Ρύθμιση παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο και η συμβολή του νοσηλευτή στην δευτερογενή πρόληψή της
Loading...
Date
2025-04-14
Authors
Μώλος, Ηλίας
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Υπάρχουν άφθονα στοιχεία για τη συμβολή της διεπιστημονικής εποπτευόμενης καρδιακής λειτουργίας με προγράμματα αποκατάστασης για μειωμένο κίνδυνο σε μελλοντικά καρδιακά συμβάντα. Ωστόσο, σχετικά λίγα είναι γνωστά σχετικά με την αποτελεσματικότητα της νοσηλευτικής φροντίδας μετά από στεφανιαία νόσο (μετα-CHD).
Σκοπός: Η αξιολόγηση νοσηλευτικού προγράμματος εκπαίδευσης σε ασθενείς μετά τη ΣΝ και η καταγραφή των απόψεων για την δημιουργία του νέου νοσηλευτικού ρόλου.
Σχεδιασμός: Χρησιμοποιήθηκε μικτή μέθοδος προσέγγισης (ποσοτικής και ποιοτικής έρευνας). Με μια προοπτική παρακολούθησης σύγκρισης εφαρμόστηκε προσέγγιση σε μία μόνο ομάδα ασθενών με ΣΝ. Εφαρμόστηκε το τροποποιημένο ερωτηματολόγιο κλινικής αξιολόγησης της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας για τον προσδιορισμό των προ-μετακλινικών βασικών μετρήσεων. Το δομημένο πρόγραμμα υπό τη διεύθυνση νοσηλευτών περιλάμβανε οκτώ θέματα (διαχείριση άγχους, σωματική δραστηριότητα, διατροφικές συνήθειες, έλεγχος βάρους, διακοπή του καπνίσματος, μετριασμός της κατανάλωσης αλκοόλ, δέσμευση της οικογένειας και τήρηση του σχεδίου φροντίδας). Τα άτομα έλαβαν προσαρμοσμένες νοσηλευτικές παρεμβάσεις για ψυχολογικές και συμπεριφορικές ανάγκες από ειδικό νοσηλευτή στη ΣΝ. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν ημιδομημένες συνεντεύξεις για την καταγραφή των απόψεων των ασθενών.
Αποτελέσματα: Το 66.2% ήταν άνδρες, με μέση ηλικία τα 68,5±12,5 χρόνια. Οι ασθενείς με ΣΝ έδειξαν σημαντικά λιγότερα ποσοστά άγχους μεταξύ των μετρήσεων (54,27 [1ο m] έναντι 49,63[2ο m], p < 0,05), της ολικής χοληστερόλης (163,27 [1ο m] έναντι 134,44 [2ο m], p <0,001), BMI (παχυσαρκία) (33,69 [1ο m] έναντι 32,79 [2ο m] p <0,001), κάπνισμα (42,18 [1ο m] vs. 22,55 [2ο m], p <0,001), και συμμόρφωση σε πρόγραμμα φροντίδας (78,90 [1ο m] έναντι 89,10 [2ο m], p < 0,01). Ένα μοντέλο Γενικευμένων Εξισώσεων Εκτίμησης έδειξε ότι οι ασθενείς με υψηλότερο άγχος τήρησαν σημαντικά λιγότερο το σχέδιο φροντίδας (βήτα -0,10, p <0,001) καθώς και εκείνοι με οικογενειακό ιστορικό ΣΝ (βήτα -0,71, p = 0,04) σε σύγκριση με εκείνους χωρίς ιστορικό ΣΝ. Η ποιοτική έρευνα κατέδειξε ότι η ένταξή τους στο πρόγραμμα βοήθησε να κάνουν κανονική και συστηματική λήψη φαρμάκων, ένιωσαν μεγαλύτερη σιγουριά, αυτοπεποίθηση και λιγότερο στρες, ενώ η επικοινωνία όσο και η συνεργασία του εξειδικευμένου νοσηλευτή με το οικογενειακό περιβάλλον ήταν άριστη και αρμονική. Οι δυσκολίες ήταν η αρχική προσαρμογή στο πρόγραμμα και αυτό της επικοινωνίας και πιστεύουν ότι το πρόγραμμα θα βελτιωθεί αν γίνουν περισσότερες συνεδριάσεις και συχνότερες τηλεφωνικές επικοινωνίες και συναντήσεις με τον εξειδικευμένο νοσηλευτή. Συνολικά, οι ασθενείς θεώρησαν εξαιρετικά σημαντική τη συμβολή του προγράμματος και του εξειδικευμένου νοσηλευτή.
Συμπέρασμα: Τα ευρήματα της μελέτης καταδεικνύουν ότι το νοσηλευτικό πρόγραμμα εκπαίδευσης για ασθενείς με στεφανιαία νόσο είναι εφικτό και αποτελεσματικό. Οι συμμετέχοντες ανέδειξαν τον καίριο και ουσιαστικό ρόλο τόσο του προγράμματος όσο και του εξειδικευμένου νοσηλευτή. Η ανάγκη θεσμοθέτησης του ρόλου αυτού και η εφαρμογή εκπαιδευτικών προγραμμάτων από νοσηλευτές κρίνονται επιτακτικές, με στόχο τη βέλτιστη φροντίδα και υποστήριξη των ασθενών μετά από αγγειοπλαστική.
Description
Keywords
Καρδιολογική νοσηλευτική, Νοσηλευτές, Στεφανιαία νόσος