Ανάπτυξη τοπικών μορφών εκχυλίσματος cistus creticus και εκτίμηση της αντιοξειδωτικής τους δράσης

Abstract

Η παρούσα μελέτη αφορά την παρασκευή και αξιολόγηση υδροπηκτών Carbopol και Υδροξυαιθυλοκυτταρίνης που περιέχουν εκχύλισμα Cistus Creticus. Οι υδροπηκτές παρασκευάστηκαν υπό ήπιες συνθήκες, με διασφάλιση ομοιογενούς ενσωμάτωσης του εκχυλίσματος. Η υδροπηκτή Carbopol παρουσίασε υψηλό ιξώδες και διαύγεια, ενώ η υδροπηκτή Υδροξυαιθυλοκυτταρίνης ήταν ελαφρώς αδιαφανής και πιο λεπτόρρευστη. Ρεολογικά, και οι δύο υδροπηκτές εμφάνισαν ψευδοπλαστική συμπεριφορά, με μείωση του ιξώδους υπό αυξημένο ρυθμό διάτμησης. Η Carbopol ήταν σταθερή και ανθεκτική σε μηχανική καταπόνηση, ενώ η Υδροξυαιθυλοκυτταρίνη παρουσίασε θιξοτροπική συμπεριφορά, με μερική αποδόμηση που αποκαθίσταται αργά. Οι in vitro μελέτες απελευθέρωσης εκχυλίσματος έδειξαν παρατεταμένη απελευθέρωση >24 ώρες. Η κινητική προσαρμογή στα μαθηματικά μοντέλα έδειξε ότι η απελευθέρωση ελέγχεται κυρίως από τη διάχυση. Η αντιοξειδωτική δράση αξιολογήθηκε με τις μεθόδους DPPH και FRAP, καθώς και με τον προσδιορισμό ολικών φαινολικών (Folin-Ciocâlteu). Η ενσωμάτωση του εκχυλίσματος αύξησε σημαντικά την αντιοξειδωτική ικανότητα των υδροπηκτών. Πραγματοποιήθηκε επίσης in vitro μελέτη διαπερατότητας, η οποία έδειξε ότι το εκχύλισμα δεν διαπερνά την τεχνητή μεμβράνη, υποδεικνύοντας ασφάλεια για μελλοντική χρήση σε τοπικά καλλυντικά προϊόντα.

Description

Keywords

Εκχύλισμα cistus creticus, Υδροπηκτές, Αντιοξειδωτικά

Citation