Τμήμα Φυσικοθεραπείας (ΔΕ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 20 of 677
  • ItemOpen Access
    Εφαρμογές νευροανάδρασης στον χρόνιο πόνο
    (2024-06-28) Μαλλοπούλου, Ανθή; Mallopoulou, Anthi
    Ο πόνος αποτελεί ένα από τα συχνότερα συμπτώματα διαφόρων παθήσεων. Ένα σύμπτωμα το οποίο αν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει στο σύνδρομο του χρόνιου πόνου. Ο χρόνιος πόνος μπορεί να υπάρχει αυτούσιος ή ως σύμπτωμα κάποιας άλλης πάθησης ή διαταραχής, όπως η ινομυαλγία. Η ινομυαλγία είναι μία διαταραχή η οποία έχει ως κύριο σύμπτωμα τον διάχυτο χρόνιο πόνο. Ένας πόνος αγνώστου αιτίας που καθιστά την καθημερινότητα αυτών των ανθρώπων ανυπόφορη. Οι φυσικοθεραπευτές μαζί με τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας, καλούνται να δώσουν λύση σε αυτό το πολύπλοκο σύμπτωμα, το οποίο δυσχεραίνει την καθημερινή ζωή τόσο των ασθενών όσο και των ανθρώπων που βρίσκονται γύρω τους. Στο σημείο αυτό έρχεται η νευροανάδραση, η οποία αποτελεί ένα καινοτόμο και πολλά υποσχόμενο μέσο αντιμετώπισης του πόνου. Σκοπός της πτυχιακής αυτής εργασίας είναι η ανάδειξη της επίδρασης της νευροανάδρασης σε ασθενείς με χρόνιο πόνο. Αρχικά θα αναπτυχθεί ο χρόνιος πόνος και στη συνέχεια θα γίνει αναφορά συγκεκριμένα στους ασθενείς με ινομυλαγία, που έχουν ως σύμπτωμα τον χρόνιο πόνο. Τέλος θα παρουσιαστούν τα ευεργετικά οφέλη της νευροανάδραση στους ασθενείς αυτούς. Για την εκπόνηση της βιβλιογραφικής αυτής εργασίας χρησιμοποιήθηκε αρθρογραφία από διεθνείς βάσεις δεδομένων όπως Pub Med, Google Scholar, Medlline και MDPI της τελευταίας δεκαετίας και βιβλιογραφία από επιστημονικά συγγράμματα. Η αναζήτηση των άρθρων έγινε στα ελληνικά και στα αγγλικά με λέξεις- κλειδιά όπως πόνος, χρόνιος πόνος, νευροανάδραση και χρόνιος πόνος, χρόνιος πόνος και ινομυαλγία, συνδρομο ινομυαλγίας, ινομυαλγία και νευροανάδραση και αντίστοιχα στα αγγλικά chronic pain, neurofeedback, neurofeedback in chronic pain, fibromyalgia, chronic pain and fibromyalgia syndrome και fibromyalgia and neurofeedback. Τα αποτελέσματα της πτυχιακής δείχνουν ότι η νευροανάδραση είναι ένα μέσο θεραπείας το οποίο βελτιώνει σημαντικά τον χρόνιο πόνο και επιφέρει αλλαγές στην εγκεφαλική δραστηριότητα των ατόμων αυτών. Στους ασθενείς με ινομυαλγία, η νευροανάδραση δεν βελτιώνει μόνο τον πόνο, αλλά έχει οφέλη και στην προσοχή, την αντίληψη αλλά και την ποιότητα του ύπνου, καθώς και τους προσφέρει μία ευκαιρία για καλύτερη ποιότητα ζωής.
  • ItemOpen Access
    Η αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του βελονισμού με τη βοήθεια της ηλεκτροεγκεφαλογραφίας
    (2024-06-28) Φράγκος, Αντώνιος; Fragkos, Antonios
    Ο βελονισμός αποτελεί μια αρχαία θεραπευτική πρακτική που έχει αποκτήσει δημοτικότητα ως εναλλακτική ή συμπληρωματική θεραπεία για διάφορες παθήσεις στον τομέα της υγείας. Ενώ η αποτελεσματικότητά του είναι ευρέως αναγνωρισμένη, οι υποκείμενοι νευροφυσιολογικοί μηχανισμοί του βελονισμού παραμένουν αντικείμενο συνεχούς έρευνας. Η ηλεκτροεγκεφαλογραφία είναι μια μη επεμβατική μέθοδος που επιτρέπει την εξέταση της εγκεφαλικής δραστηριότητας και συνδεσιμότητας. Η παρούσα πτυχιακή εργασία στοχεύει στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του βελονισμού με τη χρήση της ηλεκτροεγκεφαλογραφίας εστιάζοντας στις νευρικές αποκρίσεις που σχετίζονται με τη διέγερση του βελονισμού. Τα τελευταία χρόνια, μελέτες νευροαπεικόνισης παρέχουν πολύτιμες γνώσεις για τις νευροβιολογικές επιδράσεις του βελονισμού. Ωστόσο, οι συγκεκριμένοι νευρικοί συσχετισμοί των θεραπευτικών πλεονεκτημάτων του βελονισμού και ο ρόλος των αισθήσεων de-qi στην πρόκληση αυτών των επιδράσεων εξακολουθούν να μην είναι πλήρως κατανοητοί. Σκοπός: Ο σκοπός της πτυχιακής εργασίας είναι να εφαρμόσει μια ανασκόπηση σε ερευνητικά άρθρα που αφορούν τη διερεύνηση των επιδράσεων του βελονισμού στην εγκεφαλική αιμοδυναμική και την αυτόνομη νευρική δραστηριότητα με ανάλυση σημάτων ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται η διερεύνηση των αλλαγών στην εγκεφαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του βελονισμού, καθώς επίσης και η συσχέτιση συγκεκριμένων αισθήσεων (de-qi) που βιώνουν οι συμμετέχοντες με διακριτές νευροφυσιολογικές αποκρίσεις. Μέθοδος: Αναζήτηση συστηματικής βιβλιογραφικής ανασκόπησης με στόχο τον εντοπισμό σχετικών μελετών αναφορικά με τις επιπτώσεις του βελονισμού με τη χρήση ηλεκτροεγκεφαλογραφίας. Αξιοποιήθηκαν οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Web of Science κ.α. χρησιμοποιώντας προκαθορισμένες λέξεις-κλειδιά που σχετίζονται με τον "βελονισμό", η "ηλεκτροεγκεφαλογραφία" και την "αίσθηση de-qi". Τα κριτήρια συμπερίληψης περιλαμβάνουν πρωτότυπα ερευνητικά άρθρα που δημοσιεύονται στα αγγλικά, που αφορούν ανθρώπους και χρησιμοποιούν ηλεκτροεγκεφαλογραφία για την εξέταση της εγκεφαλικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του βελονισμού. Επίσης, λήφθηκαν υπόψη άρθρα που σχετίζονται με συγκεκριμένες αισθήσεις που βιώνονται κατά τη διάρκεια του βελονισμού. Επιπλέον, αναζητήθηκαν συνδυασμοί όρων που σχετίζονται με τον βελονισμό και την ηλεκτροεγκεφαλογραφία (π.χ., "ηλεκτροεγκεφαλογραφία", "δραστηριότητα του εγκεφάλου", "νευροφυσιολογία"). Τέλος, χρησιμοποιήθηκαν συγκεκριμένες λέξεις-κλειδιά σχετικά με τις αισθήσεις de-qi (π.χ. "de-qi", "αίσθηση βελονισμού") για τον προσδιορισμό μελετών αναφορικά με τις υποκειμενικές εμπειρίες των συμμετεχόντων κατά τη διάρκεια των συνεδριών βελονισμού. Αποτελέσματα: Εντοπισμός και αναζήτηση πιθανών πρότυπα εγκεφαλικής δραστηριότητας που σχετίζονται με αισθήσεις de-qi. Τα αποτελέσματα αναμένεται να αποκαλύψουν πώς ο βελονισμός επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου και τη δραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος, συμβάλλοντας στην καλύτερη κατανόηση των θεραπευτικών του αποτελεσμάτων. Συμπεράσματα: Η παρατήρηση των νευρικών αποκρίσεων κατά τον βελονισμό σχετίζεται με βελτίωση των θεραπευτικών πρωτοκόλλων και κατ’ επέκταση βελτίωση της υγείας των ασθενών. Συμπερασματικά, οι νευροφυσιολογικοί μηχανισμοί που κρύβονται πίσω από τον βελονισμό συμβάλλουν στην προαγωγή της υγείας και της ευεξίας.
