Τμήμα Φυσικοθεραπείας (ΔΕ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 5 of 579
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Κακώσεις νωτιαίου μυελού : διάγνωση και αξιολόγηση με ηλεκτροφυσιολογικά μέσα
    (2023-01-12) Ντάτσικα, Γεωργία-Μαρία; Ντεβέ Ελισάβετ; Ntatsika, Georgia-Maria; Nteve, Elisavet
    Η παρούσα πτυχιακή εργασία διαπραγματεύεται τις κακώσεις που μπορεί να υποστεί ο νωτιαίος μυελός. Ειδικότερα, μέσα από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση παρουσιάζεται η ανατομία και φυσιολογία της σπονδυλικής στήλης, οι κακώσεις και οι παθήσεις αυτής. Εν συνεχεία, μετά την κατηγοριοποίηση των κακώσεων του νωτιαίου μυελού, παρουσιάζεται ο τρόπος και οι μέθοδοι αξιολόγησης και διάγνωσης των παθήσεων. Τέλος, μέσα από τη μελέτη των παλαιότερων και κυρίως των σύγχρονων τρόπων αποκατάστασης, και ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή. Στη συνέχεια παρουσιάζονται οι βασικές έννοιες και αρχές της Ηλεκτροφυσιολογίας των Σωματοαισθητικών Προκλητών Δυναμικών. Στο ειδικό μέρος της παρούσας εργασίας αποτυπώνονται τα πορίσματα των ερευνών που αφορούν την χρήση ηλεκτροφυσιολογικών μέσων, (Σωματοαισθητικών Προκλητών Δυναμικών) και τα αποτελέσματα αυτών, τα οποία θα οδηγήσουν στην σωστή διάγνωση και κυρίως την παρακολούθηση της αποκατάστασης που θα οδηγήσουν σε τροποποιήσεις στα πρωτόκολλα αποκατάστασης. Σκοπός : Σκοπός της παρούσας εργασίας μέσω της βιβλιογραφικής επισκόπησης να κατανοηθεί και να αποτυπωθεί πλήρως η κρισιμότητα των Ηλεκτροφυσιολογικών μεθόδων παρακολούθησης και αξιολόγησης της αποκατάστασης των κακώσεων του νωτιαίου μυελού καθώς και ο ρόλος του φυσικοθεραπευτή στην αποκατάσταση αυτών. Μεθοδολογία : Η παρούσα εργασία περιλαμβάνει βιβλιογραφική επισκόπηση των βασικών εννοιών και ανάλυση αυτών. Επίσης, μέσα από άρθρα και επιστημονικά συγγράμματα παρουσιάζονται τα πορίσματα επιστημονικών μελετών.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Κατασκευή ορθωτικού με 3D εκτυπωτή
    (2023-01-25) Αντωνόπουλος, Σπύρος; Φλωρή, Ευγενία; Andonopoulos, Spiros; Flori, Evgenia
    Σήμερα, οι νάρθηκες καρπού ή αλλιώς ορθώσεις των άνω άκρων χρησιμοποιούνται συχνά σε ποικίλες κλινικές καταστάσεις με σκοπό τη θεραπεία διαφόρων ασθενειών και τραυματισμών. Η παρούσα μελέτη επικεντρώνεται στη χειροκίνητη, παραδοσιακή παραγωγή εξατομικευμένων ορθώσεων καρπού, η οποία βασίζεται κυρίως στην τεχνογνωσία του εκάστοτε ειδικού ή θεραπευτή. Ως αποτέλεσμα, αυτοί οι νάρθηκες συχνά δεν εγγυώνται ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα, οδηγώντας σε σημαντικά προβλήματα όσον αφορά τη λειτουργικότητα, την απόδοση και την αισθητική τους, καθώς και την υγιεινή και την άνεση του ασθενούς. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, θεωρείται σημαντική η δημιουργία εξατομικευμένων ναρθήκων καρπού που αντιμετωπίζουν τα προαναφερθέντα προβλήματα χρησιμοποιώντας τεχνικές σχεδιασμού και παραγωγής αιχμής. Λόγω των τεράστιων εξελίξεων που έχει επιδείξει η προσθετική κατασκευή, συχνά γνωστή ως τρισδιάστατη εκτύπωση, σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένης της ορθοπεδικής ιατρικής, πολυάριθμες έρευνες έχουν επικεντρωθεί τα τελευταία χρόνια στην παραγωγή εξατομικευμένων ορθωτήρων καρπού. Η μελέτη που έχει γίνει μέχρι στιγμής σε αυτόν τον τομέα προτείνει μια ποικιλία σχεδίων αρθρώσεων καρπού, τα περισσότερα από τα οποία παράγονται από την εμπειρία και τη γνώμη του σχεδιαστή και του ερευνητή. Ωστόσο, είναι αδύνατο να εξασφαλιστεί ένα βέλτιστο αποτέλεσμα σχεδιασμού, ιδίως σε πολύπλοκες καταστάσεις όπως η ανάπτυξη εξατομικευμένων ορθώσεων, οι οποίες πρέπει να ικανοποιούν συγκεκριμένους στόχους, τηρώντας παράλληλα ποικίλους περιορισμούς. Αυτές οι εκτιμήσεις είναι ζωτικής σημασίας στη φάση του σχεδιασμού.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Αντιμετώπιση κακώσεων σε παραολυμπιακούς κολυμβητές
    (2023-01-25) Παπασταύρου, Δάφνη; Papastavrou, Daphne
    Οι παρακολυμβητές (κατά το διεθνές para-swimmers), είναι κολυμβητές υψηλού επιπέδου οι οποίοι φέρουν κάποιου είδους έλλειμμα (σωματικό, οπτικό ή νοητικό). Οι απαιτήσεις του αθλήματος είναι εξαιρετικά υψηλές, κάτι που σε συνδυασμό με το έλλειμμα και τους περιορισμούς τους οποίους αυτό συνιστά, καθιστά την εμφάνιση αθλητικών κακώσεων ιδιαίτερα δυσάρεστη και τη διαχείρισή τους αναγκαία. Η μελέτη των παραμέτρων οι οποίες σχετίζονται με τις κακώσεις στους παρακολυμβητές (επιδημιολογική εμφάνιση, παράγοντες κινδύνου, περιοχή εμφάνισης, σοβαρότητα, εμβιομηχανικές συσχετίσεις, ρόλος του ελλείμματος και άλλα) είναι απαραίτητη για το σχεδιασμό αρχών που αφορούν την αντιμετώπιση και πρόληψή τους. Η Φυσικοθεραπεία διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο και στα δύο προαναφερθέντα, ωστόσο η εξειδίκευση και εντατικοποίηση των μελετών, ώστε να διατίθενται περισσότερα , επαρκώς τεκμηριωμένα, δεδομένα στους κλινικούς επιστήμονες για τους παρακολυμβητές, είναι απολύτως απαραίτητες.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Επιπολασμός εκφύλισης δίσκου και σπονδυλόλυσης-σπονδυλολίσθησης στην οσφυική μοίρα της σπονδυλικής στήλης σε αθλητές της πετοσφαίρισης. Επικαιροποίηση της βιβλιογραφίας
    (2023-01-11) Μαρτίνου, Ήλια; Καρατσιώρης, Παναγιώτης; Martinou, Ilia; Karatsioris, Panagiotis
