Τμήμα Νοσηλευτικής (ΔΕ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 5 of 963
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Χημειοθεραπεία σε παιδιά και νοσηλευτικές παρεμβάσεις
    (2022-09) Κρητικίδη, Μαρία; Kritikidi, Maria
    Η παρούσα εργασία πραγματεύεται την ανάγκη για χημειοθεραπεία σε παιδιά που πάσχουν από καρκίνο, καθώς και την παρέμβαση των νοσηλευτών στην όλη την διαδικασία. ΣΚΟΠΟΣ: Είναι να παρουσιαστούν κάποια βασικά στοιχεία για τον παιδικό καρκίνο, συμπεριλαμβανομένης μίας ιστορικής αναδρομής και του ορισμού αυτού. Στη συνέχεια, εξηγείται ο όρος «όγκος» και νεόπλασμα, ενώ παρακάτω γίνεται λόγος για τους πιο συχνά εμφανιζόμενους όγκους της παιδικής ηλικίας. Αφού λοιπόν,αναλύσουμε όλα τα παραπάνω, γίνεται μία εισαγωγή στην έννοια της χημειοθεραπείας, στα επιμέρους είδη που υπάρχουν, στον τρόπο δράσης και χορήγησής της κλπ. Το πέμπτο είναι ένα κεφάλαιο το οποίο αφορά αποκλειστικά την ποιότητα ζωής και τον πόνο που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα παιδιά που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία, ενώ το έβδομο κεφάλαιο της εργασίας έχει σχέση με το ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζει ο νοσηλευτής στην διεξαγωγή της χημειοθεραπείας και την υποστήριξη των παιδιατρικών ογκολογικών ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:Ο ρόλος του νοσηλευτή είναι πολυδιάστατος και επικεντρώνεται στην εκτίμηση της κατάστασης του ασθενούς, την εκπαίδευση του ασθενούς και την οικογένεια, την υποστήριξη και τη συμβουλευτική, τη φροντίδα και την έρευνα των ασθενών. Η φροντίδα του ασθενούς στοχεύει κυρίως στην εφαρμογή κατάλληλων νοσηλευτικών παρεμβάσεων.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Λοιμώξεις στην μονάδα εντατικής θεραπείας και σύγχρονες νοσηλευτικές προσεγγίσεις
    (2022) Δρυ, Γερασιμίνα; Τσουλλχάι, Μπρισέλντα; Dri, Gerasimina; Tsoullxai, Mpriselnta
    Παρά την ολοένα και αυξανόμενη τεχνολογική ανάπτυξη στον τομέα της υ-γειονομικής περίθαλψης, οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις αποτελούν ακόμα μείζον πρόβλη-μα στην θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών. Οι μονάδες εντατικής θεραπείας, εκτός των άλλων, χαρακτηρίζονται για την διενέργεια επεμβατικών παρεμβάσεων οι οποίες σε συνδυα-σμό με παράγοντες κινδύνου όπως η ανάπτυξη πολυανθεκτικών μικροβίων οδηγεί σε αυξημέ-να ποσοστά επεισοδίων λοίμωξης στους νοσηλευόμενους ασθενείς. Σκοπός: Σκοπός αυτής της εργασίας είναι η παρουσίαση της αιτιολογίας εμφάνισης υψη-λών ποσοστών ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στις μονάδες εντατικής θεραπείας και η διε-ρεύνηση του συνόλου των παρεμβάσεων που πραγματοποιεί ο νοσηλευτής για την αντιμετώ-πιση και την πρόληψη των λοιμώξεων. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας : Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την συγγραφή της παρούσας πτυχιακής εργασίας είναι η βιβλιογραφική ανασκόπηση. Η συλλογή των πληροφο-ριών πραγματοποιήθηκε μέσω της μελέτης βιβλίων, επιστημονικών άρθρων και της διαδι-κτυακής αναζήτησης. Διενεργήθηκε αναζήτηση άρθρων σε βάσεις δεδομένων ιατρικής βιβλιο-γραφίας ( Science Direct, Google Scholar, Pub Med, Springer Link) και σε ιστοσελίδες οργα-νισμών υγείας ( όπως WHO, ECDC, CDC) Συμπέρασμα: Ο κίνδυνος ανάπτυξης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στην μονάδα εντα-τικής θεραπείας θα πρέπει πάντα να απασχολεί το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό. Η αλόγιστη χρήση των αντιβιοτικών έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη ανθεκτικών στελεχών για τα οποία υπάρχουν περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές. Η τήρηση των δημοσιευμένων πρωτοκόλ-λων που αφορούν την πρόληψη ανάπτυξης ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων είναι από τα πιο βασικά βήματα για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου. Η εκτίμηση ύπαρξης παραγόντων κινδύνου και η έγκαιρη ανίχνευση σημείων μόλυνσης αποτελούν νοσηλευτικές παρεμβάσεις οι οποίες επηρεάζουν άμεσα την έκβαση της θεραπευτικής αντιμετώπισης των νοσηλευόμε-νων ασθενών στην μονάδα εντατικής θεραπείας.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και μεταμόσχευση νεφρού : σύγχρονος νοσηλευτικός ρόλος
