Διερεύνηση πεποιθήσεων και συμπεριφορών των ελλήνων φυσικοθεραπευτών για την εφαρμογή προγραμμάτων θεραπευτικής άσκησης σε άτομα με οστεοπόρωση
Loading...
Date
2024
Authors
Τάντη, Αγγελική
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η οστεοπόρωση είναι μία νόσος που μειώνει την οστική πυκνότητα και οδηγεί σε κατάγματα ευθραυστότητας, επηρεάζει τη λειτουργικότητα των ατόμων και την ποιότητα ζωής τους. Είναι σημαντικό να εφαρμοστούν παρεμβάσεις πρόληψης και αποκατάστασης που θα έχουν μακροπρόθεσμα και οικονομικά ανεκτά αποτελέσματα. Τα προγράμματα θεραπευτικής άσκησης με βάση τα ερευνητικά δεδομένα μπορεί να είναι αποτελεσματικά για την πρόληψη και την θεραπεία της οστεοπόρωσης.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνηθούν οι πεποιθήσεις και οι πρακτικές των Ελλήνων φυσικοθεραπευτών σχετικά με τα προγράμματα ασκήσεων σε άτομα με οστεοπόρωση. Επίσης, να διαπιστωθούν οι προβληματισμοί και τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν κατά το σχεδιασμό και την εκτέλεση αυτών των προγραμμάτων.
Μεθοδολογία: Πρόκειται για μία συγχρονική μελέτη με τη χρήση διαδικτυακού ερωτηματολόγιου 29 ερωτήσεων. Οι απαντήσεις επεξεργάστηκαν με τα προγράμματα Excel και SPSS IMB 28.00.
Αποτελέσματα: Στην έρευνα συμμετείχαν 131 άτομα. Το 56,5% των συμμετεχόντων ήταν γυναίκες και το 43,5% άνδρες, με μέσο όρο ηλικίας τα 38,47 έτη και μέσο όρο προϋπηρεσίας τα 13,7 έτη. Το 42,7% δήλωσε ότι βλέπει πάνω από 10 άτομα με οστεοπόρωση τον χρόνο και το 93,9% ότι θα χρησιμοποιούσε τη θεραπευτική άσκηση στα άτομα αυτά. Σχετικά με τον τύπο της άσκησης, οι ασκήσεις αντιστάσεων (90,1%), οι ασκήσεις ισορροπίας (88,5%) και το περπάτημα (54,2%) συγκέντρωσαν τις περισσότερες απαντήσεις. Η συχνότητα και η διάρκεια των προγραμμάτων άσκησης που σχεδιάζουν οι συμμετέχοντες κατά την πλειοψηφία τους είναι οι 2 φορές την εβδομάδα (59,5%) και λιγότερο από 6 μήνες (55,8%) αντίστοιχα. Επίσης, επιλέγουν τα προγράμματα άσκησης να γίνονται με εξολοκλήρου επίβλεψη από τον φυσικοθεραπευτή (60,3%), στον χώρο του φυσικοθεραπευτηρίου (75,65%) και με συνδυασμό ατομικών και ομαδικών συνεδριών (66,4%). Οι κυριότερες ανησυχίες των φυσικοθεραπευτών ήταν η πιθανότητα κατάγματος (54,2%) και η παθητική στάση των ασθενών (76,3%). Τέλος, η αυτοπεποίθηση της πλειοψηφίας σχετικά με τον σχεδιασμό αυτών των προγραμμάτων ήταν πάνω από μέτρια ενώ πιστεύουν ότι δεν έχουν λάβει επαρκή εκπαίδευση (65,6%) σχετικά με την οστεοπόρωση και πως θα ήθελαν να ενισχύσουν τις γνώσεις τους (90,8%).
Συμπεράσματα: Οι πεποιθήσεις και οι πρακτικές της πλειοψηφίας των συμμετεχόντων συμφωνούν σε πολλά σημεία με τα ερευνητικά δεδομένα και τις κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με τα κατάλληλα θεραπευτικά προγράμματα για άτομα με οστεοπόρωση. Σημαντικές διαφορές παρουσιάζονται στο ότι οι σύγχρονες έρευνες προτείνουν εφαρμογή τέτοιων προγραμμάτων διάρκειας άνω των 6 μηνών και την επιλογή εκτέλεσης τους χωρίς επίβλεψη στο σπίτι των ατόμων.
Description
Keywords
Οστεοπόρωση, Άσκηση, Οστική μάζα, Πρόληψη πτώσεων και καταγμάτων, Εμπόδια, Προσκόλληση