  • ItemOpen Access
    Η χρήση του βιοψυχοκοινονικού μοντέλου στη φυσικοθεραπευτική πράξη σε άτομα τρίτης ηλικίας
    (2024-06-26) Βλάχος, Κωνσταντίνος; Vlachos, Konstantinos
    Εισαγωγή: Ο πόνος επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα ζωής, τη λειτουργικότητα και την ευημερία των ασθενών. Σε όλον τον κόσμο παρατηρείται αύξηση του αριθμού των ηλικιωμένων που εμφανίζουν χρόνιο πόνο και γίνεται μια προσπάθεια ανεύρεσης των αποτελεσματικών μεθόδων αντιμετώπισής του. Η διαχείριση του πόνου στους γηριατρικούς ασθενείς περιλαμβάνει συνήθως τη χρήση οπιοειδών φαρμάκων. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερες έρευνες προτείνουν τη μειωμένη χρήση αυτών και τη χρήση πιο παραδοσιακών μεθόδων, όπως η φυσικοθεραπεία, για την αντιμετώπιση του πόνου. Μια από τις μεθόδους που αναπτύσσεται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια είναι το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο του πόνου. Σκοπός: Ο σκοπός της συγκεκριμένης ανασκόπησης ήταν η διερεύνηση της σημασίας της χρήσης του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου του πόνου στη φυσικοθεραπευτική πράξη σε άτομα τρίτης ηλικίας. Πιο συγκεκριμένα, διερευνήθηκε η αποτελεσματικότητα της μεθόδου αυτής στη μείωση των επιπέδων του πόνου και στην βελτίωση της λειτουργικότητας και της ποιότητας ζωής των ηλικιωμένων ατόμων. Μέθοδος: Η συλλογή πληροφοριών έγινε μέσω έγκυρων ηλεκτρονικών πηγών, όπως οι PubMed, MEDLINE, Web of Science και PEDro. Τα κριτήρια για την εισαγωγή των μελετών στην ανασκόπηση ήταν: α)να αναφέρονται σε άτομα τρίτης ηλικίας, β)να χρησιμοποιείται το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο ως μέθοδος για τη διαχείριση του πόνου σε ασθενείς και γ)να είναι στην αγγλική, γερμανική ή ελληνική γλώσσα. Οι μελέτες που δεν συμμορφώνονταν με τα παραπάνω αποκλείστηκαν από την ανασκόπηση. Συμπεράσματα: Μετά από την ανάλυση 17 άρθρων, αναδείχθηκε η μεγάλη σημασία ένταξης αυτού του είδους προσέγγισης στην κλινική πράξη των φυσικοθεραπευτών, αφού φαίνεται να μειώνει τον πόνο και να αυξάνει τη λειτουργικότητα σε ηλικιωμένους ασθενείς με παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος και με χρόνιο πόνο. Ιδιαίτερα σημαντική, ωστόσο, είναι η διενέργεια περισσότερων κλινικών μελετών στο μέλλον, στις οποίες θα αποδεικνύεται στατιστικά η αποτελεσματικότητα της βασιζόμενης στο βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο του πόνου φυσικοθεραπευτικής παρέμβασης και στις οποίες θα μπορούν οι φυσικοθεραπευτές να λάβουν πιο σαφείς οδηγίες για το πώς μπορούν να την εντάξουν στην κλινική πράξη.
  • ItemOpen Access
    Ο ρόλος της θεραπευτικής άσκησης στην αντιμετώπιση ασθενών με ινομυαλγία : συστηματική ανασκόπηση
    (2024-06-26) Γαλιώτος, Ανδρέας; Galiotos, Andreas
    Εισαγωγή: Οι ρευματικές παθήσεις περιλαμβάνουν πληθώρα δυσλειτουργιών του μυοσκελετικού και άλλων συστημάτων, ενώ αποτελούν όλο και αυξανόμενο επίκεντρο ερευνητικού ενδιαφέροντος, καθώς επηρεάζουν τους ασθενείς σε χρόνια βάση. Η ινομυαλγία ως μία ρευματική πάθηση απασχολεί τον γενικό πληθυσμό ως μία από τις βασικότερες αιτίες χρόνιου πόνου, αϋπνίας και κόπωσης. Έχει δύσκολη διαφοροδιάγνωση, ενώ η βασική θεραπεία που δίνεται στους ασθενείς, είναι η φαρμακευτική αγωγή. Σκοπός: Διερευνήθηκε η αποτελεσματικότητα της άσκησης στην ανακούφιση των συμπτωμάτων των ασθενών, ενώ αναζητήθηκε ο βαθμός στον οποίο θα μπορούσε η θεραπευτική άσκηση να αποτελέσει μονοθεραπεία χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Τέλος μελετήθηκε η επίδραση της άσκησης στην ποιότητα ζωής των ασθενών, όπως επίσης και ποιοί τύποι άσκησης θα μπορούσαν να έχουν πρωτεύοντα ρόλο σε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης. Μεθοδολογία: Η αναζήτηση της αρθρογραφίας, μεταξύ των ετών 2010 έως 2023, έγινε στην βάση δεδομένων Pubmed, επίσης χρησιμοποιήθηκαν πληροφορίες από τον CDC, τον WHO και τον NIH, με γλώσσα τα αγγλικά. Στην παρούσα εργασία επιλέχθηκαν συστηματικές ανασκοπήσεις, κλινικές μελέτες, καθώς και μετα-αναλύσεις. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η θεραπευτική άσκηση φαίνεται να είναι αποτελεσματική για την διαχείριση ασθενών με ινομυαλγία μειώνοντας τα συμπτώματα πόνου, άγχους, κόπωσης, κατάθλιψης και βελτιώνοντας την φυσική κατάσταση, αλλά και όλες τις πτυχές της ποιότητας της ζωής. Συμπεράσματα: Η άσκηση δεν φαίνεται να μπορεί να αποτελέσει μονοθεραπεία στην αντιμετώπιση της ινομυαλγίας, ενώ όλοι οι τύποι άσκησης φαίνεται να είναι αποτελεσματικοί. Ο συνδυασμός οποιουδήποτε τύπου θεραπευτικής άσκησης, 2-3 φορές την εβδομάδα, 30-60 λεπτά, από 4-16 εβδομάδες, μπορεί να βοηθήσει στην μείωση της έντασης των συμπτωμάτων. Ωστόσο απαιτούνται περισσότερες μελέτες που θα αξιολογούν την θεραπευτική άσκηση απουσία άλλης μορφής θεραπείας, σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών και των δύο φύλων και μεγαλύτερο ηλικιακό εύρος, όπου θα εξετάζονται και οι μακροπρόθεσμες επιδράσεις της άσκησης.
  • ItemOpen Access
    Η διερεύνηση της συμμόρφωσης σε πρωτόκολλο ασκήσεων γυναικών με ακράτεια ούρων : μια προοπτική μελέτη παρατήρησης
    (2024-06-26) Γεωργοπούλου, Σπυριδούλα-Γεωργία; Georgopoulou, Spiridoula-Georgia
    Εισαγωγή: Η ακράτεια ούρων αποτελεί πρόβλημα που ταλαιπωρεί περισσότερο τις γυναίκες και η θεραπεία του, στα πλαίσια της Φυσικοθεραπείας, επιτυγχάνεται με την εφαρμογή προγράμματος ασκήσεων των μυών του πυελικού εδάφους (ΜΠΕ). Το πρόγραμμα ασκήσεων απαιτεί υψηλά ποσοστά προσήλωσης από τον ασθενή για να είναι αποτελεσματικό. Σκοπός: Η διερεύνηση της συμμόρφωσης σε γυναίκες με ακράτεια ούρων σε εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτικό πρωτόκολλο ασκήσεων των ΜΠΕ. Υλικό και μέθοδος: Στη παρούσα προοπτική μελέτη παρατήρησης, συμμετείχαν γυναίκες με ακράτεια ούρων κατόπιν παραπομπής ιατρού από το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών. Για την αξιολόγηση του δείγματος έγινε χρήση του ερωτηματολογίου ICIQ-UI-SF, ενδοκολπική αξιολόγηση με την εφαρμογή του συστήματος αξιολόγησης PERFECT Scheme και με τη χρήση ενδοκολπικού ηλεκτροδίου (BIOFEEDBACK) και η κλινική δοκιμασία 1-h Pad test. Για να ελέγχεται ο βαθμός της συμμόρφωσης στο πρόγραμμα, στις συμμετέχοντες δόθηκε ένα καθημερινό ημερολόγιο τρίμηνης παρακολούθησης της προσήλωσης στις ασκήσεις στην αρχή της θεραπείας (0 εβδομάδες). Επιπλέον, στο μέσο και τέλος του προγράμματος (6 και 12 εβδομάδες) συμπληρώθηκε από τις ασθενείς ένα εξειδικευμένο για ασκήσεις ΜΠΕ ερωτηματολόγιο προσήλωσης 28 ερωτήσεων, που εξετάζει και τους λόγους ελλειμματικής συμμόρφωσης. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με την εφαρμογή του στατιστικού μοντέλου συσχέτισης Pearson. Αποτελέσματα: Το δείγμα αποτελούταν από 7 γυναίκες (n=7) με Μ.Ο. ηλικίας 57.58±10.15 έτη. O Μ.Ο προσήλωσης του δείγματος στο πρόγραμμα ασκήσεων για τις 12 εβδομάδες ήταν 97.24±7.3. Ο Μ.Ο. συνολικού σκορ για το ICIQ-UI-SF ήταν 4.43±2.82. Από το σύστημα αξιολόγησης PERFECT Scheme ο Μ.Ο. μέγιστης σύσπασης, αριθμού επαναλήψεων μέγιστης σύσπασης και αριθμού επαναλήψεων γρήγορων συσπάσεων (διάρκεια 1’’) των ΜΠΕ ήταν 8±1.1 sec, 8.57±1.51 και 8.43±1.28 αντίστοιχα. Από το BIOFEEDBACK προέκυψε Μ.Ο. αντοχής της σύσπασης 58.41±45.9 μV, M.O. του μέσου όρου αντοχής 3 μέγιστων συσπάσεων 7.71 ±1.11, Μ.Ο. επαναλήψεων μέγιστων συσπάσεων 7.71±1.11, Μ.Ο. γρήγορων συσπάσεων 8±1.15. Από τη κλινική δοκιμασία 1-h Pad Test, ο Μ.Ο. απώλειας ούρων ήταν 0.69±0.41 gr. Τα αποτελέσματα από την ανάλυση δεδομένων με την εφαρμογή του μοντέλου συσχέτισης Pearson δεν θεωρήθηκαν έγκυρα. Συμπεράσματα: Σημαντικό εύρημα από την διεξαγωγή της παρούσας μελέτης είναι η υψηλή συμμόρφωση (>80%) στο δείγμα μας με το προτεινόμενο πρόγραμμα άσκησης. Υπήρξε βελτίωση στα συμπτώματα ακράτειας στις συμμετέχοντες και αυτό φάνηκε από τη σημαντική μείωση των επεισοδίων ακράτειας καθώς και της ποσότητας των ούρων που χάνονται. Η ποιότητα ζωής των γυναικών βελτιώθηκε. Η συμμόρφωση, αν και ήταν ικανοποιητική, δε μπόρεσε να συσχετιστεί με την βελτίωση λόγω του μικρού δείγματος σε συνδυασμό με την μεγάλη συμμόρφωση όλων των γυναικών (έλλειψη συμμετεχόντων με χαμηλή προσήλωση), το μοντέλο της συσχέτισης δεν δούλεψε ορθά.
