Οι επιδράσεις της παθητικής και ενεργητικής εφαρμογής της Ergon technique στη λειτουργικότητα ασθενών με τενοντοπάθειες της ωμικής ζώνης
| datacite.contributor.RelatedPerson | Μπανιά, Θεωφανή | |
| datacite.contributor.RelatedPerson | Κουνέτας, Κωνσταντίνος | |
| datacite.contributor.Supervisor | Φουσέκης, Κωνσταντίνος | |
| dc.contributor.author | Καζάκος, Δημήτριος | |
| dc.contributor.other | Kazakos, Dimitrios | |
| dc.date.accessioned | 2026-03-09T07:27:09Z | |
| dc.date.available | 2026-03-09T07:27:09Z | |
| dc.date.issued | 2026-02-16 | |
| dc.degree | masterThesis | |
| dc.description.abstract | Οι τενοντοπάθειες της ωμικής ζώνης αποτελούν συχνή αιτία πόνου και λειτουργικού περιορισμού του άνω άκρου, επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Στη σύγχρονη φυσικοθεραπευτική πρακτική εφαρμόζονται τόσο παθητικές όσο και ενεργητικές θεραπευτικές παρεμβάσεις, με τις τεχνικές Instrument-Assisted Soft Tissue Mobilization (IASTM), και ειδικότερα την ERGON Technique, να χρησιμοποιούνται ευρέως ως μέθοδοι αποκατάστασης διάφορων μυοσκελετικών παθήσεων. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης υπήρξε η σύγκριση των επιδράσεων της παθητικής και της ενεργητικής εφαρμογής της ERGON Technique στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της λειτουργικότητας, του εύρους κίνησης και της μυϊκής δύναμης του ώμου σε άτομα με τενοντοπάθεια στροφικού πετάλου. Μεθοδολογία: Στη μελέτη συμμετείχαν 40 ενήλικες ασθενείς που είχαν διαγνωσθεί με τενοντοπάθεια στροφικού πετάλου, οι οποίοι κατανεμήθηκαν τυχαιοποιημένα σε δύο ομάδες: ομάδα παθητικής(ομάδα Α) και ομάδα ενεργητικής (ομάδα Β) εφαρμογής της ERGON Technique. Η διάρκεια της παρέμβασης ήταν τέσσερις εβδομάδες, με μία συνεδρία ανά εβδομάδα. Ο πόνος, η λειτουργικότητα, το εύρος κίνησης και η ισομετρική μυϊκή δύναμη του ώμου αξιολογήθηκαν πριν και μετά από κάθε συνεδρία. Αποτελέσματα: Και στις δύο ομάδες παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική βελτίωση ως προς τον πόνο, τη λειτουργικότητα, το εύρος τροχιάς και τη μυϊκή δύναμη του ώμου. Ωστόσο, η ενεργητική εφαρμογή της ERGON Technique παρουσίασε μεγαλύτερες συνολικά βελτιώσεις, καθώς υπερήχε στη μείωση του πόνου και στη συνολική λειτουργική αποκατάσταση, ιδιαίτερα στη μεταβολή από την αρχική έως την τελική μέτρηση. Συμπέρασμα: Τόσο η παθητική όσο και η ενεργητική εφαρμογή της ERGON Technique αποτελούν αποτελεσματικές παρεμβάσεις στη συντηρητική αποκατάσταση των τενοντοπαθειών της ωμικής ζώνης. Ωστόσο, η ενσωμάτωση της ενεργητικής κίνησης στο θεραπευτικό πρωτόκολλο φαίνεται να προσφέρει κλινικά μεγαλύτερα οφέλη, ενισχύοντας τη λειτουργική αποκατάσταση των ασθενών. | |
| dc.description.translatedabstract | Shoulder girdle tendinopathies are a common cause of pain and functional limitation of the upper limb, significantly affecting patients’ quality of life. In contemporary physiotherapy practice, both passive and active therapeutic interventions are applied, with Instrument-Assisted Soft Tissue Mobilization (IASTM) techniques—and specifically the ERGON Technique—being widely used in the rehabilitation of various musculoskeletal disorders. Purpose: The aim of the present study was to compare the effects of passive versus active application of the ERGON Technique on pain reduction and on improvements in shoulder function, range of motion, and muscle strength in patients with rotator cuff tendinopathy. Methods: Forty adult patients diagnosed with rotator cuff tendinopathy participated in the study and were randomly assigned to two groups: a passive ERGON Technique group (Group A) and an active ERGON Technique group (Group B). The intervention lasted four weeks, with one session per week. Pain, functional ability, shoulder range of motion, and isometric muscle strength were assessed before and after each treatment session. Results: Both groups demonstrated statistically significant improvements in pain, functional ability, range of motion, and shoulder muscle strength. However, the active application of the ERGON Technique resulted in overall greater improvements, showing superiority in pain reduction and overall functional recovery, particularly in the change from baseline to the final assessment. Conclusion: Both passive and active applications of the ERGON Technique appear to be effective interventions in the conservative rehabilitation of shoulder girdle tendinopathies. Nevertheless, the incorporation of active movement into the therapeutic protocol seems to provide greater clinical benefits, enhancing patients’ functional recovery. | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/10889/31663 | |
| dc.language.iso | el | |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece | en |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/gr/ | |
| dc.subject | Τενοντοπάθεια | |
| dc.subject | Στροφικά πέταλα | |
| dc.subject.alternative | Tentinopathy | |
| dc.subject.alternative | Rotator cuffs | |
| dc.subject.alternative | IASTM | |
| dc.subject.alternative | Ergon technique | |
| dc.title | Οι επιδράσεις της παθητικής και ενεργητικής εφαρμογής της Ergon technique στη λειτουργικότητα ασθενών με τενοντοπάθειες της ωμικής ζώνης | |
| dc.title.alternative | The effect of passive and active application of Ergon technique on the functionality of patients with shoulder tendinopathies |