Τμήμα Φαρμακευτικής (ΜΔΕ)

Permanent URI for this collection

Browse

Recent Submissions

Now showing 1 - 5 of 453
  • Thumbnail Image
    Item
    Embargo
    Μελέτη της επίδρασης εκχυλίσματος πλουσίου σε πολυφαινόλες σε αντιοξειδωτικούς δείκτες και δείκτες μεταβολισμού ενήλικων μυών
    Προβίδας, Δημήτρης; Providas, Dimitris
    Τα τελευταία χρόνια, επιστήμονες αλλά και η βιομηχανία τροφίμων έχουν επικεντρώσει τον ενδιαφέρον τους σε μια τάξη φυτοχημικών ενώσεων, τις πολυφαινόλες. Αυτό συμβαίνει λόγω των αντιοξειδωτικών ιδιοτήτων τους, της άφθονης χρήσης τους στην διατροφή αλλά και στον πιθανό ρόλο αυτών στην πρόληψη ασθενειών συνδεδεμένες με το οξειδωτικό στρες όπως ο καρκίνος, καρδιαγγειακές και νευροεκφυλιστικές νόσους, οστεοπόρωση, διαβήτη ακόμη και στην καταπολέμηση του γήρατος. Πλούσιες πηγές πολυφαινολών μπορεί να είναι ο καφές, το τσάι, ο οίνος κ.α. Οι βόστρυχοι αποτελούν υποπροϊόν της αμπελοκομίας και παράγονται σε μεγάλες ποσότητες ως παραπροϊόν κατά την διαδικασία της οινοποίησης, το οποίο αποτελεί και πιθανό ρύπο. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι βόστρυχοι έχουν κατά πολύ υψηλότερη συγκέντρωση πολυφαινολών σε σχέση με τα σταφύλια ή τον οίνο. Έτσι, οι βόστρυχοι είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως μια πολύ πλούσια και ανεξερεύνητη έως τώρα πηγή βιοδραστικών πολυφαινολών. Στην παρούσα μεταπτυχιακή εργασία, μελετάται η επίδραση εκχυλίσματος πολυφαινολών προερχόμενο από βοστρύχους σταφυλιών Ελληνικής ποικιλίας μαυροδάφνης, στην αγχώδη συμπεριφορά, στον μεταβολισμό καθώς και η αντιοξειδωτική του δράση. Αρχικά επιλέχθηκε η δοσολογία χορήγησης του υπό μελέτη εκχυλίσματος (155,9 mg / kg σωματικού βάρους) και το χρονικό διάστημα στο οποίο θα χορηγείται (28 μέρες). Με το πέρας των 28 ημερών και συνεπώς των χορηγήσεων, πραγματοποιήθηκαν οι συμπεριφορικές μελέτες και συγκεκριμένα οι δείκτες άγχους/φόβου και κινητικότητας. Τα αποτελέσματα υπέδειξαν αγχολυτική δράση καθώς και αύξηση της κινητικότητας. Στη συνέχεια, εκτιμήθηκε η επίδραση του εκχυλίσματος πολυφαινολών από βοστρύχους στους μεταβολικούς δείκτες των πειραματικών ομάδων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το υπό μελέτη εκχύλισμα δεν επηρέασε την φυσιολογική λειτουργεία του οργανισμού καθώς δεν παρουσιάστηκε μεταβολή στους δείκτες μεταβολισμού που εξετάστηκαν στις 2 πειραματικές ομάδες. Τέλος, ελέγχθηκε και αντιοξειδωτική δράση του εκχυλίσματος, εκτιμώντας την μέτρηση της ενεργότητας του ενζύμου υπεροξειδική δισμουτάση (SOD), με τα αποτελέσματα να την υποδεικνύουν στους υπό μελέτη ιστούς (ήπαρ και εγκεφαλικός φλοιός). Συμπερασματικά, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το εκχύλισμα από βοστρύχους Ελληνικής ποικιλίας μαυροδάφνης προκαλεί αγχολυτική συμπεριφορά σε ενήλικους αρσενικούς μυς, δεν επηρεάζει αρνητικά την ομαλή λειτουργία των οργανισμών και εμφανίζει αντιοξειδωτική δράση σε ιστό ήπατος και εγκεφαλικού φλοιού.
