Βελτιστοποίηση πρωτοκόλλων in vitro προσδιορισμού αντιοξειδωτικής δράσης και εφαρμογή σε εκχυλίσματα διαφορετικών φαρμακευτικών φυτών
Loading...
Date
2026-07-08
Authors
Δρακονταειδή, Ματίνα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Η μελέτη των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων και η διερεύνηση των σχετικών in vitro μεθόδων αποτελεί αντικείμενο έντονης πειραματικής δραστηριότητας και ενδιαφέροντος, καθώς οι ενώσεις με αντιοξειδωτικές ιδιότητες παρουσιάζουν εκτεταμένες εφαρμογές στον τομέα της υγείας, καθώς εμπλέκονται σε μηχανισμούς πρόληψης χρόνιων νοσημάτων και παθήσεων, καθώς και στην ενίσχυση και τόνωση του ανοσοποιητικού, μέσω διεργασιών αποφυγής του οξειδωτικού στρες στον οργανισμό.
Στην παρούσα εργασία, εξετάστηκαν οι αντιοξειδωτικές ικανότητες ποικίλων φυτικών εκχυλισμάτων και εγχυμάτων από τα φυτά Salvia pomifera L., Cannabis sativa L., Cistus creticus L. και Sideritis raeseri Boiss. & Heldr.. Η αξιολόγηση της αντιοξειδωτικής δράσης των δειγμάτων πραγματοποιήθηκε μέσω της μεθόδου δέσμευσης της ελεύθερης ρίζας του 2,2′-αζινο-δις(3-αιθυλοβενζοθειαζολινο)-6-σουλφονικού οξέος (ABTS) και της δοκιμασίας δέσμευσης του υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Από την εφαρμογή της μεθόδου ABTS, την πιο υψηλή αντιοξειδωτική ικανότητα παρουσίασε το μεθανολικό εκχύλισμα C. sativa και το αιθανολικό εκχύλισμα C. creticus, τα οποία σε 1 g φυτικού υλικού περιείχαν 76,020 ± 11,305 και 74,045 ± 6,578 mg ισοδύναμα ασκορβικού οξέος (ΑΑΕ) αντίστοιχα, ενώ με την μέθοδο δέσμευσης H2O2 μεγαλύτερη αντιοξειδωτική ικανότητα παρουσίασε το υδρομεθανολικό εκχύλισμα του φυτού S. pomifera, το οποίο σε 1 g φυτικού υλικού περιέχει 178,967± 4,949 mg AAE.
Description
Keywords
Αντιοξειδωτικά, Μέθοδος ABTS, Μέθοδος δέσμευσης H2O2, Φαρμακευτικά φυτά, Αντιοξειδωτικές μέθοδοι