Αξιολόγηση της συμμόρφωσης ενός συνδυαστικού σύγχρονου και ασύγχρονου προγράμματος τηλεαποκατάστασης για γυναίκες με ακράτεια ούρων : κλινική μελέτη παρατήρησης
Loading...
Date
2025-09-24
Authors
Μπίσσια, Παναγιώτα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η ακράτεια ούρων αποτελεί μια συνήθη πάθηση, επηρεάζοντας τους μύες του πυελικού εδάφους (ΜΠΕ) των γυναικών, έχοντας αρνητικό αντίκτυπο στην καθημερινότητα τους. Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι θεραπείας, που αξιοποιούνται από τους ειδικούς προκειμένου να βελτιωθούν τα συμπτώματα, με τα προγράμματα επανεκπαίδευσης και ασκήσεων των ΜΠΕ να αποτελούν διεθνώς την θεραπεία πρώτης γραμμής. Τα τελευταία χρόνια, για την θεραπεία αξιοποιείται η μέθοδος της τηλεαποκατάστασης, η οποία ορίζεται ως η εξ’ αποστάσεως παροχή υπηρεσιών αποκατάστασης με βοήθεια της τεχνολογίας. Αυτή χωρίζεται σε σύγχρονη και ασύγχρονη, με την πρώτη να προσφέρει άμεση επαφή του ασθενή και του επαγγελματία υγείας μέσω βιντεοκλήσης και δια ζώσης συνάντησης σε πραγματικό χρόνο, ενώ με την δεύτερη αξιοποιούνται εφαρμογές κινητού τηλεφώνου, βιντεοπαρουσιάσεων κτλ. για την εκπαίδευση των ασθενών και την παρακολούθηση της προόδου τους στο δικό τους χρόνο, συνδυαστικά με την χρήση ερωτηματολογίων. Ωστόσο, καθοριστικό ρόλο στην έκβαση της θεραπείας φαίνεται να διαδραματίζει ο βαθμός προσήλωσης των γυναικών σε οποιοδήποτε πρόγραμμα αποκατάστασης και άσκησης τους δοθεί, ο οποίος δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς σε τέτοια προγράμματα. Σκοπός: Η διερεύνηση του ποσοστού της συμμόρφωσης των γυναικών με ακράτεια ούρων σε προγράμματα τηλεαποκατάστασης που συνδυάζουν σύγχρονες και ασύγχρονες μεθόδους αποκατάστασης. Μέθοδος: Στην παρούσα κλινική μελέτη παρατήρησης συμμετείχαν γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με ακράτεια ούρων και έχουν παραπεμφθεί για φυσικοθεραπεία, αφού πρώτα συμπλήρωσαν μια φόρμα συγκατάθεσης με τήρηση όλων των κανόνων ηθικής και δεοντολογίας που διέπουν τις κλινικές ερευνητικές μελέτες. Οι γυναίκες αυτές υποβλήθηκαν σε ένα συνδυαστικό πρόγραμμα τηλεαποκατάστασης 6 εβδομάδων, περιλαμβάνοντας σύγχρονη και ασύγχρονη εκπαίδευση των μυών του πυελικού εδάφους, το οποίο ήταν προοδευτικό, εξατομικευμένο (ειδικά για τις επιδόσεις της κάθε γυναίκας) και μερικώς εποπτευόμενο (στην σύγχρονη αποκατάσταση). Μέσω αυτής οι ασθενείς έρχονταν σε επαφή με εξειδικευμένο φυσικοθεραπευτή για την εκπαίδευση των ΜΠΕ και με την έναρξη της θεραπείας πραγματοποιούνταν 1 φορά/εβδομάδα βιντεοκλήσεις διάρκειας περίπου 15’ σε πραγματικό χρόνο (σύγχρονη τηλεαποκατάσταση) με τον θεραπευτή για την καταγραφή της προόδου και της προσήλωσης τους. Όσον αφορά την ασύγχρονη τηλεαποκατάσταση, σε αυτή οι