Η επίδραση του κλινικού pilates συγκριτικά με συμβατική φυσικοθεραπεία στην ισορροπία, στον πόνο, και στα επίπεδα λειτουργικότητας σε δραστηριότητες καθημερινής ζωής, γυναικών με οσφυαλγία
Loading...
Date
2026-08-28
Authors
Δήμος, Σπυρίδων
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Σκοπός: Η χρόνια οσφυαλγία αποτελεί ένα από τα συχνότερα μυοσκελετικάπροβλήματα με σημαντικές επιπτώσεις στη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής, ενώ το Clinical Pilates έχει αναδειχθεί ως μια δημοφιλής εναλλακτική μέθοδος θεραπευτικής άσκησης. Ωστόσο, τα ερευνητικά δεδομένα που συγκρίνουν άμεσα την αποτελεσματικότητά του με τη συμβατική φυσικοθεραπεία παραμένουν περιορισμένα.Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η σύγκριση της επίδρασης του Clinical Pilates έναντι της συμβατικής φυσικοθεραπείας στον πόνο, τη λειτουργικότητα, την κινησιοφοβία, την ευλυγισία και την ισορροπία γυναικών με χρόνια οσφυαλγία.Μέθοδος: Η παρούσα μελέτη αποτελεί πειραματική κλινική μελέτη μεεπαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Συμμετείχαν γυναίκες με χρόνια οσφυαλγία, οι οποίες κατανεμήθηκαν σε ομάδα παρέμβασης Clinical Pilates και ομάδα συμβατικής φυσικοθεραπείας για 4 εβδομάδες, με συχνότητα 2 συνεδριών ανά εβδομάδα. Οι συμμετέχουσες αξιολογήθηκαν στον πόνο (Visual Analog Scale -VAS), στηλειτουργικότητα (Oswestry Low Back Pain Disability Questionnaire -ODI), στην κινησιοφοβία (Tampa Scale of Kinesiophobia -TSK), στην ευλυγισία (Hand to Toe (HtT) και Sit and Reach test (SnR)) και στην ισορροπία (mini Balance Evaluation Systems Test -mini-BESTest). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της παρέμβασης, στις 4 εβδομάδες (λήξη του θεραπευτικού προγράμματος) και στις 6 εβδομάδες (παρακολούθηση).Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμμετείχαν 27 γυναίκες ηλικίας 42±13 ετών. Και οι δύο παρεμβάσεις οδήγησαν σε στατιστικά σημαντική μείωση του πόνου (VAS) F(1.30, 32.48)=37.24, p<0,001, ηp²=0.598, καθώς και στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση χρόνου × παρέμβασης F(1.30, 32.48)=5.23, p=0,021, ηp²=0.173. Σημαντική επίδραση χρόνου επίσης παρατηρήθηκε στη λειτουργική αναπηρία (ODI) F(1.55, 38.75)=26.47, p<0,001, ηp²=0.514, καθώς και στην ισορροπία (mini-BESTest) και στην ευλυγισία (HtT και SnR). Ως προς την κινησιοφοβία (TSK), παρατηρήθηκε σημαντική μείωση με την πάροδο του χρόνου συνολικά F(1.28, 32.11)=10.06, p=0.002, ηp²=0.287, χωρίς ωστόσο να τεκμηριώνεται στατιστικά σημαντική υπεροχή κάποιας εκ των δύο παρεμβάσεων. Συνολικά, δεν τεκμηριώθηκε στατιστικά σημαντική υπεροχή του Clinical Pilates έναντι της συμβατικής φυσικοθεραπευτικής αντιμετώπισης.Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης δεν ανέδειξαν στατιστικά σημαντική υπεροχή του Clinical Pilates έναντι της συμβατικής φυσικοθεραπείας στη διαχείριση της χρόνιας οσφυαλγίας, καθώς και οι δύο παρεμβάσεις οδήγησαν σε αντίστοιχη βελτίωση. Παράλληλα, αναδεικνύουν την ανάγκη διεξαγωγής μελετών με μεγαλύτερο δείγμα και μεγαλύτερη διάρκεια παρακολούθησης, προκειμένου να διερευνηθούν περαιτέρω οι επιδράσεις των δύο παρεμβάσεων.
Description
Keywords
Θεραπευτική άσκηση, Κλινικό πιλάτες, Πόνος, Οσφυαλγία