Επίδραση ψυχρού πλάσματος στην βιωσιμότητα κυττάρων και στη πρόσληψη λιποσωμικής Doxorubicin από καρκινικά και μη-καρκινικά κύτταρα
| datacite.contributor.RelatedPerson | Παύλος Κλεπετσάνης | |
| datacite.contributor.RelatedPerson | Γεωργία Σωτηροπούλου | |
| datacite.contributor.Supervisor | Σοφία Αντιμησιάρη | |
| datacite.rights | http://purl.org/coar/access_right/c_f1cf | el |
| dc.contributor.author | Πεφάνη-Αντιμησιάρη, Κωνσταντίνα | |
| dc.contributor.other | Pefani-Antimisiari, Konstantina | |
| dc.date.accessioned | 2021-09-30T11:18:11Z | |
| dc.date.available | 2021-09-30T11:18:11Z | |
| dc.date.copyright | 2020-10-02 | |
| dc.degree | masterThesis | el |
| dc.description.abstract | Τα λιποσώματα είναι σφαιρικές λιπιδικές δομές, σε μορφή διπλοστιβάδας, στην κλίμακα του νανομέτρου. Βρίσκουν εφαρμογή ως μοντέλα βιολογικών μεμβρανών και ως φορείς φαρμάκων (λόγω της ευέλικτης δομής τους, και των πολλών πλεονεκτημάτων τους σε σύγκριση με άλλους νανοφορείς). Το ψυχρό πλάσμα ατμοσφαιρικής πίεσης (Cold Atmospheric Pressure Plasma, CAPP) είναι ιονισμένο αέριο που αποτελείται από ισάριθμο σύνολο θετικών και αρνητικών φορτίων, ενώ είναι επίσης χημικά ενεργό μέσο χαμηλής θερμοκρασίας και πίεσης και βρίσκεται εκτός θερμοδυναμικής ισορροπίας. Μια εκ’ των πολλών βιοϊατρικών εφαρμογών του CAPP είναι η αντικαρκινική θεραπεία. Στόχος της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας είναι η διερεύνηση της επίδρασης του CAPP στα κύτταρα (καρκινικά και φυσιολογικά), η μελέτη της αλληλεπίδρασης του CAPP με το αντικαρκινικό φάρμακο δοξορουβικίνη (DOX), και με τη λιποσωμική μορφή του (Lip-DOX), κατά την συγχορήγηση τους στα κύτταρα, και πιο συγκεκριμένα ο τρόπος που επηρεάζει το CAPP την πρόσληψη της δοξορουβικίνης από τα κύτταρα. Οι κυτταρικές σειρές που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η B16-F10 (καρκινικά κύτταρα ζωικής προέλευσης), η SK-MEL-2 (ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα) και η HEK-293 (ανθρώπινα φυσιολογικά κύτταρα). Παρασκευάστηκαν λιποσώματα SUV (DSPC/Chol/PEG 2:1:0,8) με χρήση της τεχνικής ενυδάτωσης λεπτού υμενίου για την παραγωγή MLV λιποσωμάτων και ακίδας υπερήχων για την μείωση του μεγέθους των λιποσωμάτων. Στη συνέχεια, τα λιποσώματα φορτώθηκαν με δοξορουβικίνη και έγινε διαχωρισμός των λιποσωμάτων από το ελεύθερο φάρμακο με χρήση υπερφυγοκέντρου. Τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν για την διερεύνηση της βιωσιμότητας κυττάρων, και του μηχανισμού με τον οποίο αυτή επηρεάζεται από: (i) ακτινοβόληση με πλάσμα (CAPP), (ii) χορήγηση δοξορουβικίνης (ελεύθερης και λιποσωμικής), και (iii) από τον συνδυασμό πλάσματος με δοξορουβικίνη, έγιναν με τις τεχνικές MTT, Trypan Blue και Ανεξίνης-Κυτταρομετρίας (σε κύτταρα B16-F10, SK-MEL-2 και HEK-293). Για την διερεύνηση του τρόπου που επηρεάζει η ακτινοβόληση με πλάσμα (CAPP) την πρόσληψη της δοξορουβικίνης (ελεύθερης ή λιποσωμικής) από τα κύτταρα, μετρήθηκε η ένταση φθορισμού της δοξορουβικίνης με φθορισμόμετρο και με μηχάνημα FACS, και έγινε αντίστοιχη απεικονιστική μελέτη με συνεστιακή μικροσκοπία λέιζερ (σε κύτταρα B16-F10). Τέλος, μελετήθηκε η κλωνογεννητική ικανότητα των κυττάρων B16-F10 μετά από ακτινοβόληση με πλάσμα, καθώς και μετά από προσθήκη δοξορουβικίνης (ελεύθερης και λιποσωμικής), καθώς και συνδυασμού πλάσματος και δοξορουβικίνης. Τα πειραματικά αποτελέσματα έδειξαν ότι το πλάσμα περιορίζει την βιωσιμότητα των καρκινικών κυττάρων- πιθανότατα με αναστολή της ανάπτυξης και του πολλαπλασιασμού τους- σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι στα φυσιολογικά κύτταρα. Ο συνδυασμός δοξορουβικίνης (ελεύθερης και λιποσωμικής) με πλάσμα προκαλεί σημαντικά μεγαλύτερη μείωση της βιωσιμότητας. Η πρόσληψη της δοξορουβικίνης από τα κύτταρα έδειξε να μην επηρεάζεται από τον συνδυασμό με το πλάσμα, γεγονός που ενδεχομένως οφειλόταν στις συνθήκες που επιλέχθηκαν για να είναι δυνατή η συλλογή αξιόπιστων μετρήσεων. Το πλάσμα έδειξε να περιορίζει την κλωνογεννητική ικανότητα των κυττάρων και να την εξαλείφει παντελώς όταν είναι σε συνδυασμό με δοξορουβικίνη (ελεύθερη και λιποσωμική). | el |
| dc.description.translatedabstract | Liposomes are spherical lipid structures, formed in bilayers, in the nanometer scale. Their main applications are as models of biological membranes and as drug carriers (due to their flexible structure). Cold Atmospheric Pressure Plasma (CAPP) is an ionized gas consisting of an equal number of positive and negative charged particles. It is a chemically active medium of low temperature and pressure, and it is not at thermodynamic equilibrium. One of the many biomedical applications of CAPP is anticancer therapy. The aim of this dissertation is to investigate the effect of CAPP on cells (cancerous and healthy), and to study the interaction of CAPP with the anticancer drug doxorubicin (DOX), and its liposomal form (Lip-DOX), and more particularly how it affects DOX and Lip-DOX interaction with cells (actually how CAPP affects doxorubicin uptake by cells). The cell lines used were B16-F10 (cancer cells of animal origin), SK-MEL-2 (human cancer cells) and HEK-293 (normal human cells). SUV liposomes (DSPC/ Chol/ PEG 2:1:0,8 mol/mol/mol) were prepared using the thin lipid film hydration technique to produce MLV liposomes and probe sonication to reduce the liposome size. The liposomes were then loaded with doxorubicin by active loading and, using an ultracentrifuge, they were separated from the free drug. The experiments to investigate cell viability, and the mechanisms involved, when cells are subjected to plasma (CAPP), or incubated with doxorubicin (free or liposomal), or when the combination of both (CAPP and DOX) was used, were performed using MTT, Trypan Blue, and Annexin-Cytometry techniques (in B16-F10, SK-MEL-2 and HEK-293 cells). To investigate how plasma (CAPP) affects the uptake of doxorubicin (free or liposomal) by cells, the fluorescence intensity of doxorubicin was measured by Spectrofluorimetry and also by FACS, and a corresponding imaging study was performed (in B16-F10 cells). Finally, the clonogenic capability of B16-F10 cells was studied after plasma, as well as after addition of doxorubicin (free and liposomal) and also after combination of both, plasma and doxorubicin. The results of the experiments conducted showed that plasma limits the viability of cancer cells - possibly by inhibiting their growth and proliferation - to a much greater extent than in normal cells. The combination of doxorubicin (free and liposomal) with plasma causes a significantly higher reduction of cell viability. Cell uptake of doxorubicin was shown to be unaffected by the combination with plasma irradiation, possibly due to the conditions chosen in order to be able to attain reliable measurements. Finally, plasma was seen to limit the clonogenic capability of B16 cell and eliminate it completely when it is combined with doxorubicin (free and liposomal). | el |
| dc.identifier.uri | http://hdl.handle.net/10889/15254 | |
| dc.language.iso | gr | el |
| dc.subject | Λιποσώματα | el |
| dc.subject | Ψυχρό πλάσμα | el |
| dc.subject | Δοξορουβικίνη | el |
| dc.subject | Κύτταρα | el |
| dc.subject.alternative | Liposomes | el |
| dc.subject.alternative | Cold plasma | el |
| dc.subject.alternative | Doxorubicin | el |
| dc.subject.alternative | Cells | el |
| dc.title | Επίδραση ψυχρού πλάσματος στην βιωσιμότητα κυττάρων και στη πρόσληψη λιποσωμικής Doxorubicin από καρκινικά και μη-καρκινικά κύτταρα | el |
| dc.title.alternative | Effect of cold plasma on the viability of cells and on the uptake of liposomal doxorubicin by cancer and non-cancer cells | el |
| oaire.licenseCondition | null | el |