  • Thumbnail Image
    Item
    Embargo
    In silico μελέτη μιας περιοχής της spike γλυκοπρωτεΐνης του SARS-CoV-2 : πιθανή αλληλεπίδρασή της με το νικοτινικό χολινεργικό σύστημα
    Κασαρτζιάν, Δημήτριος Ιωάννης; Kasartzian, Dimitrios Ioannis
    Δεδομένης της ραγδαίας εξάπλωσης του SARS-CoV-2 σε όλο τον κόσμο, η COVID-19 έχει αναδειχθεί ως μια άνευ προηγουμένου υγειονομική απειλή. Οι κλινικές παρατηρήσεις χαμηλού ποσοστού καπνιστών μεταξύ νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19, καθώς και η in silico ταυτοποίηση πρωτεϊνικών τμημάτων που ομοιάζουν με τοξίνη φιδιού στη γλυκοπρωτεϊνική ακίδα του SARS-CoV-2, έχουν οδηγήσει στην υπόθεση ότι η παθοφυσιολογία του ιού, και κατά συνέπεια η φλεγμονώδης κατάσταση που κυριαρχεί στη σοβαρή COVID-19, είναι αποτέλεσμα της δυσλειτουργίας του αντιφλεγμονώδους χολινεργικού μονοπατιού (CAIP). Οι νικοτινικοί υποδοχείς της ακετυλοχολίνης (nAChRs), και ιδιαίτερα ο α7 υπότυπος των nAChRs, είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με το CAIP, υποδεικνύοντας την αναγκαιότητα διερεύνησης της πιθανής αλληλεπίδρασης του SARS-CoV-2 με το νικοτινικό χολινεργικό σύστημα. Για τον σκοπό αυτό, η πρωτεϊνική ακολουθία της γλυκοπρωτεϊνικής ακίδας του SARS-CoV-2 εξετάστηκε διεξοδικά, με την αξιοποίηση σύγχρονων υπολογιστικών εργαλείων βιοπληροφορικής, για την παρουσία πρωτεϊνικών τμημάτων που ομοιάζουν με τοξίνη φιδιού. Από την in silico ανάλυση, προέκυψε ότι το πρωτεϊνικό τμήμα 389-409 στη γλυκοπρωτεϊνική ακίδα του κορωνοϊού έχει σημαντική αμινοξική ομοιότητα με τον κεντρικό βρόγχο ΙΙ των α-νευροτοξινών μακράς αλυσίδας και των κ-νευροτοξινών, και επομένως η πρόσδεση με τους nAChRs θα μπορούσε να είναι εφικτή. Προκειμένου να διερευνηθεί αυτή η πιθανή αλληλεπίδραση ιού-υποδοχέα, πραγματοποιήθηκε in silico μοριακή μοντελοποίηση και απεικόνιση της πρόσδεσης του SARS-CoV-2 με την πρωτεΐνη δέσμευσης της ACh (AChBP), ως ένα διακριτό πρότυπο του α7 nAChR. Η μελλοντική επιβεβαίωση του νικοτινικού χολινεργικού συστήματος ως ρυθμιστή της φλεγμονώδους απόκρισης στην COVID-19, θα μπορούσε να συμβάλει στον προγραμματισμό μιας έγκαιρης θεραπευτικής προσέγγισης, αποτελώντας τον απώτερο στόχο της παρούσας μεταπτυχιακής εργασίας.