  • ItemOpen Access
    Η αποτελεσματικότητα της άσκησης και της φυσικής δραστηριότητας στην οσφυαλγία μη ειδικής αιτιολογίας
    (2024-06-25) Κατιάϊ, Άγγελος; Katiaj, Angjelos
    Η οσφυαλγία, κοινώς γνωστή ως οσφυαλγία, είναι μια διαδεδομένη πάθηση που προκαλεί σημαντική αναπηρία και επηρεάζει ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού. Σκοπός: Η παρούσα εργασία αποσκοπεί στην ενδελεχή εξέταση της εμφάνισης, της ανάπτυξης, των μεταβλητών που συμβάλλουν, των μεθόδων πρόληψης, των διαγνωστικών τεχνικών και των διαφόρων προσεγγίσεων για την αντιμετώπιση του μη ειδικού πόνου στη μέση. Μέθοδος: Η μελέτη περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη βιβλιογραφική ανασκόπηση, η οποία ξεκινά με την εξέταση της επιδημιολογίας και της φυσικής ιστορίας του πόνου στη μέση, δίνοντας έμφαση στην εκτεταμένη επιρροή και την εξέλιξή του με την πάροδο του χρόνου. Στη συνέχεια, η ανασκόπηση διερευνά την παθοφυσιολογία και τους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τη μη ειδική οσφυαλγία, παρέχοντας λεπτομερή κατανόηση των θεμελιωδών διαδικασιών και επιρροών που εμπλέκονται. Αποτελέσματα: Η ανασκόπηση υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης παρέμβασης και της ακριβούς διάγνωσης για τη μείωση των επιπτώσεων της οσφυαλγίας. Προσδιορίζει διάφορες αποτελεσματικές μεθόδους άσκησης, συμπεριλαμβανομένων της αερόβιας άσκησης, των ασκήσεων κοιλιακής υπότασης, του Pilates, της γιόγκα, του TaiChi, των ασκήσεων McKenzie, των ασκήσεων κινητικού ελέγχου, του περπατήματος και των ασκήσεων δυναμικής και στατικής σταθεροποίησης, για τον μετριασμό των συμπτωμάτων και την ενίσχυση της λειτουργίας. Συζήτηση: Η συζήτηση συνθέτει τα δεδομένα, προσφέροντας ιδέες και προτάσεις για μελλοντική έρευνα και θεραπευτική πρακτική. Σημαντική έμφαση δίνεται στο ρόλο της σωματικής δραστηριότητας στην αποτελεσματική διαχείριση του πόνου της μέσης. Συμπέρασμα: Αυτή η εκτενής ανάλυση αποσκοπεί στην εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας και στην καθοδήγηση των κατάλληλων τεχνικών θεραπείας για άτομα με μη ειδικό πόνο στη μέση, βελτιώνοντας έτσι τα αποτελέσματα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Λέξεις-κλειδιά: Οσφυαλγία, οσφυαλγία, επιδημιολογία, παθοφυσιολογία , παράγοντες κινδύνου, πρόληψη, διάγνωση, διαχείριση, σωματική δραστηριότητα, θεραπεία με άσκηση, αποκατάσταση
  • ItemOpen Access
    Τα οφέλη της θεραπευτικής μάλαξης σε ασθενείς με καρκίνο : βιβλιογραφική ανασκόπηση
    (2024-06-26) Παπαδόπουλος, Κωνσταντίνος; Papadopoulos, Konstantinos
    Εισαγωγή: Η θεραπεία του καρκίνου περιλαμβάνει μια ποικιλία ιατρικών παρεμβάσεων, ωστόσο οι σωματικές και ψυχολογικές παρενέργειες αυτών των θεραπειών μπορούν να βλάψουν σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η θεραπευτική μάλαξη έχει προταθεί ως συμπληρωματική θεραπεία με πιθανά οφέλη για τους καρκινοπαθείς. Σκοπός: Αυτή η ανασκόπηση στοχεύει στο να αξιολογήσει την υπάρχουσα βιβλιογραφία σχετικά με την αποτελεσματικότητα της θεραπευτικής μάλαξης στη φροντίδα των καρκινοπαθών, εστιάζοντας στον αντίκτυπό που έχει στη διαχείριση του πόνου, τη μείωση της κόπωσης, την ενίσχυση της ψυχικής ευεξίας και την βελτίωση της κινητικότητάς τους. Μεθοδολογία: Η στρατηγική αναζήτησης που χρησιμοποιηθηκε περιελάμβανε βάσεις δεδομένων όπως PubMed, MEDLINE, CINAHL, Cochrane Library, PsycINFO και Google Scholar. Τα κριτήρια ένταξης επικεντρώθηκαν σε μελέτες που αφορούσαν ενήλικες ασθενείς με καρκίνο που λάμβαναν θεραπευτική μάλαξη, με αποτελέσματα που σχετίζονται με πόνο, κόπωση, ψυχικής ευεξία και κινητικότητα. Τα κριτήρια αποκλεισμού αφαίρεσαν τις μελέτες που δεν αφορούσαν άμεσα αυτά τα αποτελέσματα. Η διαδικασία διαλογής περιλάμβανε την αξιολόγηση τίτλων, περιλήψεων και πλήρων κειμένων. Η αναζήτηση έδωσε 20 μελέτες για συμπερίληψη, που περιελάμβαναν τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές (RCT), μελέτες παρατήρησης, μελέτες σειράς (cohort studies) και μετα-αναλύσεις τυχαιοποιημένων μελετών. Αποτελέσματα: Η θεραπευτική μάλαξη λειτουργεί όχι μόνο ως μέσο διαχείρισης των συμπτωμάτων αλλά και ως συνεισφορά στην ολιστική φροντίδα, αντιμετωπίζοντας τόσο τις σωματικές όσο και τις συναισθηματικές πτυχές της υγείας του ασθενούς. Αυτά τα ευρήματα ήταν συνεπή σε διάφορους τύπους καρκίνου και στάδια θεραπείας. Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να επικεντρωθεί στη βελτιστοποίηση των πρωτοκόλλων θεραπευτικής μάλαξης και στη διερεύνηση της ενσωμάτωσης της με άλλες θεραπείες για το μέγιστο όφελος των ασθενών. Συμπεράσματα: Η θεραπευτική μάλαξη αντιπροσωπεύει μια πολύτιμη συμπληρωματική θεραπεία. Η ενσωμάτωσή της στην κλινική πρακτική δικαιολογεί την ανάπτυξη τεκμηριωμένων κατευθυντήριων γραμμών και υπογραμμίζει την ανάγκη για τους επαγγελματίες υγείας να εξετάσουν τη θεραπευτική μάλαξη ως μέρος των ολοκληρωμένων σχεδίων θεραπείας του καρκίνου.
