Τηλεαποκατάσταση σε γυναίκες με διάσταση του ορθού κοιλιακού : αποτελεσματικότητα και ικανοποίηση ασθενών
Loading...
Date
2025-02-26
Authors
Αντωνίου, Μαρία
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Υπόβαθρο: Η εφαρμογή θεραπευτικής άσκησης μέσω τηλεαποκατάστασης αποτελεί ένα εναλλακτικό μέσο αποκατάστασης, όταν η δια ζώσης εφαρμογή της άσκησης δεν είναι εφικτή. Για τη διαχείριση της διάστασης του ορθού
κοιλιακού (ΔΟΚ) τα προγράμματα άσκησης του κορμού προτείνονται ως θεραπεία πρώτης γραμμής. Αν τα παραπάνω συνδυαστούν με τα υψηλά ποσοστά επιπολασμού της ΔΟΚ ακόμα και 6 μήνες μετα τον τοκετό καθώς και τα εμπόδια των νέων μητέρων για παρουσία σε δια ζώσης άσκηση, η τηλεαποκατάσταση θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μέσο με σημαντική κλινική σημασία στη διαχείριση της ΔΟΚ. Σκοπός: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της αποτελεσματικότητας και της ικανοποίησης της εφαρμογής ενός προγράμματος θεραπευτικής άσκησης με τηλεαποκατάσταση σε γυναίκες μετά την εγκυμοσύνη που εμφανίζουν ΔΟΚ. Σχεδιασμός μελέτης: Μελέτη παρατήρησης Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν γυναίκες ηλικίας 18-50 ετών (37.54±5.49 έτη) με εγκατεστημένη ΔΟΚ μετά τον τοκετό (>6 μήνες) με ικανότητα σύσπασης του εγκαρσίου κοιλιακού και των μυών του πυελικού εδάφους και οικειότητα στη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, καθώς και κατοχή ηλεκτρονικής συσκευής με σύνδεση στο διαδίκτυο. Το δείγμα συμμετείχε σε ένα ομαδικό πρόγραμμα ενδυνάμωσης του κορμού 12 εβδομάδων, εβδομαδιαίας συχνότητας δύο συνεδριών μέσω
τηλεδιάσκεψης με σύγχρονο τρόπο (παρακολούθηση-εποπτεία σε πραγματικό χρόνο από τον φυσικοθεραπευτή) και μίας μέσω ασύγχρονου τρόπου ή δια ζώσης. Το πρόγραμμα επικεντρώθηκε σε προοδευτικής επιβάρυνσης θεραπευτικές ασκήσεις επανεκπαίδευσης των εν τω βάθει κοιλιακών μυών, των μυών του πυελικού εδάφους, ασκήσεις ενδυνάμωσης των επιφανειακών μυών του κορμού, συνδυαστικές ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών του κορμού με ταυτόχρονη κίνηση των άκρων και προοδευτικής επιβάρυνσης ασκήσεις λειτουργικής επανεκπαίδευσης. Πρωταρχικό μέσο έκβασης ήταν η ικανοποίηση των ασθενών αξιολογούμενη με το ερωτηματολόγιο Telehealth Usability Questionnaire (TUQ_Greek) διασκευασμένο στην ελληνική γλώσσα, μία ερώτηση κλειστού τύπου και μία ανοικτού. Τα δευτερεύοντα μέσα έκβασης ήταν η απόσταση/πλάτος μεταξύ των ορθών κοιλιακών μυών (αξιολογούμενη μέσω διαγνωστικού υπερήχου 2D πραγματικού χρόνου), η μυϊκή αντοχή του κορμού (αξιολογούμενη με λειτουργικές δοκιμασίες κινητικού ελέγχου) και η εικόνα σώματος [αξιολογούμενη με τη Κλίμακα Body Image States Scale (BISS_Greek)]. Επίσης, δευτερεύον μέσο έκβασης ήταν η συμμόρφωση των ασθενών αξιολογούμενη μέσω ειδικού ημερολογίου άσκησης, σχεδιασμένο για τους σκοπούς της μελέτης. Αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν την παρέμβαση, την 4η, την 8η και την 12η εβδομάδα. Η περιγραφική και η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε με το στατιστικό πρόγραμμα SPSS. Αποτελέσματα: Δεκατρείς γυναίκες με ΔΟΚ (37.54±5.49 ετών) συμμετείχαν και ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Η θεραπεία μέσω τηλεαποκατάστασης φάνηκε να αποτελεί πολύ ικανοποιητική λύση για το 84.62% των ασθενών. Στο ερωτηματολόγιο TUQ_Greek η συνολική μέση βαθμολογία ήταν υψηλή με μέση τιμή 6.28 ±0.60, ιδιαίτερα λόγω της υψηλής ευκολίας χρήσης του συστήματος, της ικανοποίησης και πρόθεσης για μελλοντική χρήση του, της χρησιμότητας του, της ποιότητας διεπαφής με αυτό και της ποιότητας αλληλεπίδρασης με τον θεραπευτή. Το 46.15% των συμμετεχουσών σημείωσε επίπεδο υποστήριξης/καθοδήγησης στη σύγχρονη μέθοδο τηλεαποκατάστασης ίδιο ή παρόμοιο με αυτό των δια ζώσης συνεδριών. Η απόσταση μεταξύ των ορθών κοιλιακών σημείωσε στατιστικά σημαντική μείωση στα 2 cm και 5 cm πάνω από τον ομφαλό μεταξύ των δύο χρονικών στιγμών μέτρησης (p<0.05), ενώ στο σημείο 2 cm κάτω από τον ομφαλό η παρατηρούμενη διαφορά δεν ήταν στατιστικά σημαντική (p>0.05). Στις δοκιμασίες abdominal curl-up και πρόσθια σανίδα, παρατηρήθηκαν αυξήσεις στις μέσες τιμές από την αρχική ως την τελική μέτρηση, που δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Η παρέμβαση οδήγησε σε στατιστικά σημαντική βελτίωση στις δοκιμασίες δεξιά πλάγια (p=0.029), αριστερή πλάγια σανίδα (p=0.028) και στο McGill’s trunk flexor endurance test (p=0.023) ανάμεσα στις χρονικές στιγμές μέτρησης, πριν την παρέμβαση και μετά την παρέμβαση. Επιπλέον στην δοκιμασία McGill’s trunk flexor endurance test σημειώθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά ανάμεσα στην αρχική μέτρηση και στη μέτρηση της 4ης εβδομάδας (p=0.036). Τα αποτελέσματα της μελέτης ανέδειξαν στατιστική σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο χρονικών μέτρησης της εικόνας σώματος (p=0.023). Η μέση τιμή συμμόρφωσης στην άσκηση μέσω τηλεαποκατάστασης ήταν συνολικά υψηλή και ανήλθε στο 70.51%. Συμπεράσματα: Το πρόγραμμα άσκησης 12 εβδομάδων μέσω τηλεαποκατάστασης σημείωσε υψηλή ικανοποίηση από τους ασθενείς. Η συμμόρφωση στο πρόγραμμα ήταν επίσης υψηλή. Επιπλέον, καταγράφηκαν σημαντικές βελτιώσεις στις κλινικές μετρήσεις, όπως η μείωση της απόστασης των ορθών κοιλιακών, η ενίσχυση της μυϊκής αντοχής του κορμού, καθώς και η βελτίωση της εικόνας σώματος. Συνολικά, η τηλεαποκατάσταση αναδεικνύεται ως μια ικανοποιητική και αποτελεσματική προσέγγιση στη διαχείριση της ΔΟΚ, που μπορεί να ενσωματωθεί στην κλινική πρακτική, προσφέροντας ουσιαστική υποστήριξη και δυνατότητα άσκησης στις νέες μητέρες. Φαίνεται να έχει όλα τα απαραίτητα συστατικά για μακροπρόθεσμη αποδοχή και επιτυχία στον πληθυσμό αυτό.
Description
Keywords
Τηλεαποκατάσταση, Γυναίκες μετά τον τοκετό, Διάσταση του ορθού κοιλιακού (ΔΟΚ)