  • Thumbnail Image
    Item
    Open Access
    Διερεύνηση φυσικών βαθέων ευτηκτικών μιγμάτων για την εκχύλιση αντιοξειδωτικών ενώσεων από τα εναέρια τμήματα του γένους Sideritis με σκοπό τη χρήση σε καλλυντικά προϊόντα
    Ζήση, Λαμπρινή; Zisi, Lamprini
    Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια τάση προς αλλαγή των συνθετικών αντιοξειδωτικών με προιόντα φυσικής προέλευσης και γενικότερα τη χρήση φυτικών εκχυλισμάτων στη βιομηχανία καλλυντικών. Το τσάι του βουνού ή αλλιώς σιδερίτης περιλαμβάνει περίπου 150 είδη τα οποία ευδοκιμούν κυρίως σε μεσογειακές χώρες και τα εκχυλίσματα των οποίων χρησιμοποιούνται για τις αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές, αντιμικροβιακές και αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες. Οι αντιοξειδωτικές ικανότητες του σιδερίτη προέρχεται κυρίως από τις φαινολικές ενώσεις των εκχυλισμάτων του και το αιθέριο έλαιο που περιέχει. Τα φλαβονοειδή αποτελούν κατηγορία φαινολικών ενώσεων και πολλά από αυτά έχουν ταυτοποιηθεί σε είδη του φυτού. Σύμφωνα με βιβλιογραφικά δεδομένα πολλές μελέτες συσχετίζουν την αντιοξειδωτική ικανότητα του φυτού με το φαινολικό περιεχόμενο. Στην παρούσα μελέτη αξιολογήθηκαν δύο φυτά σιδερίτη από την Πελοπόννησο των ειδών S.clandestina και S.raeseri αυτοφυές και καλλιεργούμενο αντίστοιχα. Πιο συγκεκριμένα τα εναέρια τμήματα υων φυτών εκχυλίστηκαν με ευτηκτικά μίγματα ως διαλύτες. Η δρόγη Sideritis clandestina ssp. peloponnesiaca και Sideritis raeseri ssp. raeseri εκχυλίστηκαν με πέντε οικολογικούς διαλύτες, συγκεκριμένα με φυσικά βαθέως ευτηκτικούς διαλύτες (NADES), καθώς και δύο συμβατικούς διαλύτες, νερό και 70% αιθανόλη. Όλα τα εκχυλίσματα αναλύθηκαν ως προς το φαινολικό τους περιεχόμενο (TPC) και έγινε εκτίμηση του αντιοξειδωτικού τους δυναμικού με τις in vitro μεθόδους FRAP και DPPH. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα ευτηκτικά μίγματα εκχυλίζουν φαινολικά συστατικά εξίσου αποτελεσματικά ή και σε υψηλότερα επίπεδα από τους συμβατικούς διαλύτες καθώς επίσης ότι το αντιοξειδωτικό τους δυναμικό είναι αρκετά ικανό για αναγωγή ουσιών και δέσμευση ελευθέρων ριζών στα in vitro συστήματα εξομοίωσης. Τα εκχυλίσματα με το BGG4 ως φυσικά βαθέως ευτηκτικό διαλύτη και των δύο φυτών προχώρησαν σε περαιτέρω έρευνα λόγω του ικανοποιητικού τους περιεχομένου σε φαινολικά συστατικά ( 40,1±4,6 mg GAE/ gr για το SC-BGG4 και 36,9±1,0 mg GAE/ gr για το SR-BGG4), των σταθερά καλών αποτελεσμάτων τους στις in vitro δοκιμές αντιοξειδωτικής ικανότητας και τέλος στα καλά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του διαλύτη. Τα εκχυλίσματα SC-BGG4, SC-EtOH, SR-BGG4 και SR-EtOH, αναλύθηκαν για την ταυτοποίηση των συστατικών τους με UPLC-ESI/MS. Τα αποτελέσματα της ποιοτικής και ποσοτικής ανάλυσης έδειξαν ότι τα εκχυλίσματα SC-EtOH (13584,317 μg/ 100 mg ξ.ε.) και SC-BGG4 (13491,459 μg/ 100 mg ξ.ε.) είναι εξίσου πλούσια σε φαινολικά συστατικά και επιπλέον έχουν ελαφρώς αυξημένες ποσότητες συστατικών συγκριτικά με τα εκχυλίσματα SR-BGG4 (9611,703 μg/ 100 mg ξ.ε.) και SR-EtOH (10101,280 μg/ 100 mg ξ.ε.) του φυτού S.raeseri. Ως εκ τούτου η δρόγη Sideritis clandestina με το ευτηκτικό μίγμα BGG4 επιλέχθηκαν για ενσωμάτωση σε ενυδατικό γαλάκτωμα ώστε να προσδίδει τις αντιοξειδωτικές του ικανότητες στο καλλυντικό. Η κρέμα υποβλήθηκε σε τεστ σταθερότητας το οποίο έδειξε άρτια ενσωμάτωση του εκχυλίσματος στο γαλάκτωμα καθώς επίσης φάνηκε το εκχύλισμα να στεθεροποιεί το pH της κρέμας αφού συνέβαλλε ώστε η παρατηρούμενη μείωση του pH να είναι μικρότερη κατά 10% σε σχέση με τη μείωση του γαλακτώματος control.