  • ItemOpen Access
    Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση στην σπονδυλική στένωση : βιβλιογραφική ανασκόπηση
    (2024-06-26) Βάθι, Στίβενς; Vathi, Stivens
    Εισαγωγή: Η σπονδυλική στένωση αφορά μια κατάσταση που προσβάλλει κυρίως άτομα μεγαλύτερης ηλικίας και συχνά συμβαίνει στην αυχενική ή και την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η κατάσταση αυτή προκύπτει κυρίως λόγω της φθοράς των δίσκων και των αρθρώσεων. Συνήθως εκδηλώνονται με συμπτώματα όπως πόνος στο σημείο της συμπίεσης και γύρω από αυτό, από νευρολογικές διαταραχές και από ενδείξεις επιβαρυμένης ποιότητας ζωής. Οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις αξιοποιώντας μια ποικιλία τεχνικών και προσεγγίσεων όχι μόνο ανακουφίζουν από τον πόνο αλλά και διευκολύνουν τη βελτίωση της διαχείρισης της πάθησης σε καθημερινή βάση και την ανακούφιση από τα συμπτώματά της. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να συγκεντρώσει γνώσεις από διάφορα άρθρα και βιβλιογραφία σχετικά με τη φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση της σπονδυλικής στένωσης. Μέθοδος: Η επιλογή των άρθρων για την ανασκόπηση τηρούσε συγκεκριμένα κριτήρια: έπρεπε να έχουν δημοσιευτεί κατά την τελευταία δεκαετία, να αποτελούν κλινικές ή τυχαιοποιημένες μελέτες και να είναι προσβάσιμα στο κοινό. Η αναζήτηση αυτών των άρθρων πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του PubMed, του Google Scholar και του Science Direct επιπλέον της συμβουλευτικής στα διαθέσιμα βιβλία. Συμπεράσματα: Τόσο οι χειρουργικές όσο και οι μη χειρουργικές θεραπείες προσφέρουν σημαντικά οφέλη για τους ασθενείς με σπονδυλική στένωση χωρίς να υπάρχει οριστική μακροπρόθεσμη υπεροχή της μιας προσέγγισης έναντι της άλλης. Υπογραμμίζεται τη σημασία των εξατομικευμένων σχεδίων θεραπείας και της κοινής λήψης αποφάσεων μεταξύ ασθενών και παρόχων υγειονομικής περίθαλψης για την επίτευξη βέλτιστων αποτελεσμάτων. Λέξεις-κλειδιά: spinal stenosis, cervical stenosis, radiculopathy, physical therapy, physiotherapy, spine stenosis, exercise, treatment, Neurogenic claudication, interventions.
  • ItemOpen Access
    Κακώσεις αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης τύπου «δίκην μαστίγιου» - Νεότερα βιβλιογραφικά δεδομένα στη φυσικοθεραπευτική αντιμετώπιση
    (2024-06-26) Ζέρα, Αλεξάνδρα; Zera, Alexandra
    Εισαγωγή: Η κάκωση «δίκην μαστίγιου» αποτελεί μία από τις πιο συχνές παθολογικές καταστάσεις της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, με την κλινική εικόνα να ποικίλει. Η αναφερόμενη βλάβη επηρεάζει τις ανατομικές δομές του αυχένα, οδηγώντας σε διάφορα συμπτώματα που πλήττουν τόσο την ανατομική όσο και τη ψυχολογική ακεραιότητα του πάσχοντος. Για τους παρακείμενους λόγους, η αποκατάσταση τέτοιων τραυματισμών χρήζει ολιστικής προσέγγισης με γνώμονα το βιοψυχοκοινωνικό μοντέλο. Σκοπός: Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στη συλλογή ερευνητικών δεδομένων βάση της πρόσφατης βιβλιογραφίας, αποσκοπώντας στη σύσταση των αποτελεσματικότερων και πιο σύγχρονων παρεμβάσεων για την αποκατάσταση των δυσλειτουργιών που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς με την υποκείμενη κάκωση της αυχενικής μοίρας. Μεθοδολογία: Για την περισυλλογή της νεότερης αρθρογραφίας αναζητήθηκαν κυρίως κλινικές μελέτες σε επίσημες ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων (Pubmed, Google Scholar, PEDro) που εξετάζουν την αποτελεσματικότητα διαφορετικών φυσικοθεραπευτικών προσεγγίσεων στις κακώσεις “δίκην μαστίγιου”. Έπειτα από την εφαρμογή συγκεκριμένων προϋποθέσεων (όροι/φίλτρα αναζήτησης), επιλέχθηκαν οι καταλληλότερες έρευνες και ακολούθησε η περιγραφική τους ανάλυση, καθώς και η σύγκριση των αποτελεσμάτων τους.
  • ItemOpen Access
    Η αποτελεσματικότητα του mirror therapy στην αποκατάσταση του αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου και στη διαχείριση του πόνου μέλους φάντασμα : βιβλιογραφική ανασκόπηση
    (2024-06-28) Δασουρά, Δήμητρα; Dasoura, Dimitra
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση εξετάζει την αποτελεσματικότητα του Mirror Therapy στην αποκατάσταση του Αγγειακού Εγκεφαλικού Επεισοδίου (ΑΕΕ), αλλά και στη διαχείριση του Πόνου Μέλους Φάντασμα (PLP). Το ΑΕΕ είναι ένα νευρολογικό έλλειμμα που αποδίδεται σε αγγειακή βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος και προκαλεί κινητικές και αισθητικές διαταραχές. Ο PLP είναι ένας νευροπαθητικός πόνος, ο οποίος αναφέρεται στην αίσθηση του πόνου κάποιου άκρου, που είτε έχει ακρωτηριαστεί είτε έχει αφαιρεθεί χειρουργικά. Για την αποκατάσταση νευρολογικών διαταραχών, όπως είναι το ΑΕΕ κι ο PLP, μια θεραπευτική τεχνική που χρησιμοποιείται είναι το Mirror Therapy (MT), το οποίο έχοντας ως στόχο την επανεκπαίδευση του εγκεφάλου, μέσω της εκτέλεσης μιας σειράς κινήσεων με τη χρήση του υγιούς μέλους, εξαπατά τον εγκέφαλο ότι λειτουργεί φυσιολογικά το πάσχον. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της βιβλιογραφικής αυτής ανασκόπησης είναι να διερευνήσει την αποτελεσματικότητα του MT στην αποκατάσταση της λειτουργικότητας μετά από ένα ΑΕΕ και στη διαχείριση του PLP. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ: Θα πραγματοποιηθεί μια εκτενής αναζήτηση της αρθρογραφίας στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων PubMed και Google Scholar, με τη χρήση λέξεων – κλειδιά όπως mirror therapy, MT, stroke, phantom limb pain, PLP. Θα χρησιμοποιηθούν μόνο κλινικές μελέτες (randomized controlled trials) των τελευταίων 11 ετών, στην αγγλική γλώσσα, που χρησιμοποιούν σαν παρέμβαση το Mirror Therapy αξιολογώντας τον πόνο και τη λειτουργικότητα είτε μεμονωμένα είτε μαζί. Μελέτες που δεν πληρούν αυτά τα κριτήρια θα αποκλειστούν. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι κλινικές μελέτες δείχνουν ότι το ΜΤ μπορεί να βελτιώσει την κινητική λειτουργία ασθενών με ΑΕΕ και να συμβάλει στην μείωση του PLP. Ωστόσο, προκύπτουν ασυμφωνίες σχετικά με τη δυνατότητα χρήσης του ΜΤ ως μοναδικό θεραπευτικό μέσο και με την υπεροχή της θεραπείας αυτής έναντι άλλων θεραπειών. Τα κενά που παραμένουν στην υπάρχουσα βιβλιογραφία, τονίζουν την ανάγκη για περαιτέρω έρευ
  • ItemOpen Access
    Επίδραση της άσκησης στην ποιότητα ζωής ασθενών με οστεοπόρωση
    (2024-06-28) Μικρώνη, Παρασκευή; Mikroni, Paraskevi
    Εισαγωγή: Η οστεοπόρωση αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας παγκοσμίως, καθώς επηρεάζει εκατομμύρια άτομα, κυρίως γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Μια από τις συνέπειές της είναι ο κίνδυνος εμφάνισης καταγμάτων, τα οποία μπορούν να έχουν σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των ατόμων που τα υποφέρουν. Η άσκηση έχει αναδειχθεί ως σημαντικός παράγοντας στη διαχείριση της οστεοπόρωσης και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Υπόβαθρο: Η εργασία αυτή βασίζεται στη μελέτη της υπάρχουσας βιβλιογραφίας, αναφορικά με το ζήτημα της επίδρασης της άσκησης στη βελτίωση των ασθενών με οστεοπόρωση καθώς και στη θετική επίδραση στην ποιότητα ζωής τους. Σκοπός: Σκοπός είναι η αποτύπωση των σύγχρονων δεδομένων αναφορικά με το ζήτημα της οστεοπόρωσης, υπό το πρίσμα της επίδρασης της άσκησης στην ευρύτερη κατάσταση και της ποιότητας ζωής των ασθενών. Μέθοδος: Για την απόκτηση των προσδοκώμενων αποτελεσμάτων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της βιβλιογραφικής και συστηματικής ανασκόπησης με την αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων των PubMed και Google Scholar. Aποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της διερεύνησης των διαφόρων μελετών υποδεικνύουν ότι η συνδυασμένη άσκηση που περιλαμβάνει αντίσταση, ισορροπία και ευλυγισία μπορεί να είναι αποτελεσματική για τη διαχείριση της οστεοπόρωσης και τη βελτίωση της οστικής υγείας και της γενικής ευεξίας, όπως και της συνολικής ποιότητας ζωής. Συμπεράσματα: Συνολικά, οι ερευνητικές μελέτες αποτυπώνουν ένα θετικό προφίλ για την ασκησιοθεραπεία ως μέσο βελτίωσης της ποιότητας ζωής ατόμων που αντιμετωπίζουν οστεοπόρωση. Παρ' όλα αυτά, είναι ζωτικής σημασίας να συνεχιστούν οι έρευνες προκειμένου να αποκαλυφθούν καλύτερα οι μηχανισμοί που διέπουν αυτές τις επιδράσεις και να αναπτυχθούν πιο αποτελεσματικές προσεγγίσεις ασκήσεων για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης και των συναφών προβλημάτων ποιότητας ζωής.
