Διαφοροποίηση της διδασκαλίας και αυτονομία των εκπαιδευτικών : ζητήματα επιμόρφωσης και επαγγελματικής ανάπτυξης

Abstract

Η διαφοροποιημένη διδασκαλία, ως μέθοδος ικανή να ανταποκριθεί στη διαρκώς διερευνώμενη ανομοιογένεια των μαθησιακών αναγκών φαίνεται πως εισάγεται σταδιακά στις ελληνικές σχολικές αίθουσες. Μολονότι, ωστόσο, στη διεθνή βιβλιογραφία παρουσιάζεται εντεινόμενο ενδιαφέρον για τη διαφοροποιημένη διδασκαλία (Δ.Δ.) και τη συμβολή της στις σχολικές τάξεις λόγω της αποτελεσματικότητάς της, η εφαρμογή της στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι πολύ περιορισμένη έως και ανύπαρκτη. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να εξετάσει τις αντιλήψεις των εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για το ρόλο της Δ.Δ. στην εκπαιδευτική διαδικασία, τη συμβολή της στην επαγγελματική ανάπτυξη, την αυτονομία και την ευημερία των εκπαιδευτικών και τις ανάγκες τους για επιμόρφωση. Στο πλαίσιο αυτό χρησιμοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα, η ημι-δομημένη συνέντευξη σε εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ώστε να αποτυπωθούν όσο το δυνατόν πληρέστερα οι απόψεις και οι εμπειρίες τους για το θέμα που διερευνάται. Προς την επίτευξη αυτού του σκοπού τέθηκαν τρία ερευνητικά ερωτήματα που αφορούν πρώτον, τη σημασία και το ρόλο της Δ.Δ. στην εκπαιδευτική διαδικασία, τις αρχές που αυτή πρεσβεύει και τις προκλήσεις με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι εκπαιδευτικοί, δεύτερον, τη διερεύνηση των επιμορφωτικών αναγκών των εκπαιδευτικών και τρίτον, τη συμβολή της Δ.Δ. στην επαγγελματική τους ανάπτυξη, αυτονομία και ευημερία. Τα αποτελέσματα που προέκυψαν από την έρευνα κατέδειξαν ότι η Δ.Δ. θεωρείται αποτελεσματική και ως εκ τούτου σημαντική παιδαγωγική μέθοδος, καθώς σύμφωνα με τους συμμετέχοντες είναι ικανή μέσω των αρχών της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της συμπερίληψης να ανταποκριθεί στις διαφορετικές μαθησιακές ανάγκες με σεβασμό στη μοναδικότητα του μαθητή παρακινώντας τον να συμμετέχει ενεργά, διευκολύνοντάς τον στην προσπάθεια για κατάκτηση της μάθησης και επιδρώντας θετικά στο γνωστικό, τον ψυχοσυναισθηματικό και τον κοινωνικό τομέα ενώ ταυτόχρονα, ωφελεί και τον εκπαιδευτικό. Οι εκπαιδευτικοί ωστόσο, έρχονται αντιμέτωποι με πολυάριθμες προκλήσεις, με κυρίαρχη την ελλιπή κατάρτιση, οι οποίες τους παρεμποδίζουν από την εφαρμογή της. Στο πλαίσιο αυτό, τονίζεται η ανάγκη για συστηματικότερη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών αναφορικά με τη Δ.Δ., που θα περιλαμβάνει ένα συνδυαστικό μοντέλο θεωρίας και πράξης, καθώς αυτή θα συμβάλλει σημαντικά στην επαγγελματική τους ενδυνάμωση και εξέλιξη, καθιστώντας τους αποτελεσματικότερους. Επιπλέον, παράγοντες όπως η πρόοδος των μαθητών μετά την επιτυχή της εφαρμογής της, η ελευθερία που παρέχει στους εκπαιδευτικούς αναφορικά με τον τρόπο και την προσαρμογή της διδασκαλίας σύμφωνα με τις μαθησιακές ανάγκες και η ικανοποίηση που αντλούν από τη βελτίωση του έργου τους φαίνεται πως προωθούν την επαγγελματική ανάπτυξη, την αυτονομία και την ευημερία τους. Συμπερασματικά, κρίνεται αναγκαία περαιτέρω επαγγελματική ανάπτυξη των εκπαιδευτικών αναφορικά με τη Δ.Δ., καθώς αυτή με τη σειρά της θα ενισχύει σημαντικά τη βελτίωση του εκπαιδευτικού έργου εν γένει.

Description

Keywords

Διαφοροποιημένη διδασκαλία, Εκπαιδευτικοί, Επιμόρφωση, Αυτονομία, Επαγγελματική ανάπτυξη

Citation