  • Thumbnail Image
    Item
    Embargo
    Η εκτός εγκεκριμένων ενδείξεων χορήγηση της σιπροφλοξασίνης σε νεογνά που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής νοσηλείας νεογνών (ΜΕΝΝ)
    Αγγελάκης, Αλκιβιάδης; Angelakis, Alkiviadis
    Οι λοιμώξεις αποτελούν κύρια αιτία θνησιμότητας και μακροχρόνιας νοσηρότητας κατά τη νεογνική περίοδο. Ειδικότερα η σηψαιμία ορίζεται ως μια απειλητική για τη ζωή οργανική ανεπάρκεια που προκαλείται από την μη ρυθμισμένη απάντηση του ξενιστή στη λοίμωξη. Με την επικράτηση πολυανθεκτικών στελεχών μικροβίων γίνεται συνεχώς δυσκολότερη η εύρεση αποτελεσματικής θεραπείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ιδιαιτέρως έναντι Gram(-), η σιπροφλοξασίνη, μια φθοριοκινολόνη 2ης γενιάς, φαίνεται να είναι αποτελεσματική όταν άλλα αντιμικροβιακά φάρμακα παρουσιάζουν αντοχή. Γι’ αυτές τις περιπτώσεις έχει χρησιμοποιηθεί ως εκτός εγκεκριμένων ενδείξεων (off-label) θεραπεία διάσωσης, Σκοπός: Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν α) να καταγράψει όλες τις διαθέσιμες βιβλιογραφικές πληροφορίες σχετικά με τη χρήση της σιπροφλοξασίνης στα νεογνά, και β) να παρουσιάσει δεδομένα χρήσης της σιπροφλοξασίνης στη ΜΕΝΝ του ΠΓΝΠ «Παναγία η Βοήθεια». Η σιπροφλοξασίνη δεν έχει εγκεκριμένη άδεια κυκλοφορίας για χορήγηση σε νεογνά. Ως εκ τούτου η χρήση της είναι περιορισμένη και τα διαθέσιμα δεδομένα είναι λιγοστά. Η συστηματική καταγραφή των διαθέσιμων πληροφοριών καθώς και η προσθήκη νέων δεδομένων από ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, θα συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της σιπροφλοξασίνης στα νεογνά. Με αυτό τον τρόπο αναμένεται να βελτιώσει τη λήψη θεραπευτικών αποφάσεων με συνεπακόλουθη τη βελτίωση της έκβασης απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων στο νεογνικό πληθυσμό. Μέθοδος: Η καταγραφή των δεδομένων χρήσης της σιπροφλοξασίνης στα νεογνά πραγματοποιήθηκε μέσω ανασκόπησης της διεθνούς βιβλιογραφίας χωρίς χρονικούς περιορισμούς. Τα δεδομένα χρήσης της σιπροφλοξασίνης στη ΜΕΝΝ του ΠΓΝΠ «Παναγία η Βοήθεια» προέκυψαν από αναδρομική επεξεργασία των ενημερωτικών σημειωμάτων νοσηλείας της κλινικής για το διάστημα 01/01/2011 έως 31/12/2014. Δεν υπάρχουν ηθικά και δεοντολογικά ζητήματα, καθώς η παρουσίαση των περιστατικών είναι περιγραφική, αναδρομική, με διατήρηση της ανωνυμίας. Αποτελέσματα: Η διερεύνηση της διεθνούς βιβλιογραφίας απέδωσε 2 εργασίες που αφορούσαν πρωτόκολλα χρήσης σιπροφλοξασίνης σε ΜΕΝΝ ανά τον κόσμο και 37 εργασίες με ανάλυση χρήσης σιπροφλοξασίνης σε νοσούντα νεογνά. Οι 18 αφορούν αναφορές περιστατικών (case reports), οι 9 σειρά περιστατικών (case series), οι 5 προοπτικές μελέτες (prospective studies), οι 3 αναδρομικές μελέτες (retrospective