Εταιρικά ομόλογα με θετικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης στο φυσικό αέριο : η περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
| datacite.contributor.Supervisor | Τσαγκανός, Αθανάσιος | |
| datacite.contributor.Supervisor | Γεωργόπουλος, Αντώνης | |
| datacite.contributor.Supervisor | Αγγελόπουλος, Ελευθέριος | |
| dc.contributor.author | Μέρντανι, Δέσποινα | |
| dc.contributor.other | Merntani, Despoina | |
| dc.date.accessioned | 2026-02-18T06:51:59Z | |
| dc.date.available | 2026-02-18T06:51:59Z | |
| dc.date.issued | 2026-02-01 | |
| dc.degree | masterThesis | |
| dc.description.abstract | Η εργασία μελετά τη σχέση αιτιότητας μεταξύ εταιρικών ομολόγων θετικού περιβαλλοντικού αποτυπώματος και συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης φυσικού αερίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η ανάλυση υλοποιείται με εβδομαδιαία δεδομένα, ώστε να ευθυγραμμιστεί με τους διαθέσιμους χρηματοοικονομικούς δείκτες. Ως δείκτης πράσινων ομολόγων, χρησιμοποιείται ένας αντιπροσωπευτικός δείκτης με διαπραγματεύσιμους τίτλος που παρακολουθεί ένα καλάθι πράσινων ομολόγων, ενώ για το φυσικό αέριο χρησιμοποιείται ένα συνεχές συμβόλαιο μελλοντικής εκπλήρωσης. Η εμπειρική ανάλυση βασίζεται σε έλεγχο στάσιμων σειρών, έλεγχο Granger για βραχυχρόνια σχέση, έλεγχο Johansen για μακροχρόνια σχέση, και στη συνέχεια ένα δομικό VAR (structural VAR - SVAR), στο οποίο ο δείκτης χρηματοοικονομικής πίεσης (stress index) εισάγεται ως ενδογενής μεταβλητή για να αποτυπώσει τη μετάδοση της μεταβλητότητας. Με βάση τη βιβλιογραφική επισκόπηση, διατυπώνονται οι εφτά υποθέσεις (H1 - H7), οι οποίες καλύπτουν: (α) τη προβλεπτική σχέση αποδόσεων, (β) πιθανή μακροχρόνια σχέση στα επίπεδα (levels), (γ) ύπαρξη ή μη μετάδοσης μεταβλητότητας, (δ) εξάρτηση των αποτελεσμάτων από το επίπεδο χρηματοοικονομικής πίεσης (financial stress) και (ε) ευρωστία ως προς τους εναλλακτικούς δείκτες συνθηκών. Στόχος είναι να μελετηθεί πως τα πράσινα ομόλογα σχετίζονται με την ενέργεια, ως προς το μέγεθος και τη σταθερότητα της σχέσης, ώστε το συμπέρασμα να είναι χρήσιμο για επενδυτές, διαχειριστές κινδύνου και φορείς πολιτικής. Δευτερεύων στόχος είναι ο καθορισμός της έννοιας των κοινών παραγόντων κινδύνου. Η βιβλιογραφία για τα πράσινα ομόλογα συχνά δείχνει ότι οι συνδέσεις τους με άλλες αγορές ενισχύονται σε περιόδους χρηματοοικονομικής πίεσης και ότι μεγάλο μέρος της συνδεσιμότητας προέρχεται από μακρο-χρηματοοικονομικούς παράγοντες (Reboredo, 2018; Pham, 2016). Αν το φυσικό αέριο λειτουργεί ως βαρόμετρο ενεργειακών και μακροοικονομικών σοκ, τότε η σύγκρισή του με πράσινα ομόλογα είναι χρήσιμη όχι μόνο για να μετρηθεί η άμεση επίδραση, αλλά και για να ξεχωρίσει το τμήμα της συν-μεταβλητότητας που οφείλεται σε κοινή χρηματοοικονομική πίεση κατά το μέρος που ενδεχομένως οφείλεται σε ειδικό ενεργειακό κανάλι. Η συσχέτιση με την αγορά ενέργειας, και ειδικότερα με το φυσικό αέριο, δεν είναι αυτονόητη αλλά έχει οικονομική λογική. Το φυσικό αέριο λειτουργεί ταυτόχρονα ως εισροή παραγωγής και καυσίμου (άρα ως παράγοντας κόστους) και ως χρηματοοικονομικό περιουσιακό στοιχείο που ενσωματώνει προσδοκίες για μακροοικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις. Για τις ΗΠΑ, η σημασία ενισχύεται από την αναδιάρθρωση της αγοράς LNG. Η μετάβαση από καθαρό εισαγωγέα σε κορυφαίο εξαγωγέα επανασύνδεσε τις εγχώριες τιμές με τη διεθνή αγορά, αυξάνοντας την πιθανότητα μετάδοσης εξωτερικών σοκ στο εγχώριο ενεργειακό κόστος (Stock & Zaragoza-Watkins, 2024). Αν αυτή η σύνδεση αυξάνει τη μεταβλητότητα ή αλλάζει την κατανομή κινδύνου σε επίπεδο οικονομίας, τότε είναι εύλογο να εξεταστεί αν η μεταβλητότητα του φυσικού αερίου περνά και στις αποτιμήσεις και μεταβλητότητες των πράσινων ομολογιακών εργαλείων. Η ταχεία επέκταση της αγοράς βιώσιμης χρηματοδότησης τα τελευταία χρόνια έχει φέρει στο προσκήνιο μια νέα κατηγορία εταιρικού χρέους: τα ομολογιακά εργαλεία με περιβαλλοντική στόχευση. Στον στενό πυρήνα ανήκουν τα πράσινα ομόλογα, όπου τα έσοδα κατευθύνονται σε επιλέξιμες πράσινες δαπάνες, ενώ στην ευρύτερη οικογένεια εντάσσονται τα ομόλογα μετάβασης και τα ομόλογα συνδεδεμένα με δείκτες βιωσιμότητας, τα οποία συνδέουν το κόστος δανεισμού με συγκεκριμένους στόχους ESG. Η κεντρική ερευνητική συζήτηση περιστρέφεται γύρω από δύο ερωτήματα: (α) αν υφίσταται ένα πράσινο ασφάλιστρο (premium & discount) στις αποδόσεις και (β) αν τα ομολογιακά αυτά εργαλεία συμπεριφέρονται, σε περιόδους πίεσης, ως ειδικός κλάδος χαμηλότερου κινδύνου ή αν τελικά απορροφούν τα ίδια (ή και ισχυρότερα) σοκ που επηρεάζουν την ευρύτερη αγορά κεφαλαίου (Zerbib, 2019; Flammer, 2021; Caramichael & Rapp, 2024). | |