    (2022-09) Τσαρδάκου, Ιωάννα; Χαριτούδη, Ελισάβετ; Tsardakou, Ioanna; Xaritoudi, Elisabet
    ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) είναι μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από μόνιμη νεφρική βλάβη, με ή χωρίς έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας, η οποία έχει σημαντικές επιπτώσεις στον πάσχοντα. Η νόσος οφείλεται σε διάφορα αίτια και κατηγοριοποιείται σε 5 στάδια, ανάλογα με την νεφρική βλάβη. Στα τελευταία στάδια ο ασθενής υποβάλλεται σε μια από τις τρεις μεθόδους υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας, αιμοκάθαρση, περιτοναϊκή κάθαρση ή μεταμόσχευση νεφρού. Η προσφορά των νοσηλευτών διαδραματίζει σημαντικό ρόλο μέσω της παρακολούθησης της κατάστασης της υγείας του ασθενή, της καθοδήγησης του, αλλά και της ψυχολογικής υποστήριξης που απαιτείται κατά την διάρκεια της νόσου. ΣΚΟΠΟΣ: Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση της χρόνιας νεφρικής νόσου και ο τρόπος υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας μέσω της μεταμόσχευσης νεφρού. Πιο συγκεκριμένα, μελετώνται η ανατομία και η φυσιολογία του νεφρού, εξετάζονται τα αίτια, η πρόληψη, η διάγνωση καθώς και η θεραπεία της νόσου με επίκεντρο την μεταμόσχευση νεφρού. Σημαντική είναι η συμβολή και ο ρόλος του νοσηλευτή στις διαδικασίες αυτές. ΥΛΙΚΟ-ΜΕΘΟΔΟΣ: Για την διεκπεραίωση της πτυχιακής εργασίας το υλικό συλλέχθηκε από ελληνική και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε περιλαμβάνει βιβλιογραφική ανασκόπηση μέσω επιστημονικών άρθρων, περιοδικών και συγγραμμάτων. Αντλήθηκαν πληροφορίες από μηχανές αναζήτησης όπως PubMed, ScienceDirect, Spinger Link και Google Scholar. Η βιβλιογραφική αναφορά εστιάζει κυρίως σε επιστημονικά άρθρα της τελευταίας δεκαετίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια εξελίσσεται αθόρυβα, εντοπίζεται δύσκολα στα πρώιμα στάδια και έχει φτάσει σε ποσοστό επιδημίας, ενώ αναμένεται να επιδεινωθεί περεταίρω. Σημαντικό είναι να καταβληθούν προσπάθειες για έγκαιρη ανίχνευση της νόσου μέσω σχετικά απλών μεθόδων. Το άτομο, βασικό είναι να προσπαθεί να συμμορφωθεί στην θεραπεία με κάθε τρόπο για να νιώσει καλύτερα και να έχει ένα αισιόδοξο μέλλον. Περισσότερη προσοχή όμως, χρήζουν τα άτομα με οικογενειακό ιστορικό νεφρικών παθήσεων, σακχαρώδη διαβήτη ή υψηλή πίεση, εξαιτίας του ήδη αυξημένου κινδύνου για νεφρική ανεπάρκεια. Ο νοσηλευτής κατέχει πρωταρχικό ρόλο, κυρίως στην πορεία της ίασης του ασθενή, συμβάλλοντας στην βελτίωση της ποιότητας ζωής και στην ψυχολογική υποστήριξη για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα της θεραπείας.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Σύνδεση κατάθλιψης με την αυτοκτονία : νοσηλευτικοί προβληματισμοί
    (2022-09) Κουγιούφα, Σοφία; Μωραΐτη, Βασιλική; Kougioufa, Sofia; Moraiti, Basiliki
