Συσχέτιση ψυχολογικών μεταβλητών και συνηθειών καθημερινότητας με τον αυχενικό πόνο : μια μελέτη στον ελληνικό πληθυσμό.
Loading...
Date
2026-06-25
Authors
Λυράκος, Νικόλαος
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η αυχεναλγία αποτελεί μία από τις κύριες αιτίες αναπηρίας παγκοσμίως, ενώ η μετάβαση από τον οξύ στον χρόνιο πόνο επηρεάζεται καθοριστικά από ψυχοκοινωνικές παραμέτρους. Η σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση επιβάλλει τη μετάβαση από το παραδοσιακό βιοϊατρικό μοντέλο στο βιοψυχοκοινωνικό, αναγνωρίζοντας ότι οι γνωστικές και συναισθηματικές λειτουργίες του ατόμου καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την λειτουργικότητά του.
Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της συσχέτισης
ψυχολογικών μεταβλητών (όπως η καταστροφολογία, η αυτοαποτελεσματικότητα και η κινησιοφοβία) και παραγόντων καθημερινότητας με την ένταση του πόνου και την ποιότητα ζωής σε Έλληνες ενήλικες με αυχεναλγία.
Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε διατομική ποσοτική έρευνα συσχέτισης σε δείγμα 100 ενηλίκων κατοίκων Ελλάδας με πόνο στον αυχένα μέσω ευκαιριακής δειγματοληψίας από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η συλλογή των δεδομένων πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονικά μέσω Google Forms με τη χρήση των σταθμισμένων ερωτηματολογίων αυτοαναφοράς PCS, FABQ, PSEQ, TSK-17, DASS-21, LOT-R, PBPI, MHLC Form C, EQ-5D, SHS και IPAQ-Short. Διατηρήθηκε η ανωνυμία και η εμπιστευτικότητα των δεδομένων. Η στατιστική επεξεργασία πραγματοποιήθηκε με τη χρήση του SPSS 29,
μετά τον έλεγχο κανονικότητας του δείγματος και περιέλαβε δείκτες περιγραφικής στατιστικής, συντελεστές συσχέτισης Spearman και μοντέλα πολλαπλής γραμμικής παλινδρόμησης.
Αποτελέσματα: Η καταστροφολογία (PCS) αναδείχθηκε ως ο ισχυρότερος
προγνωστικός παράγοντας της έντασης πόνου (Adjusted R2 = ,165, p < ,001). Το μοντέλο για την ποιότητα ζωής (EQ-5D) έδειξε ότι η καταστροφολογία και η κατάθλιψη εξηγούν το 51,5% της διακύμανσης (p < ,001). Αντίθετα, ο BMI (rs = -,003,
p = ,973) και η φυσική δραστηριότητα (p = ,688) δεν εμφάνισαν σημαντική συσχέτιση με τον πόνο. Οι γυναίκες παρουσίασαν σημαντικά υψηλότερα επίπεδα άγχους (13,27 ± 12,02 έναντι 6,78 ± 7,58, p = ,031) και κινησιοφοβίας (42,02 ± 6,47 έναντι 38,61 ± 7,02, p = ,049). Τέλος, το 86% των συμμετεχόντων ανέφερε διάχυση του πόνου σε
πολλαπλές περιοχές.
Συμπεράσματα: Τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιώνουν ότι η αυχεναλγία στο δείγμα της μελέτης είναι ένα φαινόμενο που πιθανότατα συνδέεται στενά με γνωστικούς παράγοντες, οι οποίοι συμμετέχουν μαζί με τα βιολογικά χαρακτηριστικά του πόνου στην πρόβλεψη της αναπηρίας. Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση οφείλει να ενσωματώνει εργαλεία ανίχνευσης «κίτρινων σημαιών» και να προωθεί ενεργητικές στρατηγικές αποκατάστασης για την ενίσχυση της αυτοαποτελεσματικότητας των ασθενών.
Description
Keywords
Αυχεναλγία, Καταστροφολογία, Αυτοαποτελεσματικότητα, Ποιότητα ζωής, Βιοψυχοκοινωνικό μονττέλο