Η επίδραση ενός προγράμματος θεραπευτικής άσκησης στα μυοσκελετικά συμπτώματα και στην ποιότητα ζωής εμμηνοπαυσιακών γυναικών : πιλοτική μελέτη
Loading...
Date
2025-09-24
Authors
Βράπι, Αθηνά
Κανάκη, Δέσποινα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η εμμηνόπαυση αναφέρεται ως η διακοπή της έμμηνου ρύσης άνω των 12 μηνών και σηματοδοτεί το τέλος της ωοθηκικής παραγωγής. Κατά την εμμηνόπαυση αναπτύσσονται σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό γυναικών πληθώρα συμπτωμάτων, όπως μυοσκελετικοί πόνοι, οσφυαλγία, καρδιαγγειακά προβλήματα, σαρκοπενία, αυξομειώσεις βάρους, ουρογεννητικού τύπου συμπτώματα, καθώς και αυξομειώσεις στην ψυχολογική κατάσταση τους. Έρευνες έχουν αποδείξει πως η σωματική άσκηση είναι μία αποτελεσματική μέθοδος για την ανακούφιση και κλινική διαχείριση των παραπάνω συμπτωμάτων. Η παρούσα εργασία διερευνά την αποτελεσματικότητά ενός ολιστικού ρογράμματος θεραπευτικής άσκησης σε γυναίκες που βρίσκονται στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης, με σκοπό την ανακούφιση των σχετιζόμενων συμπτωμάτων τους και κατ’ επέκταση στην βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Μέθοδος: Στην έρευνα συμμετείχαν γυναίκες που βρίσκονται στην πρώτη δεκαετία της εμμηνόπαυσης στρατολογημένες από την ευρύτερη πανεπιστημιακή κοινότητα, οι οποίες αξιολογήθηκαν με λήψη ιστορικού, καταγραφή δημογραφικών στοιχείων και εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων. Εν συνεχεία, υποβλήθηκαν σε ένα πρόγραμμα θεραπευτικής άσκησης, συνταγογραφούμενο πάνω στις προσωπικές τους ανάγκες, το οποίο εμπεριείχε συνδυαστικές ασκήσεις αερόβιου τύπου (30%), ασκήσεις αντίστασης (30%), ασκήσεις σταθεροποίησης (30%) και ασκήσεις ευλυγισίας (10%). Το εξατομικευμένο πρόγραμμα, το οποίο χορηγήθηκε από δύο εκπαιδευμένες φυσικοθεραπεύτριες, ήταν προοδευτικό διάρκειας περίπου 40 λεπτών, ήπιας έντασης (καθορισμένο μέσω εξίσωσης Karvonen) και πραγματοποιούνταν δύο φορές εβδομαδιαίως για δύο μήνες. Τα μέσα έκβασης που χρησιμοποιήθηκαν ήταν τα διασκευασμένα στην ελληνική ερωτηματολόγια Fear Avoidance Beliefs Questionnaire (FABQ) και Menopause-Specific Quality of Life (MENQOL) για την ποιότητα ζωής, SARC-F για την αξιολόγηση σαρκοπενίας, Oswestry Disability Index (ODI) για τη λειτουργική ανικανότητα, το Hospital Anxiety and Depression Scale (HAD) για την αξιολόγηση του άγχους και της κατάθλιψής, η οπτικό αναλογική κλίμακα πόνου (Visual Analogue Scale-VAS) για την αξιολόγηση πόνου, καθώς επίσης και τρεις κατηγορίες κλινικών μετρήσεων: (α) η μέτρηση του πάχους του εγκάρσιου κοιλιακού μυός (TrA) μέσω υπερήχου πραγματικού χρόνου (USI) σε τρεις συνθήκες (σε ηρεμία, σε σύσπαση TrA και συνδυαστική σύσπαση TrA+Curl-up), (β) η μέγιστη δύναμη λαβής (Hand Grip Strength-HGS) μέσω δυναμομέτρου χειρός και (γ) οι δοκιμασίες πρόσθιας (Plank test) και πλάγιας σανίδας για την μυϊκή λειτουργική ικανότητα του κορμού. Οι συμμετέχουσες αξιολογήθηκαν πριν και αμέσως μετά το πέρας της παρέμβασης. Η ανάλυση πραγματοποιήθηκε με περιγραφική στατιστική και με συσχέτιση τύπου Pearson’s r μέσω SPSS. Αποτελέσματα: Παρά τις πρακτικές δυσκολίες του πιλοτικού, πέντε γυναίκες (ηλικίας 55.67±4.1) ολοκλήρωσαν την μελέτη. Σημειώθηκε βελτίωση σε αρκετές παραμέτρους. Συγκεκριμένα, τα μέσα έκβασης που σημείωσαν βελτίωση ήταν το USI, οι πλάγιες σανίδες, το HGS (δεξί χέρι), το SARC-F, το VAS και η HAD. Λιγότερο ενθαρρυντικά ήταν τα ευρήματα του FABQ, του Men_QoL και του HGS (αριστερό χέρι). Ωστόσο οι στατιστικές συσχετίσεις δεν ήταν ισχυρές. Συμπεράσματα: Παρά την περιορισμένη σε αριθμό γυναικών και διάρκειας έρευνα, η παρούσα πιλοτική μελέτη αναδεικνύει την θεραπευτική άσκηση ως ένα εύχρηστο και αξιόπιστο εργαλείο με θετική επίδραση στην συμπτωματολογία αρκετών εκ των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης κατά την πρώτη δεκαετία.
Description
Keywords
Εμμηνόπαυση, Εγκάρσιος κοιλιακός, Υπέρηχοι, Ποιότητα ζωής, Θεραπευτική άσκηση