Αξιολόγηση των μεταβολών βιοδεικτών επάρκειας του εντερικού φραγμού σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου που υποβάλλονται σε πρωτογενή αγγειοπλαστική και συσχέτιση με κλινικές παραμέτρους
Loading...
Date
2025-02-05
Authors
Οικονόμου, Ιωάννα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Ερευνητικό υπόβαθρο : Η μετατόπιση βακτηρίων και ενδοτοξινών που προέρχεται από το έντερο προκαλεί συστηματική φλεγμονή, η οποία ασκεί κεντρικό παθογενετικό ρόλο σε όλες τις φάσεις της αθηροσκλήρωσης.
Σκοπός : Προοπτική διερεύνηση της λειτουργίας του εντερικού φραγμού, της μετατόπισης της ενδοτοξίνης και της φλεγμονώδους απόκρισης σε ασθενείς με έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST (STEMI) που υποβάλλονται σε πρωτογενή διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PPCI).
Μέθοδοι : Είκοσι επτά ασθενείς με STEMI που υποβλήθηκαν επιτυχώς σε PPCI υποβλήθηκαν σε δειγματοληψία περιφερικού αίματος σε 3 χρονικά σημεία : πριν από την PPCI (ημέρα 0), 24 ώρες (ημέρα 1) και 96 ώρες (ημέρα 4) μετά την PPCI και συγκρίθηκαν με 20 ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο (CCS) και 11 υγιείς μάρτυρες. Οι συγκεντρώσεις ZO-1, I-FABP και ενδοτοξίνης στον ορό προσδιορίστηκαν με ELISA. Οι συγκεντρώσεις των κυτοκινών IL-1β, -6, -8, -10 και TNF-α προσδιορίστηκαν με κυτταρομετρία ροής.
Αποτελέσματα : : Οι ασθενείς με STEMI πριν από την PPCI (ημέρα 0) είχαν αυξημένα επίπεδα ZO-1 και ενδοτοξίνης ορού, αμφότερα σε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα σε σύγκριση με αυτά των ασθενών με CCS. Το STEMI προκάλεσε επίσης σημαντική αύξηση των επιπέδων των κυτταροκινών IL-6, IL-8 και IL-10. Μετά την PPCI, παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση της ακεραιότητας του εντερικού φραγμού (ZO-1) και της ενδοτοξιναιμίας από τη πρώτη κιόλας ημέρα. Την 4η ημέρα μετά τη PPCI, τα επίπεδα της ενδοτοξίνης στον ορό και των κυτταροκινών IL-6, IL-8 και IL-10 μειώθηκαν σε επίπεδα παρόμοια με αυτά των υγιών μαρτύρων. Τα επίπεδα της ZO-1 στον ορό συσχετίσθηκαν θετικά με αυτά της ενδοτοξίνης όπως επίσης και με τις συγκεντρώσεις της IL-1β και IL-10. Στους ασθενείς με STEMI, οι συγκεντρώσεις ενδοτοξίνης στον ορό πριν από την PPCI 106 (ημέρα 0) συσχετίσθηκαν αρνητικά με το κλάσμα εξώθησης (EF) κατά την έξοδο από το νοσοκομείο.
Συμπέρασμα : Η διαταραχή του εντερικού παρακυττάριου φραγμού παίζει σημαντικό ρόλο στη παθογένεση της συστηματικής ενδοτοξιναιμίας και της φλεγμονώδους απόκρισης σε ασθενείς με STEMI. Αυτές οι αλλοιώσεις ομαλοποιούνται ταχέως μετά από την PPCI.
Description
Keywords
Εντερικός φραγμός, Ενδοτοξιναιμία, Συστηματική φλεγμονή, Οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, Κυτταροκίνες, Πρωτογενής διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση