Πολυμεταβλητή ανάλυση των επιδράσεων της εμβιομηχανικής διόρθωσης της στάσης του σώματος με τεχνικές μαλακών μορίων και ασκήσεις νευρομυικής επανεκπαίδευσης στη βελτίωση της λειτουργικότητας ασθενών με χαλαρή στάση σώματος και παθήσεις αυχεναλγίας και οστεοαρθρίτιδας γόνατος
Loading...
Date
2026-02-04
Authors
Μυλωνάς, Κωνσταντίνος
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η χαλαρή στάση σώματος (swayback posture) συνδέεται συχνά με διαταραχές ελέγχου κορμού, μεταβολές στη μηχανική φόρτιση και επιβάρυνση του αυχένα και του γόνατος, με αποτέλεσμα επίμονο πόνο και λειτουργικό περιορισμό. Παρότι εφαρμόζονται ευρέως τεχνικές μαλακών μορίων και θεραπευτική άσκηση, παραμένει ασαφές αν οι ολιστικές παρεμβάσεις που ενσωματώνουν συστηματικά τον κορμό προσφέρουν κλινικά ουσιαστικό πλεονέκτημα έναντι των πιο τοπικών προσεγγίσεων, ιδιαίτερα ως προς τη διατηρησιμότητα των αποτελεσμάτων.
Σκοπός: Σκοπός της διατριβής ήταν να διερευνηθούν οι επιδράσεις της εμβιομηχανικής διόρθωσης της στάσης με τεχνικές ERGON IASTM και ασκήσεις νευρομυϊκής επανεκπαίδευσης, συγκρίνοντας τοπικές έναντι ολιστικών παρεμβάσεων, στη στάση σώματος, τον πόνο, τη μυϊκή δύναμη, το εύρος τροχιάς και τη λειτουργικότητα σε ασθενείς με χαλαρή στάση σώματος και συνοδό αυχεναλγία ή οστεοαρθρίτιδα γόνατος, καθώς και να αποτυπωθεί η πορεία μεταβολής κατά τη θεραπεία και στην επακολούθηση.
Μεθοδολογία: Συμμετείχαν 48 ενήλικες ηλικίας 45-60 ετών με χαρακτηριστικά χαλαρής στάσης και χρόνιο πόνο (>3 μήνες) στον αυχένα (μηχανικής αιτιολογίας) ή στο γόνατο (οστεοαρθρίτιδα). Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν σε τέσσερις ομάδες παρέμβασης: τοπική προσέγγιση γόνατος (KNEE), ολιστική γόνατος-κορμού (KNEE-CORE), τοπική προσέγγιση αυχένα (NECK) και ολιστική αυχένα-κορμού (NECK-CORE). Όλες οι ομάδες έλαβαν ERGON IASTM και στοχευμένα προγράμματα ασκήσεων και διατάσεων ανάλογα με την ομάδα, με διάρκεια παρέμβασης 12 εβδομάδων. Αξιολογήθηκαν γωνιομετρικοί δείκτες στάσης (π.χ. CVA και swayback), πόνος (VAS), μυϊκή δύναμη (MicroFET2), εύρος τροχιάς (ινκλινόμετρο/γωνιόμετρο) και δείκτες λειτουργικότητας/ψυχολογίας (NDI, SF-36, BDI, BAI) σε διαδοχικά χρονικά σημεία (τιμή βάσης, μετά την 6η και 12η συνεδρία και σε επακολούθηση στις 14 και 22 εβδομάδες). Η στατιστική προσέγγιση βασίστηκε σε περιγραφικά μέτρα, ελέγχους ανά χρονικό σημείο και μοντέλα μικτών επιδράσεων για τη διαχρονική πορεία, με εκτιμήσεις μεγέθους επίδρασης όπου απαιτήθηκε.
Αποτελέσματα: Και οι τέσσερις παρεμβάσεις οδήγησαν σε ουσιαστικές βελτιώσεις στη στάση σώματος, μείωση του πόνου και βελτίωση λειτουργικότητας, με το μεγαλύτερο μέρος της κλινικής αλλαγής να εμφανίζεται έως τη 12η συνεδρία. Στους ασθενείς με αυχεναλγία, τόσο η τοπική όσο και η ολιστική παρέμβαση βελτίωσαν έντονα το NDI, τον πόνο και τη μυϊκή δύναμη, με εικόνα καλύτερης διατηρησιμότητας στην ομάδα NECK-CORE στην επακολούθηση, χωρίς όμως σαφές, σταθερό πλεονέκτημα σε όλες τις εκβάσεις. Στους ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα γόνατος, οι βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις ήταν παρόμοιες μεταξύ KNEE και KNEE-CORE, αλλά στη μακροπρόθεσμη επακολούθηση η τοπική ομάδα εμφάνισε συνολικά πιο σταθερή εικόνα, με καλύτερη διατήρηση της μυϊκής ισχύος γύρω από το γόνατο και πιο συνεπή λειτουργική πορεία, ενώ στην ολιστική ομάδα παρατηρήθηκε μειωμένη σταθερότητα ορισμένων δεικτών. Οι ψυχολογικοί δείκτες παρουσίασαν γενικά βελτίωση κατά την περίοδο παρέμβασης, με την πορεία να επηρεάζεται από τις αρχικές τιμές και τη συνολική κλινική ανταπόκριση.
Συμπεράσματα: Η συνδυαστική εφαρμογή ERGON IASTM και θεραπευτικής άσκησης αποτελεί αποτελεσματική κλινική στρατηγική για άτομα με χαλαρή στάση και συνοδό αυχεναλγία ή οστεοαρθρίτιδα γόνατος, επιτυγχάνοντας γρήγορες και κλινικά ουσιαστικές βελτιώσεις έως τη 12η συνεδρία. Η προσθήκη συστηματικής νευρομυϊκής επανεκπαίδευσης κορμού φαίνεται να ενισχύει κυρίως τη διατήρηση των κερδών σε αυχενικό πληθυσμό, ενώ στον πληθυσμό οστεοαρθρίτιδας γόνατος η τοπική προσέγγιση έδειξε πιο σταθερή μακροπρόθεσμη εικόνα. Συνολικά, τα ευρήματα υποστηρίζουν την ανάγκη εξατομίκευσης της παρέμβασης (τοπική έναντι ολιστικής) με βάση το κλινικό προφίλ, τον στόχο (άμεση ανακούφιση έναντι διατηρησιμότητας) και το υπόστρωμα της πάθησης.
Description
Keywords
Φυσικοθεραπεία, Στάση σώματος, Περιτονία, Πρόσθια προβολή κεφαλής, Οστεοαρθρίτιδα, Χαλαρή στάση σώματος