    Εισαγωγή: Οι αθλητές της πετόσφαιρας/πετοσφαίρισης ( «βόλεϊ») είναι αρκετά σύνηθες να εμφανίζουν πόνο στην περιοχή της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής τους στήλης ( «low back pain»). Ο πόνος αυτός συνήθως αφορά μια «απλή» μυϊκή θλάση, όμως πολλές φορές μπορεί να υποκρύπτει μια πιο σοβαρή αιτία όπως εκφύλιση στον μεσοσπονδύλιο δίσκο των αθλητών ή κάτι πιο σοβαρό ακόμα, όπως μια σπονδυλόλυση ή σπονδυλολίσθηση. Με τον όρο σπονδυλόλυση χαρακτηρίζεται η λύση της συνέχειας του οστού αντίστοιχα προς τον ισθμό, το τμήμα δηλαδή του σπονδύλου που συνδέει την άνω και την κάτω αρθρική απόφυση. Με τον όρο σπονδυλολίσθηση ορίζεται η πρόσθια μετατόπιση του σπονδύλου ως προς τον υποκείμενο σε αυτόν σπόνδυλο. Η σπονδυλόλυση αν είναι αμφοτερόπλευρη και επιβαρύνεται από χρόνια και παρατεταμένη φόρτιση μπορεί να οδηγήσει σε σπονδυλολίσθηση. Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης πτυχιακής εργασίας είναι να αναδείξει τους μηχανισμούς και τις συνθήκες του αθλήματος της πετοσφαίρισης που οδηγούν σε εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου και σε σπονδυλόλυση-σπονδυλολίσθηση, καθώς και τον ρόλο της φυσικοθεραπείας ως μέσο πρόληψης και αποκατάστασης των τραυματισμών αυτών. Μεθοδολογία: Για τις ανάγκες της πτυχιακής εργασίας πραγματοποιήθηκε αναζήτηση κλινικών μελετών σε επιστημονικές βάσεις δεδομένων “Pubmed” και “GoogleScholar”, “MedLine” και “Pedro”. Εξαρχής έγινε αναζήτηση αρθογραφίας εντός της τελευταίας 10ετίας αλλά λόγω του περιορισμένου όγκου άρθρων έγινε επέκταση εντός της τελευταίας 15ετίας. Μερικές από τις λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στις μηχανές αναζήτησης ήταν : spondylolysis, spondylolysthesis, fine athletes, volleyball, manual therapy, core stability, therapeutic exercise κ.α. Συμπεράσματα: Από την μελέτη της υπάρχουσας βιβλιογραφίας φαίνεται η σημαντικότητα της φυσικοθεραπείας για την πρόληψη και την αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός τραυματισμού σπονδυλόλυσης ή σπονδυλολίσθησης και την ταχύτερη και σωστότερη επιστροφή του αθλητή στην ενεργό δράση. Η διενέργεια λειτουργικών δοκιμασιών πριν την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου βοηθά στην έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των τραυματισμών αυτών. Ως φυσικοθεραπευτικά μέσα για την αντιμετώπιση τους αξιοποιούνται οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, οι διατάσεις , τα φυσικά μέσα, ορθωτικά, το tens, η κρυοθεραπεία, η θερμοθεραπεία και το manual therapy. Ο βελονισμός και η χειροπρακτική είναι πρακτικές με αμφιλεγόμενο χαρακτήρα. Κρίνεται σκόπιμο να διεξαχθούν εκ νέου έρευνες που να μελετούν την επίδραση συγκεκριμένων πρωτοκόλλων σε ασθενείς με σπονδυλόλυση- σπονδυλολίσθηση.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Συσχέτιση της κλίμακας SPADI με την VAS (διαπολιτισμική απόδοση στα ελληνικά) σε ασθενείς με ωμαλγία
    (2023-01-12) Μπράχο, Ντενίσα; Χαλίλι, Χριστίνα; Bracho, Ntenisa; Chalili, Christina
