Σύνθεση νέων καινοτόμων υλικών για την προστασία των δομικών υλικών των ιστορικών μνημείων
Loading...
Date
2022-10-18
Authors
Λεμονιά, Χριστίνα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Η πολιτιστική κληρονομιά προσδιορίζει την ιδιαιτερότητα μιας κοινωνίας και αποτελεί το κληροδότημα άυλων και υλικών χαρακτηριστικών από προηγούμενες γενιές, τα οποία διατηρούνται στο παρόν και παραχωρούνται στις μελλοντικές γενιές. Η πολιτιστική κληρονομιά είναι μοναδική και αναντικατάστατη για την εκάστοτε κοινωνία, γεγονός το οποίο καθιστά τον σύγχρονο πολιτισμό υπεύθυνο για την διαφύλαξη της. Τα πιο πολλά μνημεία, τα οποία έχουν αντέξει στον χρόνο, συνίστανται κυρίως από μάρμαρο και ασβεστόλιθο. Όμως, με την πάροδο του χρόνου, την επίδραση των περιβαλλοντικών συνθηκών, όπως συνθήκες υγρασίας, θερμοκρασιακές μεταβολές κλπ., σε συνδυασμό με την εσωτερική δομή του υλικού, καθώς και με τις ανθρώπινες επεμβάσεις, υφίστανται εκτεταμένη φθορά. Ακόμη, τα άλατα τα οποία σχηματίζονται στο εσωτερικό των πόρων των δομικών υλικών, καθώς και η ανάπτυξη μικροοργανισμών στις επιφάνειές των μνημείων, αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες για εκείνα. Οπότε κρίνεται απαραίτητη η ανάπτυξη μεθόδων όπου διαμορφώνουν τις κατάλληλες συνθήκες με σκοπό την προστασία και την επιβράδυνση της φθοράς των μνημείων. Μια πολλά υποσχόμενη μέθοδος συντήρησης μνημείων αποτελεί η χρήση αιωρημάτων νανοσωματιδίων, τα οποία παρουσιάζουν δομική συνάφεια με τα δομικά υλικά των μνημείων.
Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η παρασκευή αιωρημάτων ανθρακικού ασβεστίου, σίλικαςcκαθώς και δυο σύνθετων υλικών, διαφορετικής σύστασης ως προς ανθρακικό ασβέστιο και σίλικα, το SY1: 69% CaCO3 και 31% SiO2 και το SY2 : 97% CaCO3 και 3% SiO2, λόγω της δομικής τους συνάφειας με τα δομικά υλικά των μνημείων, καθώς αποτελούνται κυρίως από ανθρακικό ασβέστιο. Ακολούθησε η εναπόθεση άμορφου ανθρακικού ασβεστίου, άμορφης σίλικας, σύνθετου υλικού 1 και σύνθετου υλικού 2 σε υποστρώματα μαρμάρου Διονύσου και τριών κονιαμάτων. Τα τρία κονιάματα όπου μελετήθηκαν διέφεραν ως προς την σύσταση σε ανθρακικό ασβέστιο και σε σίλικα, καθώς και στην ύπαρξη ή μη αργιλοπυριτικών ενώσεων και ήταν τα εξής: 1: 39% SiO2 & αργιλοπυριτικές ενώσεις και 61% CaCO3, 2: 50% SiO2 και 50% CaCO3 και 3: 57% SiO2 και 43% CaCO3. Το μάρμαρο Διονύσου είχε κονιοποιηθεί σε σφαιρόμυλο αχάτη, ενώ τα τρία κονιάματα είχαν υποστεί ελαφριά κονιοποίηση. Τα στερεά που προέκυψαν χαρακτηρίστηκαν μέσω μέτρησης της ειδικής επιφάνειας και του όγκου των πόρων τους με φυσική ρόφηση αζώτου (BET), ενώ ο μορφολογικός χαρακτηρισμός έλαβε χώρα με ηλεκτρονική μικροσκοπία σάρωσης (SEM). Στη συνέχεια, μελετήθηκε η διάλυση του μαρμάρου και των τριών κονιαμάτων καθώς και όλων των στερεών υλικών που παρασκευάστηκαν, σε ακορεστότητα 0,89 ως προς ασβεστίτη, με σκοπό την μελέτη των ρυθμών διάλυσης. Μέσω της σύγκρισης των ρυθμών διάλυσης του σκέτου μαρμάρου και των κονιαμάτων με τους ρυθμούς διάλυσης του μαρμάρου και των κονιαμάτων με τις εναποθέσεις των υλικών που έλαβαν χώρα, προκύπτουν διάφορα συμπεράσματα ως προς την αναστολή του ρυθμού διάλυσης, ανάλογα με το υλικό εναπόθεσης. Τέλος, μελετήθηκε ο μηχανισμός διάλυσης του μαρμάρου Διονύσου, μέσω πραγματοποίησης πειραμάτων διάλυσης σε διαφορετικές ακορεστότητες.
Description
Keywords
Άμορφο ανθρακικό ασβέστιο, Άμορφη σίλικα, Ρυθμός διάλυσης, Συντήρηση μνημείων