ασθενείς εκτελούσαν τις ασκήσεις από τον χώρο τους για όσες φορές συνιστούσε ο φυσικοθεραπευτής. Επιπλέον, αποστέλλονταν μέσω πλατφόρμας επικοινωνίας προηχογραφημένα βίντεο ανά δύο εβδομάδες με την επεξήγηση της έκτοτε θέσης εκτέλεσης των ασκήσεων, καθώς και γραπτές οδηγίες για τον ίδιο σκοπό. Αντίστοιχα, δόθηκαν ηλεκτρονικά το ερωτηματολόγιο EARS, που αποτελεί διαβαθμιζόμενη κλίμακα συμμόρφωσης στην άσκηση ΜΠΕ και το ερωτηματολόγιο VENEGAS (αποκλειστικά για τον έλεγχο της συμμόρφωσης σε ασκήσεις των ΜΠΕ), προκειμένου να καταγραφεί ο βαθμός προσήλωσης τους κατά την διάρκεια των θεραπειών αλλά και αφότου αυτές ολοκληρωθούν. Η αποτελεσματικότητα της παρέμβασης μετρήθηκε με το διεθνές ερωτηματολόγιο International Consultation on Incontinence Questionnaire-Urinary Incontinence-Short Form/ICIQ-UI-SF, καθώς και μέσω κλινικής και ηλεκτρομυογραφικής εξέτασης της δύναμης των ΜΠΕ (PERFECT scheme). Αποτελέσματα: Το δείγμα συμπεριλάμβανε 13 γυναίκες , ηλικίας 50.92±12.3 έτη. Το συνολικό σκορ του ICIQ-SF στις 6 εβδομάδες σημείωσε μείωση -3,7 βαθμούς, υποδηλώνοντας σημαντική βελτίωση. Το ποσοστό του μέσου όρου (Μ.Ο.) της προσήλωσης τους στο συνδυαστικό πρόγραμμα τηλεαποκατάστασης για τις 6 εβδομάδες ήταν 96,15%±13,86%, υποδηλώνοντας άριστη συμμόρφωση. Η συσχέτιση μεταξύ της μέτρησης του συνολικού σκορ ICIQSF και του ποσοστού της προσήλωσης των ασθενών στο ημερολόγιο ασκήσεων στις 6 εβδομάδες ήταν μέτρια (p>0.05), ωστόσο αποδείχθηκε ότι όσο μειωνόταν το σκορ του ICIQ-SF, τόσο αυξανόταν η προσήλωση στις ασκήσεις εβδομαδιαία. Μια δεύτερη συσχέτιση πάλι μεταξύ του ICIQ-SF και της ερώτησης προσήλωσης 28 του ερωτηματολογίου VENEGAS στις 6 εβδομάδες, ήταν ισχυρή (p<0.05) και επισήμανε πώς γυναίκες με σοβαρότερα συμπτώματα ακράτειας είχαν χαμηλή/μέτρια προσήλωση. Στο εργαλείο αξιολόγησης PERFECT-Scheme, από 0 έως 6 εβδομάδες, η βελτίωση του χρόνου μέγιστων συσπάσεων, του αριθμού μέγιστων συσπάσεων και των γρήγορων συσπάσεων ήταν +1,54sec, +0,85, +1,93 αντίστοιχα. Τέλος, στο Biofeedback η αντοχή της σύσπασης (μV), η αντοχή των 3 μέγιστων συσπάσεων, του αριθμού των επαναλήψεων και του αριθμού των γρήγορων επαναλήψεων βελτιώθηκαν κατά +1,01μV (όχι σημαντική αύξηση κλινικά), +0,46sec, +0,62 και +0,84 αντίστοιχα. Συμπεράσματα: Η συγκεκριμένη κλινική μελέτη παρατήρησης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το δείγμα συμμορφώθηκε στο συνδυαστικό πρόγραμμα (σύγχρονης και ασύγχρονης) τηλεαποκατάστασης σε αρκετά υψηλό βαθμό (84,6%-100%) κατά την διάρκεια των 6 εβδομάδων για την αντιμετώπιση της ακράτειας ούρων.
Παρατηρήθηκε βελτίωση των συμπτωμάτων στις γυναίκες και άρα μειωμένα επεισόδια διαρροής ούρων.
Description
Keywords
Ακράτεια ούρων, Τηλεαποκατάσταση, Μύες πυελικού εδάφους