  • ItemOpen Access
    Θεραπευτική άσκηση στην οστεοαρθρίτιδα ισχίου
    (2024-06-26) Μετάι , Αλέξανδρος; Metai, Alexander
    Εισαγωγή: Η οστεοαρθρίτιδα ισχίου είναι μια κοινή ορθοπεδική πάθηση με αξιοσημείωτο επιπολασμό, ιδιαίτερα μεταξύ του γηράσκοντος πληθυσμού. Σύμφωνα με επιδημιολογικές μελέτες, η συχνότητα της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου αυξάνεται με την ηλικία και εκτιμάται ότι ένα σημαντικό ποσοστό ατόμων άνω των 50 ετών μπορεί να εμφανίσει αυτή την πάθηση. Σκοπός Εργασίας: Η παρούσα πτυχιακή εργασία αποσκοπεί στην κατανόηση του ρόλου της φυσικοθεραπείας στη διαχείριση της οστεοαρθρίτιδας του ισχίου, με έμφαση στην επίδρασή της στην ποιότητα ζωής των ασθενών. Μεθοδολογία: Πραγματοποιήθηκε μια βιβλιογραφική ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας μέσω των ηλεκτρονικών βάσεων δεδομένων αναζήτησης άρθρων: PubMed, MEDLINE Google Scholar για την ανάλυση επιλεγμένων επιστημονικών μελετών, εστιάζοντας σε παραμέτρους όπως ο πόνος, η λειτουργικότητα, και η κινητικότητα των ασθενών. Συμπεριλήφθηκαν μελέτες που αξιολόγησαν τις μεταβολές στη σωματική λειτουργία και τις αντιλήψεις των ασθενών σχετικά με την πρόοδό τους μετά από φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της εργασίας δείχνουν ότι η φυσικοθεραπεία, όταν εφαρμόζεται σωστά και εξατομικευμένα, μπορεί να μειώσει σημαντικά τον πόνο και να βελτιώσει την λειτουργικότητα σε ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα του ισχίου. Επίσης, βελτιώνει την κινητικότητα και την ικανότητα για την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων, συμβάλλοντας σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, τα ευρήματα από τη υπογραμμίζουν τη σημασία της φυσικοθεραπείας ως κύριου μέσου για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών με οστεοαρθρίτιδα του ισχίου. Επιπλέον, η ενσωμάτωση της φυσικοθεραπείας στα προγράμματα αποκατάστασης και η εξατομίκευση των θεραπευτικών προσεγγίσεων αποτελούν κεντρικό στόχο για την αποτελεσματική διαχείριση της νόσου.
  • ItemOpen Access
    Η αποτελεσματικότητα της καρδιοαναπνευστικής φυσικοθεραπείας σε παιδιά με κυστική ίνωση
    (2024-05-31) Σουβαλιώτη, Ελένη; Souvalioti, Eleni
    Η κυστική ίνωση, μια μονογονιδιακή ασθένεια που προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο CFTR στο χρωμόσωμα 7, είναι πολύπλοκη και πολύ μεταβλητή στην κλινική έκφραση. Οι αεραγωγοί, το πάγκρεας, το ανδρικό γεννητικό σύστημα, το έντερο, το συκώτι, τα οστά και τα νεφρά είναι μέρος της επιπλοκής. Η έλλειψη του CFTR ή η μειωμένη λειτουργία του, προκαλεί δυσκολία στην απορρόφηση του λίπους και χρόνιες πνευμονικές λοιμώξεις που οδηγούν σε βρογχεκτασίες και προοδευτική βλάβη των πνευμόνων (Flight et al., 2012). Ενώ παλαιότερα την θεωρούσαν θανατηφόρο στη βρεφική και παιδική ηλικία, η ΚΙ έχει τώρα μέσο όρο επιβίωσης τα 50 έτη, κυρίως χάρη στην έγκαιρη διάγνωση μέσω νεογνικού ελέγχου, αναγνώριση σε ήπιες μορφές και την επιθετική θεραπευτική στάση. Η κλασσική θεραπεία περιλαμβάνει αντικατάσταση παγκρεατικού ενζύμου, καρδιοαναπνευστική φυσιοθεραπεία και επιθετική αντιβιοτική θεραπεία. Ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών με σοβαρά συμπτώματα εξακολουθούν να απαιτούν μεταμόσχευση πνεύμονα ή, λιγότερο συχνά, μεταμόσχευση ήπατος. Τα παιδιά με ΚΙ συνήθως υπομένουν επίμονα αναπνευστικά συμπτώματα όπως βήχα, συριγμό και δύσπνοια λόγω συσσώρευσης βλέννας στους πνεύμονες (Bradley, Moran & Elborn, 2006). Αυτό τα καθιστά επιρρεπή σε συχνές πνευμονικές λοιμώξεις, οδηγώντας δυνητικά σε προοδευτική πνευμονική ανεπάρκεια και αναπνευστική ανεπάρκεια εάν δεν αντιμετωπιστούν. Επιπλέον, η παρεμπόδιση της πέψης και της απορρόφησης θρεπτικών συστατικών λόγω της απόφραξης της βλέννας στο πάγκρεας μπορεί να οδηγήσει σε υποσιτισμό και καθυστέρηση στην ανάπτυξη στα προσβεβλημένα παιδιά. Η διαχείριση της ΚΙ στα παιδιά απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση που περιλαμβάνει ιατρικές θεραπείες, διατροφική υποστήριξη και εξειδικευμένες παρεμβάσεις. Αυτό περιλαμβάνει την απομάκρυνση των εκκρίσεων από τους αεραγωγούς μέσω φυσικοθεραπείας στον θώρακα. Η φυσικοθεραπεία θώρακα περιλαμβάνει μια σειρά τεχνικών που μπορεί να εκτελεστούν από τον ίδιο τον ασθενή ή από έναν θεραπευτή. Οι τεχνικές περιλαμβάνουν τον «ενεργό κύκλο ασκήσεων αναπνοής» (ACBT), ασκήσεις (π.χ. βαθιά αναπνοή), τεχνική εξαναγκασμένης εκπνοής (έλεγχος της αναπνοής) και αυτογενής παροχέτευση που χρησιμοποιεί τη ροή αέρα του ίδιου του ασθενούς για την απελευθέρωση και τη μετακίνηση των εκκρίσεων, μέσω ελεγχόμενων, διαβαθμισμένων εισπνευστικών και εκπνευστικών ελιγμών (Van Der Schans, Prasad & Main, 2000). Οι θεραπευτές μπορούν να εκτελέσουν μεθόδους κρούσης όπου θα χτυπήσουν δυνατά στο στήθος του ασθενούς χρησιμοποιώντας τα χέρια για να αφαιρέσουν εκκρίσεις. Άλλες πτυχές της αποκατάστασης περιλαμβάνουν τη χρήση αντιβιοτικών, δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, βιταμίνες και πεπτικά ένζυμα. Ενώ η φυσικοθεραπεία θώρακος είναι κεντρικής σημασίας για τη διαχείριση της ΚΙ, συχνά περιγράφεται ως κουραστική, χρονοβόρα και απαιτητική (Farbotko et al., 2005). Επιπλέον, δομημένα προγράμματα άσκησης προσαρμοσμένα στις ειδικές ανάγκες των παιδιών με ΚΙ συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση της καρδιοαναπνευστικής ικανότητας, της μυϊκής δύναμης και της συνολικής ποιότητας ζωής. Οι αερόβιες ασκήσεις όχι μόνο ενισχύουν την πνευμονική λειτουργία αλλά βοηθούν επίσης στη διαχείριση του βάρους και τον μετριασμό των επιπλοκών που σχετίζονται με την ΚΙ (Pryor & Prasad, 2003). Συνοπτικά, οι καρδιοαναπνευστικές φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανακούφιση των αναπνευστικών συμπτωμάτων και στη βελτιστοποίηση της πνευμονικής λειτουργίας σε παιδιατρικούς ασθενείς με ΚΙ. Μια πολυεπιστημονική προσέγγιση που ενσωματώνει τη φυσιοθεραπεία, την ιατρική περίθαλψη και την εκπαίδευση των ασθενών είναι απαραίτητη για την επίτευξη βέλτιστων αποτελεσμάτων υγείας και τη βελτίωση της συνολικής ευημερίας των παιδιών με ΚΙ. Οι συνεχείς ερευνητικές προσπάθειες είναι δικαιολογημένες για τη διερεύνηση καινοτόμων στρατηγικών και τη βελτίωση της παροχής φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων σε αυτόν τον πληθυσμό. Αν και οι θεραπείες για την ΚΙ έχουν προχωρήσει, παραμένει μια ανίατη κατάσταση. Ωστόσο, η έγκαιρη ανίχνευση, η προληπτική φροντίδα και οι εξελίξεις στις ιατρικές παρεμβάσεις έχουν βελτιώσει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής και την ποιότητα ζωής των παιδιών με ΚΙ, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ζήσουν ικανοποιητικές ζωές με επαρκή υποστήριξη και διαχείριση. Οι συνεχείς ερευνητικές προσπάθειες και η ανάπτυξη νέων θεραπειών προσφέρουν προοπτικές για περαιτέρω βελτιώσεις στην αντιμετώπιση αυτής της περίπλοκης γενετικής διαταραχής. Είναι σημαντικό να μελετηθεί η καρδιοαναπνευστική φυσιοθεραπεία για παιδιά με κυστική ίνωση και συγκριθούν μελέτες καθώς είναι απαραίτητο για την εδραίωση της γνώσης, τον εντοπισμό βέλτιστων πρακτικών, την κάλυψη ερευνητικών κενών, την ενημέρωση της κλινικής πρακτικής και την προώθηση της κατανόησης στο πεδίο. Αυτές οι μελέτες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ενίσχυση της φροντίδας και της ευημερίας των παιδιών με ΚΙ, συμβάλλοντας τελικά στη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους
  • ItemOpen Access
    Φυσικoθεραπευτική παρέμβαση σε ασθενείς με COVID-19 στη μoνάδα εντατικής θεραπείας : ανασκόπηση της σύγχρoνης αρθρoγραφίας
    (2023-06-28) Abdalhadi, Islam; Αμπνταλχάντι, Ισλάμ
    O Coronavirus 2019 (COVID-19), πιo πρόσφατα γνωστός ως SARS-COV-2, είναι ένας κoρωνoϊός πoυ ανήκει στo σύμπλεγμα β-corona πoυ εξαπλώνεται σε μεγάλo βαθμό μέσω σταγoνιδίων (Sun et al., 2020). Όταν κάπoιoς πρoσβληθεί από τη μόλυνση, o ιός εισέρχεται στoυς πνεύμoνες και λαμβάνεται από τo μετατρεπτικό ένζυμo 2 της αγγειoτενσίνης (ACE2), τo oπoίo εκφράζεται σε φυσιoλoγικoύς ανθρώπoυς σε κυψελιδικά κύτταρα τύπoυΙ και ΙΙ (Zhao et al., 2020). Όταν o ιός συνδέεται με τo ACE2, καταστρέφει τα κυψελιδικά κύτταρα (Sun et al., 2020). Τα κυψελιδικά κύτταρα λειτoυργoύν υπό κανoνικές συνθήκες για να πραγματoπoιoύν ξενoβιoτικό μεταβoλισμό, να βoηθoύν στη διεπιθηλιακή κίνηση τoυ νερoύ και να αναγεννoύν τo κυψελιδικό επιθήλιo μετά από τραυματισμό τoυ πνεύμoνα (Castranova et al., 1988). Αυτές oι πρoαναφερθείσες λειτoυργίες βoηθoύν στις φυσιoλoγικές πνευμoνικές λειτoυργίες. Επoμένως, η βλάβη στα κυψελιδικά κύτταρα μπoρεί να oδηγήσει σε αναπνευστικά πρoβλήματα, άλλες συστηματικές εκδηλώσεις και τελικά θάνατo (1, 4). Κατά συνέπεια, oι κλινικές εκδηλώσεις της νόσoυ COVID-19 περιλαμβάνoυν πυρετό, βήχα, μυαλγία ή κόπωση, πνευμoνία και επιπλεγμένη δύσπνoια (Yang et al., 2020). Επιπλέoν, όταν τα αναπνευστικά συμπτώματα είναι σoβαρά, μπoρεί να εξελιχθoύν σε αναπνευστική ανεπάρκεια (σύνδρoμo oξείας αναπνευστικής δυσχέρειας), η oπoία θα μπoρoύσε να oδηγήσει σε θάνατo εκτός εάν αντιμετωπιστεί έγκαιρα με χoρήγηση oξυγόνoυ. Ωστόσo, για άτoμα με ήπια έως μέτρια συμπτώματα, μπoρoύν να χρησιμoπoιηθoύν μη επεμβατικές τεχνικές όπως η φυσικoθεραπεία θώρακα (Sun et al., 2020). Για τoυς ασθενείς με COVID-19, υπάρχoυν περιoρισμένα στoιχεία για την επίδραση της φυσικoθεραπείας θώρακoς, ειδικά στo oξύ στάδιo. Ακόμα, εξακoλoυθoύν να υπάρχoυν διαφωνίες σχετικά με τo εάν η φυσικoθεραπεία στo στήθoς μπoρεί να διασκoρπίσει τα αερoλύματα και να επιταχύνει τoν ρυθμό εξάπλωσης της λoίμωξης, ειδικά επειδή o COVID-19 είναι εξαιρετικά μεταδoτικός.
  • ItemOpen Access
    Πιλοτική εφαρμογή φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου για τη διάσταση του ορθού κοιλιακού μυός σε γυναίκες μετά από εγκυμοσύνη
    (2023-12-10) Γαλανού, Χριστίνα Αδαμαντία; Γκιάτα, Ιμέλντα; Galanou, Christina Adamantia; Gjata, Imelda
    Εισαγωγή: Η διάσταση των ορθών κοιλιακών μυών αφορά τη διάταση και λέπτυνση της λευκής γραμμής και κατά συνέπεια την απομάκρυνση των δύο ορθών κοιλιακών μυών από τη μέση γραμμή της κοιλιάς με απόσταση άνω των 2 cm μεταξύ τους. Η παθολογία αυτή εμφανίζεται στο γενικό πληθυσμό και κυρίως σε γυναίκες μετά την εγκυμοσύνη. Αρκετές έρευνες υποστηρίζουν ότι ειδικές ασκήσεις έχουν θετική επίδραση στη διάσταση του ορθού κοιλιακού μυός. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η διερεύνηση της επίδρασης ενός ενδεδειγμένου και τεκμηριωμένου προγράμματος θεραπευτικής άσκησης στην διάσταση του ορθού κοιλιακού μυός σε ασθενείς μετά από εγκυμοσύνη. Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια πιλοτική εφαρμογή ενός θεραπευτικού πρωτοκόλλου άσκησης, το οποίο διαμορφώθηκε βάσει της σύγχρονης βιβλιογραφίας. Στην έρευνα συμμετείχε ασθενής ηλικίας 39 ετών με BMI 22,84, που μετά από εγκυμοσύνη παρουσίασε διάσταση του ορθού κοιλιακού μυός. Η ασθενής είχε ξεπεράσει την 12η εβδομάδα μετά τον τοκετό και η διάσταση μεταξύ των δύο ορθών κοιλιακών ήταν μεγαλύτερη των 2 εκ, επαληθευμένη με διαγνωστικό υπέρηχο. Το θεραπευτικό πρόγραμμα που εφαρμόστηκε ήταν προοδευτικό και αποτελούνταν από συνδυαστικές ασκήσεις κοιλιακών μυών υπό διαφορετικές συνθήκες φόρτισης (π.χ. χωρίς φόρτιση του κορμού αρχικά και σταδιακά από θέσεις μεγαλύτερης φόρτισης), από ασκήσεις κινητικού ελέγχου, αναπνευστικές ασκήσεις καθώς και λειτουργικές ασκήσεις του κορμού. Το πρόγραμμα πραγματοποιούνταν 3 φορές την εβδομάδα για 12 εβδομάδες και ήταν εποπτευόμενο από φυσικοθεραπεύτριες εκπαιδευμένες στο ειδικό ασκησιολόγιο, με συνδυασμένο τρόπο εφαρμογής (δια ζώσης και μέσω τηλε-αποκατάστασης). Στην αρχή και στο τέλος του προγράμματος αξιολογήθηκε η συμμόρφωση της ασθενούς καθώς και η λειτουργικότητα του κορμού της με ειδικές λειτουργικές δοκιμασίες κινητικού ελέγχου. Αποτελέσματα: Η ασθενής ολοκλήρωσε πάνω από 80% των προγραμματισμένων συνεδριών άσκησης (21/22 συνεδρίες), επιδεικνύοντας εξαιρετική συμμόρφωση στο πρόγραμμα. Πάνω από το 65% των συνεδριών (15/22) ήταν διαδικτυακές εξ αποστάσεως συνεδρίες με σύγχρονη φυσικοθεραπευτική εποπτεία μέσω κάμερας. Οι εξ αποστάσεως συνεδρίες πραγματοποιήθηκαν εξίσου αποτελεσματικά με τις δια ζώσης συνεδρίες. Στην αξιολόγηση που πραγματοποιήθηκε μετά από 4 εβδομάδες η ασθενής παρουσίασε σημαντική βελτίωση σε ορισμένες λειτουργικές δοκιμασίες, όπως στη δοκιμασία μέγιστης καμπτικής δύναμης των κοιλιακών (trunk flexor strength) και στην πλάγια δεξιά σανίδα με στήριξη στον αγκώνα (right side plank). Συμπεράσματα: Το πρόγραμμα φαίνεται να έχει θετικά αποτελέσματα στη δύναμη και τη λειτουργικότητα του κορμού, ωστόσο για άλλους λόγους δεν ολοκληρώθηκε έως την 12ηη εβδομάδα. Παρ’ όλα αυτά, η ασθενής ολοκλήρωσε με επιτυχία σχεδόν όλες τις συνεδρίες άσκησης, ενώ επίσης φάνηκε καλή εφαρμοσιμότητα του προγράμματος μέσω διαδικτυακών εξ αποστάσεως συνεδριών σύγχρονης θεραπευτικής άσκησης. Χρειάζεται περεταίρω κλινική μελέτη εφαρμογής του ενδεδειγμένου πρωτοκόλλου σε μεγαλύτερο δείγμα γυναικών με διάσταση. Λέξεις κλειδιά: Διάσταση ορθού κοιλιακού, γυναίκες μετά τον τοκετό, ασκήσεις κοιλιακών
  • ItemOpen Access
    Πιλοτική εφαρμογή ενός ενδεδειγμένου φυσικοθεραπευτικού πρωτοκόλλου για γυναίκες με ακράτεια ούρων : προοπτική μελέτη παρατήρησης
    (2023-12-10) Τσίπη, Μαρία; Tsipi, Maria