| dc.description.translatedabstract | The study examines the causal relationship between corporate bonds with a positive environmental footprint and natural gas futures contracts in the United States. The analysis is conducted using weekly data in order to align with the availability of financial indicators. As a proxy for green bonds, a representative tradable index tracking a basket of green bonds is employed, while a continuous natural gas futures contract is used to represent the energy market. The empirical framework relies on unit root tests for stationarity, Granger causality tests for short-run dynamics, the Johansen cointegration test for long-run relationships, and subsequently a structural vector autoregression (SVAR) model. Within the SVAR specification, a financial stress index is introduced as an endogenous variable to capture volatility transmission effects. Based on the literature review, seven hypotheses (H1–H7) are formulated, covering: (a) the predictive relationship between returns, (b) the potential existence of a long-run relationship in levels, (c) the presence or absence of volatility spillovers, (d) the dependence of results on the level of financial stress, and (e) robustness with respect to alternative condition indices. The primary objective is to investigate how green bonds relate to the energy market in terms of the magnitude and stability of the relationship, so that the findings may be informative for investors, risk managers, and policymakers. A secondary objective is to clarify the notion of common risk factors. The green bond literature frequently indicates that their linkages with other markets intensify during periods of financial stress and that a substantial share of connectedness originates from macro-financial factors (Reboredo, 2018; Pham, 2016). If natural gas functions as a barometer of energy and macroeconomic shocks, then its comparison with green bonds is useful not only for measuring direct effects but also for disentangling the component of co-movement attributable to common financial stress from that potentially arising through a specific energy transmission channel. The association with the energy market, and particularly with natural gas, is not self-evident but is grounded in economic reasoning. Natural gas operates simultaneously as a production input and fuel (thus a cost factor) and as a financial asset incorporating expectations regarding macroeconomic and geopolitical developments. In the United States, its importance has been reinforced by the restructuring of the LNG market. The transition from a net importer to a leading exporter reconnected domestic prices with international markets, increasing the likelihood of external shock transmission into domestic energy costs (Stock & Zaragoza-Watkins, 2024). If this linkage increases volatility or alters the economy-wide distribution of risk, it is reasonable to examine whether natural gas volatility is transmitted to the valuations and volatility of green bond instruments. The rapid expansion of the sustainable finance market in recent years has brought to the forefront a new category of corporate debt: environmentally targeted bond instruments. At its core lie green bonds, where proceeds are allocated to eligible green expenditures, while the broader family includes transition bonds and sustainability-linked bonds, which tie borrowing costs to specific ESG performance targets. The central research debate revolves around two key questions: (a) whether a green premium (or discount) exists in yields, and (b) whether these bond instruments behave, during periods of stress, as a distinct lower-risk asset class or ultimately absorb the same (or even stronger) shocks affecting the broader capital market (Zerbib, 2019; Flammer, 2021; Caramichael & Rapp, 2024). | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/10889/31290 | |
| dc.language.iso | el | |
| dc.subject | Πράσινα ομόλογα | |
| dc.subject | Ομόλογα μετάβασης | |
| dc.subject | Φυσικό αέριο | |
| dc.subject | Χρηματοοικονομική πίεση | |
| dc.subject.alternative | Corporate bonds | |
| dc.subject.alternative | Environmental footprint | |
| dc.subject.alternative | Natural gas | |
| dc.title | Εταιρικά ομόλογα με θετικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης στο φυσικό αέριο : η περίπτωση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής | |
| dc.title.alternative | Corporate bonds with a positive environmental footprint and natural gas futures contracts : the case of the United States of America |