    Εισαγωγή: Η άρθρωση του ώμου αποτελεί μια από τις πιο περίπλοκες αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος. Περιβάλλεται από πολλές μυϊκές ομάδες και θυλακοσυνδεσμικά στοιχεία, επίσης είναι μια σφαιροειδής άρθρωση η οποία εκτελεί κινήσεις σε όλους τους άξονες και τα επίπεδα. Συγκεκριμένα έγινε έρευνα εάν η κλίμακα VAS (VISUAL ANALOGUE SCALE) και SPADI (SHOULDER PAIN AND DISABILITY INDEX) συσχετίζονται μεταξύ τους, στην διαπολιστιμική μετάφραση στα ελληνικά και ποιος είναι ο βαθμός συσχέτισής τους κατά την αρχική και τελική αξιολόγηση των ασθενών που συμμετείχαν. Σκοπός: Κύριος σκοπός της έρευνας είναι να αναφερθεί η συσχέτιση της κλίμακας VAS (δείκτης πόνου) και της SPADI (δείκτης πόνου και ανικανότητας παθήσεων του ώμου) και μέσω αυτού να πραγματοποιηθεί στοχευμένη αξιολόγηση σε παθήσεις του ώμου. Δευτερεύων στόχος, είναι να αναπτυχθεί η ηλεκτρονική βιβλιογραφία. Τρίτον, να αποτελέσει σημαντικό μέρος μια ευρύτερης καινοτομίας στο κομμάτι των ερευνών σχετικά με τις κλίμακες που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση των παθήσεων του ώμου. Μεθοδολογία: Οι ασθενείς στην πρώτη τους θεραπεία, καθώς και στην τελευταία, συμπληρώνουν αυτά τα δυο ερωτηματολόγια (VAS, SPADI) και σύμφωνα με το τελικό τους σκορ βγαίνει το αποτέλεσμα της έρευνας. Τα ηλικιακά όρια των ασθενών θα είναι από 18 έως 65 ετών. Να αναφερθεί ότι οι ασθενείς δεν έχουν συννοσηρότητα, καθώς και δεν εμφανίζουν κάποια χρόνια πάθηση όπως διαβήτη, ρευματοειδή νοσήματα, άνοια, οστεοπόρωση, χρόνιες μεταβολικές διαταραχές, αυτοάνοσα που επηρεάζουν το μυοσκελετικό σύστημα, οξείς τραυματισμούς όπως πυροβολισμούς, κόψιμο με αιχμηρά αντικείμενα κλπ. Ακόμα, συντελεστές όπως το φύλο και η χρονική διάρκεια της θεραπείας δεν αποτελούν περιορισμό. Οι ασθενείς ακολούθησαν συγκεκριμένη θεραπεία ανάλογα με τις ανάγκες της πάθησής τους, αποτελούμενη από υδροθεραπεία, θεραπευτική άσκηση, υπέρηχο, laser, TENS/EMS και μάλαξη (όπου χρειάζονται). Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιείται με SPSS. Αποτελέσματα: Στα αποτελέσματα της έρευνας αυτής φάνηκε πως οι κλίμακες που συσχετίστηκαν, δηλαδή η SPADI και η VAS που συμπληρώθηκαν κατά την αρχική αξιολόγηση του ασθενούς είχαν κανονικότητα, γραμμικότητα, επιπλέον βρέθηκε πως η συσχέτιση μεταξύ τους είναι μέτρια και με 1‰ συντελεστή σημαντικότητας. Στην συσχέτιση της τελικής αξιολόγησης των κλιμάκων φάνηκε πως συσχετίζονται σε μικρό βαθμό με τον συντελεστή Spearman και με μόλις 5% συντελεστή σημαντικότητας. Συμπεράσματα: Οι κλίμακες στην αρχική αξιολόγηση των ασθενών φάνηκε να συσχετίζονται μεταξύ τους μέτρια όμως δεν συσχετίζονται το ίδιο αλλά λιγότερο στην τελική τους αξιολόγηση. Οι παράγοντες που είχαν ρόλο σε αυτό το αποτέλεσμα δεν έχουν ερευνηθεί καθώς δεν μελετήθηκε η αιτιακή σχέση παρά μόνο η συσχέτιση μεταξύ τους.