    Εισαγωγή: Η ακράτεια αποτελεί την πιο κοινή δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους και ορίζεται ως η οποιαδήποτε ακούσια απώλεια ούρων. Πλήττει σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό το γυναικείο φύλο, με τον επιπολασμό μεταξύ των γυναικών να κυμαίνεται έως και 46,5%, γεγονός που την καθιστά πρόβλημα παγκόσμιας υγειονομικής εμβέλειας. Η ακράτεια μπορεί να εμφανιστεί με διάφορες κλινικές εικόνες και για τον λόγο αυτό ταξινομείται σε λειτουργικούς υπότυπους. Ως θεραπεία πρώτη γραμμής, σύμφωνα με την βιβλιογραφία, έχει οριστεί η εκγύμναση των μυών του πυελικού εδάφους. Σκοπός: Η παρούσα πιλοτική εφαρμογή ήταν η δημιουργία και εφαρμογή ενός εξατομικευμένου προγράμματος άσκησης των Μυών τουΠυελικού Εδάφους σε γυναίκες με ακράτεια ούρων από προσπάθεια ή μικτού τύπου, ύστερα από ενδελεχή αξιολόγηση της ανατομικής και της λειτουργικότητας του ΠΕ και των ΜΠΕ τους. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν 7 γυναίκες με ακράτεια ούρων. Αφού πρώτα αξιολογήθηκαν με βάση έγκυρα και αξιόπιστα ερωτηματολόγια, δοκιμασίες και κλίμακες αξιολόγησης, κλήθηκαν να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα Ασκήσεων των Μυών του Πυελικού Εδάφους για 12 εβδομάδες. Το πρωτόκολλο αυτό διαμορφώθηκε με βάση τα πορίσματα της αξιολόγησης και ήταν πλήρως εξατομικευμένο και ξεχωριστό για κάθε ασθενή, σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Οι ασθενείς κλήθηκαν να ακολουθήσουν το πρωτόκολλο τουλάχιστον 3 μέρες την εβδομάδα. Κάθε εβδομάδα, η πρόοδος της κάθε ασθενή επιβλεπόταν από έναν εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή της επιστημονικής ομάδας μέσω μίας εξ αποστάσεως συνεδρίας , ο οποίος βοηθούσε την κάθε ασθενή για την επίλυση αποριών ενώ όριζε και την προοδευτικότητα του προγράμματος. Την 6η και την 12η εβδομάδα η εποπτεία πραγματοποιούταν δια ζώσης, μαζί και με την ενδιάμεση και τελική αξιολόγηση αντίστοιχα. Αποτελέσματα: Ύστερα από μελέτη του δημογραφικού προφίλ του δείγματος, οι παράμετροι της ηλικίας, του Δείκτη Μάζας Σώματος καθώς και των γεννήσεων των γυναικών, δικαιολογούν εν μέρει την κλινική εικόνα της ακράτειας. Όσον αφορά, τα αποτελέσματα της παρέμβασης, αυτά παρουσιάστηκαν ταξινομημένα σε αρχική, ενδιάμεση και τελική αξιολόγηση. Επιπλέον, παρουσιάστηκε το ποσοστό συμμόρφωσης των ασθενών με το πρόγραμμα για κάθε εβδομάδα, όπου στην τελευταία εβδομάδα σημειώθηκε ποσοστό 89.28% επιτυχούς πραγματοποίησης των ασκήσεων. Τέλος, τα τελικά αποτελέσματα συγκρίθηκαν και αναλύθηκαν στατιστικά με τα αρχικά αποτελέσματα και βρέθηκε πως η σοβαρότητα και τα συμπτώματα της ακράτειας είχαν μειωθεί σημαντικά και πως οι των ΜΠΕ είχαν σημειώσει βελτίωση στατιστικής σημασίας ως προς την διάρκεια των μέγιστων συσπάσεων , τον αριθμό μέγιστων και γρήγορων συσπάσεων και ως προς τον αριθμό επαναλήψεων της συστολής αντοχής. Συμπεράσματα: Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του συστηματικού, εξατομικευμένου και επιβλεπόμενου πρωτοκόλλου ΑΜΠΕ είχαν σημαντικά αποτελέσματα, ωστόσο το δείγμα των 7 συμμετεχουσών είναι αρκετά μικρό. Σε ένα μεγαλύτερο δείγμα μπορεί η συγκεκριμένη παρέμβαση να δώσει περισσότερα πορίσματα υψηλότερης στατιστικής σημασίας.
  • ItemOpen Access
    Καταγραφή των σεξουαλικών δυσλειτουργιών γυναικών σε περιοχη της Ελλάδας και ανάπτυξη εγχειριδίου φυσικοθεραπευτικης διαχείρισης
    (2023-12-09) Σκανδάλ,η Ελεάννα; Skandali, Eleanna
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Μεγάλο είναι το ποσοστό των γυναικών που έρχονται αντιμέτωπες με προβλήματα σεξουαλικού χαρακτήρα. Η σεξουαλική λειτουργία επηρεάζει και επηρεάζεται από τους μύες του πυελικού εδάφους και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων συνυπάρχει με ουρογυναικολογικού χαρακτήρα διαταραχές. Για τη διαπίστωση της ύπαρξης και του προσδιορισμού της έντασης αυτών των διαταραχών χρησιμοποιούνται πρότυπα ερωτηματολόγια τα οποία είναι διασκευασμένα και μεταφρασμένα στα ελληνικά όπως το Female Sexual Function Index (FSFI)και το Australian Pelvic Floor Questionnaire(APFQ_GR). ΣΚΟΠΟΣ: Στόχος της μελέτης είναι η καταγραφή και εκτίμηση των σεξουαλικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν γυναίκες και η διαπίστωση του ποσοστού εμπλοκής του πυελικού εδάφους στις διαταραχές αυτές. Για την πραγματοποίηση των παραπάνω χρησιμοποιήθηκε το πρότυπο ερωτηματολόγιο Australian Pelvic Floor Questionnaire (APFQ_GR) το οποίο είναι διασκευασμένο στα Ελληνικά. Επιπλέον, σκοπός της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι η ανάπτυξη, με βάση τα αποτελέσματα που συλλέχθηκαν, εγχειριδίου με συμβουλές βιοψυχοκοινωνικού και φυσιοθεραπευτικού περιεχομένου, συμπεριλαμβανομένου τεκμηριωμένων (evidence-based) ασκήσεων. ΜΕΘΟΔΟΣ: Αρχικά, θα ακολουθήσει η διανομή του πρότυπου ερωτηματολογίου APFQ_GR διασκευασμένου στα ελληνικά σε 33 γυναίκες στα πλαίσια 2 επιστημονικών εκδηλώσεων και ενημερώσεων κοινού. Η ερευνητική μελέτη έλαβε έγκριση από την Επιτροπή Ηθικής Δεοντολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Έπειτα, μέσα από την καταγραφή και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων θα προσδιοριστούν τα σεξουαλικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν , το μέγεθος αυτών και το ποσοστό εμπλοκής των μυών του πυελικού εδάφους στις δυσλειτουργίες αυτές. Η επεξεργασία των δεδομένων έγινε μέσω της χρήσης του προγράμματος IBM SPSS Statistics Data Editor (έκδοση 27.0) Τέλος, με γνώμονα τα πορίσματα από τα ερωτηματολόγια καθώς και τη διεθνή βιβλιογραφία, θα αναπτυχθεί εγχειρίδιο με συμβουλές βιοψυχοκοινωνικού χαρακτήρα και θεραπευτικές ασκήσεις (φυσικοθεραπευτικές) στηριζόμενο σε προηγουμένη τεκμηριωμένη έρευνα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Συγκεντρώθηκαν 33 ερωτηματολόγια -συμπληρωμένα τόσο από υγιείς όσο και από συμπτωματικές γυναίκες- εκ των οποίων οι 9 αντιμετώπιζαν πρόβλημα στους μύες του πυελικού εδάφους (διαταραχές εντέρου και ακράτεια ούρων). Οι υπόλοιπες 24 ήταν ασυμπτωματικές. Επιπλέον 10 από τις συμμετέχουσες είχαν πραγματοποιήσει τουλάχιστον μία εγκυμοσύνη στη ζωή τους (φυσιολογικά ή με καισαρική) . Επίσης, 5 από τις συμμετέχουσες είχαν υποβληθεί σε γυναικολογικά χειρουργεία. Τέλος αναπτύχθηκε ένα πλήρως ενημερωμένο εγχειρίδιο φυσικοθεραπευτικών συμβουλών και ασκήσεων βιοψυχοκοινωνικού χαρακτήρα τεκμηριωμένων από προηγούμενη έρευνα. Το εγχειρίδιο δημιουργήθηκε στην ελληνική γλώσσα για γυναίκες που αντιμετωπίζουν σεξουαλικές δυσλειτουργίες. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μέσω της παρούσας ερευνητικής μελέτης και της καταγραφής των αποτελεσμάτων από τη διανομή του πρότυπου και διασκευασμένου στα ελληνικά ερωτηματολογίου APFQ_GR προέκυψε το συμπέρασμα – το οποίο και επιβεβαιώνει τη διεθνή βιβλιογραφία- ότι υπάρχει στενή και βαθιά σχέση μεταξύ των δυσλειτουργιών του πυελικού εδάφους και των σεξουαλικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες. Αναλυτικότερα, ασθενείς που παραπονέθηκαν για έκπτωση της σεξουαλικής τους υγείας παρουσίαζαν διαταραχές σε τουλάχιστον ένα ακόμη τομέα λειτουργίας του πυελικού εδάφους στο APFQ_GR. Επιπρόσθετα, διαπιστώθηκε ότι η ηλικία δεν είναι συνώνυμη της ομαλής λειτουργίας των μυών του πυελικού εδάφους καθώς μεγάλος αριθμός νεαρών γυναικών παρουσίαζε πληθώρα ουρογυναικολογικών διαταραχών.