    Στην εποχή μας, οι ψυχιατρικές διαταραχές απασχολούν έντονα το άτομο και την κοινωνία. Οι μορφές τους ποικίλουν και χωρίζονται σε συναισθηματικές, αγχώδεις, ψυχώσεις, διαταραχές πρόσληψης τροφής και ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Η κατάθλιψη είναι η πιο συχνή ψυχιατρική διαταραχή που επηρεάζει άτομα όλων των ηλικιών. Είναι μία κατάσταση που μειώνει την διάθεση για ζωή και αποστρέφει το άτομο από δραστηριότητες που του προκαλούσαν ευχαρίστηση. Επίσης μειώνει τη σωματική και πνευματική λειτουργικότητα. Η μεγαλύτερη συχνότητα της κατάθλιψης συναντάται στις γυναίκες, συγκριτικά με τους άνδρες και εμφανίζεται μεταξύ των ηλικιών 20-30 ετών, με κορύφωση τα 30-40 έτη. Η κατάθλιψη συνδέεται με την αυτοκτονία και αποτελεί το μεγαλύτερο κίνδυνο για επερχόμενο αυτοκτονικό ιδεασμό. Η αυτοκτονία είναι η πράξη της εκ προθέσεως πρόκλησης του θανάτου από το ίδιο το θύμα, το οποίο έχει τη συνείδηση του θανατηφόρου αποτελέσματος της πράξης του και είναι μια από τις πιθανές «απαντήσεις» του ατόμου που βιώνει μια κατάσταση απόλυτου αδιεξόδου. Οι βασικές μέθοδοι αυτοκτονίας διαφέρουν ανά χώρα και περιλαμβάνουν πυροβόλα όπλα, πνιγμός, απαγχονισμός, υπερβολική δόση φαρμάκων, πτώση. Προκειμένου να αποφευχθούν οι αυτοκτονικές συμπεριφορές θα πρέπει πρώτα να κατανοηθεί η σχέση μεταξύ παραγόντων κινδύνου και προστατευτικών παραγόντων, με τα οποία ασχολείται η παρούσα μελέτη. Οι επικρατέστεροι παράγοντες κινδύνου είναι το φύλο, η ηλικία, η οικογενειακή κατάσταση, η εργασία, το στρες και η ύπαρξη κάποιας σωματικής ασθένειας. Οι κύριοι προστατευτικοί παράγοντες έναντι της αυτοκτονίας είναι η κοινωνική συνοχή και η αυτοεκτίμηση.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Ο ρόλος του νοσηλευτή σε περιόδους πολέμου
    (2022-09) Γιαλυψού, Μαρία; Κρίνη, Μαρία; Μουρίκη, Αγγελική; Gialipsou, Maria; Krini, Maria; Mouriki, Aggeliki
    Με την παρούσα εργασία επιχειρείται μία συνοπτική παρουσίαση του ρόλου του Νοσηλευτή και της συμβολής του στην ανακούφιση και θεραπεία των ασθενών και τραυματιών σε περιόδους πολέμου. Μέσα από την επισκόπηση της βιβλιογραφίας αναδεικνύεται η πολύπλευρη συνδρομή του νοσηλευτικού επαγγέλματος στις πολεμικές συγκρούσεις, από την εποχή που εμφανίστηκε με τη δραστηριοποίηση της Florence Nightingale, έως σήμερα. Οι πολεμικές συγκρούσεις διεξάγονται από την αρχαιότητα και για ποικίλους λόγους. Τα οπλικά συστήματα εξελίχθηκαν και αυτοματοποιήθηκαν και μπορούν να προκαλέσουν τεράστιες καταστροφές σε μια στιγμή χρόνου. Οι συνέπειες του πολέμου επηρεάζουν τις ανθρώπινες ζωές και την κοινωνία, με άμεσα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Στα βασικότερα από αυτά περιλαμβάνονται οι ανθρώπινες απώλειες, οι καταστροφές των υποδομών, οι επιπτώσεις στην οικονομία, την πολιτική και το περιβάλλον, οι μετακινήσεις των πληθυσμών, η ψυχολογική επιβάρυνση των ατόμων που βίωσαν τον πόλεμο, αλλά και οι δυσμενείς επιπτώσεις στα συστήματα υγείας. Η ανάγκη για εκπαιδευμένες νοσηλεύτριες, ικανές να ανταπεξέλθουν στις δύσκολες συνθήκες του πολέμου και να αντιμετωπίσουν τους τραυματισμένους, αναγνωρίστηκε την εποχή της Florence Nightingale, όπου ιδρύθηκαν οι πρώτες σχολές νοσηλευτικής. Με την ειδικότερη εκπαίδευση που απέκτησαν έγιναν ακόμη πιο χρήσιμες, καθώς προσέφεραν ποιοτικές υπηρεσίες με εξαιρετικά αποτελέσματα, μειώνοντας τη θνησιμότητα των στρατιωτών. Από τον Κριμαϊκό πόλεμο έως και τους πιο πρόσφατους πολέμους, καταγράφεται η τεράστια προσφορά των νοσηλευτών, σε συνθήκες ιδιαίτερα δύσκολες, αντιμετωπίζοντας κάποιες φορές πρωτόγνωρες καταστάσεις. Η διαχείριση και η ταξινόμηση των θυμάτων πολέμου προκειμένου να καθοριστεί η προτεραιότητα που θα λάβουν την απαραίτητη περίθαλψη, είναι μία πρόκληση για τους νοσηλευτές καθώς βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλά ηθικά διλήμματα. Επιπλέον κατά τη διάρκεια του πολέμου μπορεί να κληθούν να παρέχουν πρώτες βοήθειες στο πεδίο της μάχης, να φροντίσουν αιχμαλώτους τραυματισμένους, πρόσφυγες, να μετέχουν σε ομάδες ανθρωπιστικής βοήθειας και να διαχειριστούν νεκρούς, οπότε θα πρέπει να διαθέτουν ιδιαίτερες δεξιότητες προκειμένου να είναι αποτελεσματικοί.