Αίτια της αποτυχίας της ενεργειακής στρατηγικής της Ε. Ε.
Loading...
Date
2024-02-26
Authors
Γκούσκου, Άννα
Γκούσκος, Χαράλαμπος
Κολώνα, Νικολέτα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Η συνεχιζόμενη αλλαγή στο γεωπολιτικό τοπίο πιέζει την Ε.Ε. να αναγνωρίσει τα όριά
της όσον αφορά την προσέγγιση και τη διακυβέρνηση της ενεργειακής
ασφάλειας .Μετά τις τελευταίες ενεργειακές κρίσης ,τόσο εξαιτίας της πανδημία του
Covid-19 , όσο και της Ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία τέθηκε το ζήτημα σχετικά με
την « Γεωπολιτική και ενεργειακή ασφάλεια στην Ευρώπη και το πως προχωράμε ».
Η Ε.Ε. συζητά εδώ και δεκαετίες πώς να οικοδομήσει μια αποτελεσματική και
ανθεκτική στρατηγική ενεργειακής ασφάλειας, η οποία τελικά δεν κατάφερε να λύσει
τις εντάσεις μεταξύ διαφορετικών επιπέδων ενεργειακής
διακυβέρνησης (περιφερειακό, εθνικό και υπερεθνικό), καθώς και διαφορετικές
προτιμήσεις όσον αφορά το είδος της ενέργειας ,τους εγχώριους πόρους και τους
εξωτερικούς εταίρους . Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ευρώπη αντιμετωπίζει επίσης ένα
μεγάλο δίλημμα σχετικά με το πώς να διατηρήσει το δικό της μοντέλο ανοιχτών και
απελευθερωμένων ενεργειακών αγορών προσαρμόζοντας παράλληλα την ρεαλιστική
της γεωπολιτική στρατηγική , όπου οι κυβερνήσεις και τα ζητήματα ασφάλειας
υπαγορεύουν την ενεργειακή πολιτική και αναταράσσουν τις αγορές. Ταυτόχρονα,
πρέπει επίσης να αντιμετωπίσει την αμηχανία του συμβιβασμού των μακροπρόθεσμων
κλιματικών στόχων με τη βραχυπρόθεσμη ασφάλεια εφοδιασμού , τις φιλοδοξίες
της για ενεργειακή ανεξαρτησία και την μετάβαση σε ένα πράσινο και απελευθερωμένο
ενεργειακό σύστημα. Επί του παρόντος, μια κεντρική ευρωπαϊκή ενεργειακή
διακυβέρνηση είναι πολιτικά απρόσιτη και οικονομικά δυσλειτουργική, λόγω των
ποικίλων δομών των ευρωπαϊκών οικονομιών και των ενεργειακών συστημάτων
τους. Ωστόσο, υπάρχει διέξοδος. Υποστηρίζεται ότι μια σταθερή πολιτική
συμφωνία που θα καλύπτει δύο κύριες γραμμές δράσης θα μπορούσε να παράσχει στην
Ε.Ε. τα κατάλληλα εργαλεία για την επίλυση αυτών των ζητημάτων.
Πρώτον, υπάρχει ανάγκη για εσωτερική δράση που θα πρέπει να επικεντρώνεται σε
εθνικές ή χρηματοδοτούμενες από την Ε.Ε. ενεργειακές υποδομές , με έμφαση
στα δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και στις υποδομές φυσικού αερίου και
υδρογόνου . Δεύτερον, η εξωτερική δράση θα πρέπει πρώτα να προσεγγίζει ρεαλιστικά
τις ενεργειακές και εργασιακές σχέσεις με τις Η.Π.Α. και την Κίνα. Καθώς η
αποσύνδεση από την Κίνα θα είναι δύσκολο να επιτευχθεί, θα χρειαστεί ένας
συνδυασμός δέσμευσης και διαφοροποίησης. Ο διάλογος και η εταιρική σχέση με τις
Η.Π.Α. θα πρέπει να επικεντρωθούν στη διασφάλιση των αλυσίδων εφοδιασμού και
των προμηθειών φυσικού αερίου και στην καλλιέργεια πράσινων τεχνολογιών. Είναι
σημαντικό ότι η στρατιωτική διάσταση της ενεργειακής ασφάλειας πρέπει επίσης να
ενισχυθεί, δίνοντας προτεραιότητα στην προστασία των θαλάσσιων ενεργειακών
υποδομών.
Ποια είναι τα άλλα μέτρα που μπορεί να λάβει η Ευρώπη για να επιτευχθεί η
ενεργειακή της ασφάλεια ; Περισσότερες λεπτομέρειες παρουσιάζονται αναλυτικά στα
κάτωθι κεφάλαια της παρούσας μελέτης. Στο κεφάλαιο 1 γίνεται αναφορά στην ενέργεια και εάν αυτή αποτελεί δημόσιο αγαθό
,στην αγορά της ηλεκτρικής ενέργειας σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο αλλά και στην
θέση που κατέχουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην ενεργειακή αγορά της
Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στο δεύτερο κεφάλαιο αναλύεται η ενεργειακή κρίση και ειδικότερα η ενεργειακή
κρίση του 2020 και τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή, με εκτενή αναφορά της επίδρασης
του Covid-19 και του Ρωσοουκρανικού πολέμου στην ενεργειακή επάρκεια/ασφάλεια
της Ευρώπης.
Στο τρίτο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα αίτια της αποτυχίας της ενεργειακής
στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι συνέπειες αυτής της αποτυχίας τόσο στις
κοινωνίες και τις οικονομίες των Ευρωπαϊκών χωρών όσο και στην ενεργειακή αγορά
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ στο κεφάλαιο τέσσερα αναφέρονται τα μέτρα που
ελήφθησαν αλλά και αυτά που πρέπει να ληφθούν τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε
διεθνές επίπεδο για την αποφυγή μελλοντικών ενεργειακών κρίσεων και την
αναγκαιότητα και την σημασία της μετάβασης στην πράσινη ενέργεια.
Τέλος, η εργασία κλείνει με την παράθεση συμπερασμάτων σχετικά με την
αποτυχημένη χρόνια ενεργειακή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την
γεωπολιτική σημασία της ενεργειακής αυτάρκειας αυτής μελλοντικά.
Description
Keywords
Ενεργειακή κρίση, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ρωσοουκρανικός πόλεμος, Δημόσια αγαθά