NO3)2(O2CMe)8(ppm)4] (18), η χημική ταυτότητα των οποίων καθορίζεται από την επιλογή του αντίστοιχου καρβοξυλικού ιόντος ως περιφερειακού γεφυρωτικού και τερματικού υποκαταστάτη. Οι παραπάνω πλειάδες 16-18 χαρακτηρίστηκαν δομικά, μέσω Κρυσταλλογραφίας Ακτίνων Χ επί Μονοκρυστάλλου (SC-XRD), φασματοσκοπικά, μέσω (κυρίως) φασματοσκοπίας Υπερύθρου (FT-IR), καθώς και μαγνητικά. Τα 16-18 εμφανίζουν αργή χαλάρωση της μαγνήτισης κάτω από μια κρίσιμη και χαμηλή θερμοκρασία.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Παρασκευή έγχρωμων νανοσωματιδίων πυριτίου και συζευγμάτων αυτών με πρωτεΐνες : ανάπτυξη και εφαρμογές βιοασθητήρων τύπου ταινίας ξηρών αντιδραστηρίων
    (2023-11-07) Σαμολαδά, Ελένη; Samolada, Eleni
    Οι βιοαισθητήρες τύπου ταινίας ξηρών αντιδραστηρίων αποτελούν σήμερα ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο με πάρα πολλές εφαρμογές στην ιατρική, τον έλεγχο ποιότητας, καθώς και τη διασφάλιση της περιβαλλοντικής συμμόρφωσης. Η πολύ μεγάλη αναγνώρισή τους τα τελευταία χρόνια από το ευρύ κοινό οφείλεται στην ευχρηστία αυτών των αναλυτικών εργαλείων, στην έλλειψη ανάγκης εξειδικευμένων γνώσεων για τη χρήση τους, αλλά κυρίως λόγω της ταχείας λήψης αποτελεσμάτων χωρίς χρήση επιπρόσθετου εξοπλισμού για την επεξεργασία τους. Στην παρούσα μεταπτυχιακή διπλωματική εργασία περιγράφεται η πειραματική πορεία σύνθεσης έγχρωμων νασωματιδίων πυριτίου για χρήση τους ως ιχνηθέτη σε βιοαισθητήρα τύπου ταινίας ξηρών αντιδραστηρίων με σκοπό την ανίχνευση πρωτεϊνών και νουκλεϊκών οξέων. Ακόμη, αναπτύχθηκε βιοαισθητήρας που μέσω της ανίχνευσης νουκλεϊκών οξέων γίνεται προσδιορισμός της ύπαρξης νοθείας στο ελαιόλαδο από άλλα φυτικά έλαια. Η χρήση νανοσωματιδίων πυριτίου ως ιχνηθέτες για την ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, όπως η ευκολία και η ταχύτητα σύνθεσής τους, η εύκολη παρασκευή συζευγμάτων τους με βιομόρια, η εξαιρετική τους σταθερότητα και η υδροφιλία τους. Επιπρόσθετα, χαρακτηρίζονται από αυξημένο λόγο επιφάνειας προς όγκο πλεονέκτημα που είναι σημαντικό για όλα τα νανοσωματίδια που αξιοποιούνται στην ανάπτυξη αναλυτικών μεθόδων καθώς παρέχεται έτσι υψηλή ανιχνευσιμότητα. Αρχικά, λοιπόν, πραγματοποιήθηκε η σταδιακή σύνθεση, χρώση και επιφανειακή τροποποίηση των νανοσωματιδίων πυριτίου ώστε να φέρουν καρβοξυλομάδες στην επιφάνειά τους. Ακολούθως, οι καρβοξυλομάδες αξιοποιήθηκαν με στόχο την βιοσύζευξη των νανοσωματιδίων με την πρωτεΐνη στρεπταβιδίνη και έγινε εφαρμογή των συζευγμάτων σε βιοαισθητήρα που έφερε ακινοτοποιημένη b-BSA στη ζώνη ελέγχου και μικροσφαιρίδια πολυστυρενίου συζευγμένα με ολιγονουκλεοτίδια dT(30) στη ζώνη δοκιμασίας. Μαζί με τα συζεύγματα SiNPs και στρεπταβιδίνης εφαρμόστηκε, ως δείγμα, και ποσότητα ολιγονουκλεοτιδίου poly(dA) που φέρει βιοτίνη για να διαπιστωθεί εάν τα συζεύγματα παρασκευάστηκαν επιτυχώς. Στο δεύτερο μέρος, πραγματοποιήθηκε ανάπτυξη βιοαισθητήρα για την ανίχνευση νοθείας στο ελαιόλαδο από φυτικά έλαια. Στη συγκεκριμένη εργασία επικεντρωθήκαμε στη βελτιστοποίηση των συνθηκών ανίχνευσης νοθείας από τα έλαια σογιέλαιο και σησαμέλαιο. Ειδικότερα, μείγματα ενισχυμένου DNA από φύλλα ελιάς, φασόλια σόγιας και σουσάμι υποβλήθηκαν στην αντίδραση επέκτασης εκκινητή, χρησιμοποιώντας PEXT εκκινητές ειδικούς για κάθε DNA-στόχο. Κατά την επέκταση των εκκινητών, στα προϊόντα της αντίδρασης ενσωματώθηκαν μόρια βιοτίνης, γεγονός κρίσιμο για την ανίχνευση των προϊόντων από τα συζεύγματα νανοσωματιδίων χρυσού και αντισώματος έναντι της βιοτίνης. Η ύπαρξη νοθείας επιβεβαιώνεται από την εμφάνιση ερυθρής κηλίδας στο σημείο της ζώνης δοκιμασίας όπου έχουν ακινητοποιηθεί μικροσφαιρίδια αναγνώρισης του συγκεκριμένου είδους νοθείας. Καταλήγοντας, με εφαρμογή των διμερών μιγμάτων ενισχυμένου DNA ελιάς και ενισχυμένου DNA από σόγια ή σουσάμι στον βιοαισθητήρα ανιχνεύθηκε νοθεία σε ποσοστό 10% για το σουσάμι και 5% για τη σόγια.