studies), και οι 2 διαχρονικές μελέτες (longitudinal studies). Συνολικά, περιγράφεται η χορήγηση σιπροφλοξασίνης σε 537 νεογνά, εκ των οποίων τα 310 συμμετείχαν σε μελέτες με ομάδα αναφοράς. Η κλινική ανταπόκριση στη θεραπεία ανέρχεται στο 81%. Επιπροσθέτως, παρουσιάζονται 11 περιστατικά νεογνών που έλαβαν σιπροφλοξασίνη στη ΜΕΝΝ του ΠΓΝΠ «Παναγία η Βοήθεια». Συμπέρασμα: Βασιζόμενοι στα δεδομένα που εκτέθηκαν στην παρούσα εργασία, καταδεικνύεται επαρκής ασφάλεια και αποτελεσματικότητα για τη χορήγηση σιπροφλοξασίνης σε πρόωρα και τελειόμηνα νεογνά, προκειμένου να αντιμετωπιστούν απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις. Ωστόσο, λόγω περιορισμών στο σχεδιασμό των εργασιών που παρουσιάστηκαν, δεν υπάρχουν μεγάλης κλίμακας δεδομένα για πιθανές μακροπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χρήση της σιπροφλοξασίνης στα νεογνά. Επειδή έχει καταδειχθεί σε πειραματόζωα η πρόκληση βλάβης στον αρθρικό συζευκτικό χόνδρο, συνίσταται να χρησιμοποιείται η σιπροφλοξασίνη μόνο ως θεραπεία διάσωσης σε απειλητικές για τη ζωή λοιμώξεις, εφόσον δεν υπάρχουν καταλληλότερες επιλογές.
  • Thumbnail Image
    Item
    Embargo
    Intracellular trafficking and excretion of PEGylated polymer-based nanoparticles in macrophages
    Barbieri, Beatriz
    Despite the increased interest in the application of nanoparticles (NPs) in medicine, nanotherapeutics still often suffer from a poor pharmacokinetic profile with a short half-life in blood. This is caused by the interactions between NPs and macrophages within the reticuloendothelial system. Macrophages sequester NPs from the bloodstream and hamper their therapeutic action. Aiming to formulate NPs with superior pharmacokinetic profile, Spago Nanomedical has developed proprietary PEGylated polymeric NPs with a diameter of 31 nm and a zeta potential of -1.33 mV. Although the pharmacokinetic profile of Spago’s NPs is considered very good, there is still some degree of macrophage uptake. Therefore, this study aimed to determine the uptake mechanism of NPs by RAW 264.7 murine macrophages, monitor NPs intracellular trafficking, and dissect the process of NP cellular excretion. Our results revealed that Spago’s proprietary NPs are endocytosed by RAW 264.7 murine macrophages mainly via scavenger receptor A in a clathrin-dependent manner. Once internalized, they are delivered to early endosomes, reaching the lysosomes at the end of its intracellular trafficking. After 24 h, about 30% of the NPs were eliminated by the macrophages. This work revealed the NP biofate in RAW murine macrophages. Comprehending how NPs are internalized and further processed by phagocytic cells contributes to the design of drug delivery systems with improved efficacy.