  • ItemOpen Access
    Ανθρώπινα συστήματα και οφθαλμός
    (2024-01-08) Μπουσέ, Μάριος; Buse, Mario
    Νευρολογία: Η Νευρολογία είναι ο κλάδος της Ιατρικής που έχει ως γνωστικό αντικείμενο τις παθήσεις του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος. Το κεντρικό νευρικό σύστημα περιλαμβάνει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό, ενώ το περιφερικό περιλαμβάνει τα διάφορα νεύρα, τις νευρομυικές συνάψεις και τους μυς. Συνήθεις παθήσεις ή συμπτώματα που εξετάζει ο νευρολόγος είναι τα ακόλουθα: • Διαταραχές της μνήμης, νόσος Αλτσχάιμερ και άλλα ανοϊκά σύνδρομα • Νόσος Πάρκινσον και κινητικές διαταραχές (τρέμουλο, τικ, ακούσιες κινήσεις, κ.ά) • Αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια • Πονοκέφαλος • Επιληψία και διαταραχές του επιπέδου συνείδησης • Σκλήρυνση κατά πλάκας και απομυελινωτικές παθήσεις • Ζάλη, ίλιγγος και διαταραχές της ισορροπίας • Διαταραχές του ύπνου • Μουδιάσματα • Μυϊκή αδυναμία • Προβλήματα στην όραση ή στην κίνηση των οφθαλμών (διπλωπία, οπτική νευρίτιδα, κ.ά) • Περιφερικές νευροπάθειες • Μυασθένεια και μυοπάθειες • Παθήσεις του νωτιαίου μυελού Η ειδικότητα της Νευρολογίας στην Ελλάδα έχει 5ετή διάρκεια εκπαίδευσης (μετά τη λήψη του πτυχίου Ιατρικής). Κατά το χρονικό αυτό διάστημα, ο ιατρός ασκείται αρχικά στην Παθολογία, κατόπιν στην Ψυχιατρική και τελικά στο κύριο γνωστικό αντικείμενο, τη Νευρολογία. Μετά το πέρας της ειδικότητας, ορισμένοι νευρολόγοι μετεκπαιδεύονται ώστε να αποκτήσουν εξειδίκευση σε συγκεκριμένους τομείς της Νευρολογίας. Παραδείγματα εξειδικεύσεων είναι η επιληπτολογία, οι κινητικές διαταραχές, τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, η νευροφυσιολογία, κτλ.
  • ItemOpen Access
    Ορθοκερατολογικοί φακοί και έλεγχος της μυωπίας (myopia control) : μια ερευνητική σκοπιά
    (2024-02-12) Αναγνωστάκης, Γεώργιος; Anagnostakis, Georgios
    Η ταχεία αύξηση του επιπολασμού της μυωπίας έχει οδηγήσει στην ανάγκη εύρεσης περισσότερων μεθόδων για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Ο έλεγχος της μυωπίας μας έχει δώσει πολλά όπλα για να την πολεμήσουμε. Παραδοσιακές μέθοδοι ελέγχου της μυωπίας, όπως η υπό διόρθωση ασθενών, οι πολυεστιακοί φακοί επαφής και η χρήση ατροπίνης έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο στην κατανόηση της εξέλιξης της μυωπίας ειδικά στα παιδιά. Η Ορθεκερατολογία είναι μια νέα μέθοδος που υπόσχεται εξαιρετικά αποτελέσματα εάν εφαρμοστεί σωστά. Η έρευνά μας πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης και τα αποτελέσματα ήταν πολλά υποσχόμενα για τους φακούς μας. Βρήκαμε ότι οι φακοί επαφής KATT είναι αποτελεσματικοί και ασφαλείς στη χρήση με ελάχιστα στίγματα στον κερατοειδή που προκαλούνται από τους ίδιους τους φακούς.
  • ItemOpen Access
    Σύνδρομο ξηρού οφθαλμού και φακοί επαφής
    (2024-02-12) Ανδρίτσου, Ιωάννα; Ξενάκη, Ειρήνη; Xenaki, Irini; Andritsou, Ioanna
    Κεντρικό θέμα της πτυχιακής, αυτής, εργασίας, είναι η σχέση που μπορεί να υφίσταται μεταξύ της νόσου του ξηρού οφθαλμού και της χρήσης φακών επαφής, η οποία αναλύεται μέσα από την πρόσφατη βιβλιογραφία και αρθρογραφία. Σκοπός της εργασίας, είναι η πιο εκτεταμένη μελέτη της νόσου του ξηρού οφθαλμού, η έρευνα για τους μαλακούς φακούς επαφής και τα διαφορετικά υλικά από τα οποία κατασκευάζονται. Εξίσου, απαραίτητη κρίνεται και η ευαισθητοποίηση του πληθυσμού για την πρόληψη, την αντιμετώπιση της ξηροφθαλμίας, καθώς και η σωστή χρήση των μαλακών φακών επαφής. Η μεθοδολογία του κειμένου, περιλαμβάνει βιβλιογραφική έρευνα και καταγραφή για τη συσχέτιση της ξηροφθαλμίας και των φακών επαφής. Αρχικά, παρουσιάζεται η ανατομία του οφθαλμού και η φυσιολογία της δακρυϊκής στιβάδας, ενώ στη συνέχεια αναλύονται η εξέλιξη του ορισμού για τη νόσο του ξηρού οφθαλμού, η επιδημιολογία, οι τεχνικές διάγνωσής της, καθώς και οι παράγοντες κινδύνου. Επιπλέον, περιγράφονται οι τύποι, οι ιδιότητες, όπως και τα υλικά των φακών επαφής. Η μεθοδολογία περιλαμβάνει, ακόμη, δεδομένα από δύο μελέτες, οι οποίες έλαβαν χώρα στην Πορτογαλία η μία και στην Σαουδική Αραβία η δεύτερη, στις οποίες εξετάζονται τα συμπτώματα της ξηροφθαλμίας από την χρήση των μαλακών φακών επαφής μέσα από τη χρήση ερωτηματολογίων και στατιστικών αναλύσεων, τα οποία είναι χρήσιμα και βοηθητικά για τη συλλογή και ανάλυση των αποτελεσμάτων για τη συχνότητα, όπως και για τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων της νόσου ξηρού οφθαλμού, από την χρήση φακών επαφής. Συμπερασματικά, υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της νόσου του ξηρού οφθαλμού και της χρήσης φακών επαφής, καθώς η συχνότητα της χρήσης τους, όπως και ο χρόνος αντικατάστασής τους, μπορεί να επηρεάσει την σοβαρότητά της ή, ακόμη και να μειώσει σημαντικά την εμφάνισή της.