Επίδραση της σεργλυκίνης στην έκφραση και την δράση της WISP-1 σε κύτταρα γλοιοβλαστώματος
Loading...
Date
2023-10-31
Authors
Γιώτης, Ιωάννης
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Το γλοιοβλάστωμα (Glioblastoma-GBM) είναι ο πιο κοινός και επιθετικός όγκος
του εγκεφάλου, με υψηλή θνησιμότητα στους ανθρώπους. Ο εξωκυττάριος χώρος
(ECM) είναι ένα δυναμικό τρισδιάστατο δίκτυο μακρομορίων που παρέχει δομική
υποστήριξη για τα κύτταρα και τους ιστούς. Τα συστατικά του εξωκυττάριου χώρου
είναι υπεύθυνα για την ρύθμιση ποικίλων κυτταρικών ιδιοτήτων και αποτελούν ένα
καλά οργανωμένο λειτουργικό δίκτυο με σημαντικούς ρόλους στην υγεία και τις
ασθένειες.
Η σεργλυκίνη (SRGN) αρχικά είχε χαρακτηριστεί ως η μοναδική πρωτεογλυκάνη
που εδράζεται ενδοκυτταρικά σε κυστίδια και εκκριτικά κοκκία στο κυτταρόπλασμα.
Κατέχει σημαντικό ρόλο στην ογκογένεση, καθώς η έκφραση και η έκκριση της από
κακοήθη κύτταρα μπορεί να ρυθμίσει τον επιθετικό φαινότυπο. Η καταστολή της
σεργλυκίνης στα κύτταρα του γλοιοβλαστώματος, ευνοεί έναν λιγότερο επιθετικό
φαινότυπο, που χαρακτηρίζεται από απώλεια βλαστικού φαινοτύπου και αυξημένη
διαφοροποίηση, μπλοκάρισμα του κυτταρικού κύκλου στην G2 φάση, μειωμένη
ικανότητα για πρωτεόλυση του ECM και εξασθένηση της προ-ογκογονικής
σηματοδότησης.
Η WISP-1 (Wnt-1 inducible signaling pathway-1), είναι μια εκκρινόμενη πλούσια
σε κυστεϊνη πρωτεΐνη, η οποία ανήκει στην οικογένεια των CCN (γνωστή και ως CCN-4)
και είναι ένας αυξητικός παράγοντας του συνδετικού ιστού. Αρχικά εκφράζεται στα
εμβρυϊκά βλαστικά κύτταρα και εμπλέκεται στην ανάπτυξη των οργάνων στους
ενήλικες και συμμετέχει στον πολλαπλασιασμό, στην διαφοροποίηση, την απόπτωση
και προσκόλληση των κυττάρων. Έχει αποδειχθεί ότι η WISP-1 συνδέεται άμεσα με την
εξέλιξη του καρκίνου και με τον μετασχηματισμό του όγκου σε διάφορους τύπους
καρκίνου.
Στη παρούσα ΜΔΕ χρησιμοποιήθηκαν τα LN-18 κύτταρα του GBM για την
διεξαγωγή των πειραμάτων και την διερεύνηση της έκφρασης και δράσης της WISP-1
στο κυτταρικό αυτό μοντέλο. Αναλυτικότερα, χρησιμοποιήθηκαν τα LN-18shSCR, τα
οποία περιέχουν το γονίδιο της SRGN, ως αποτέλεσμα να διατηρούν τον βλαστικό τους
φαινότυπο και τα LN-18shSRGN τα οποία χαρακτηρίζονται από την καταστολή του
γονιδίου της SRGN, κάνοντάς τα λιγότερο επιθετικά. Στους δυο αυτούς τύπους
κυττάρων εξετάστηκε η γονιδιακή και πρωτεϊνική έκφραση της WISP-1 και διάφορων
ιντεγκρινών, τους κύριους υποδοχείς της WISP-1. Επιπλέον, έγινε προσθήκη της
ανασυνδυασμένης WISP (rWISP) στα LN-18shSCR και στα LN-18shSRGN και διερευνήθηκε η
γονιδιακή έκφραση των παραγόντων SNAIL και MMP-9, καθώς επίσης των κυκλινών
CCNA1 και CCNΒ1, ενώ εξετάστηκαν οι λειτουργικές ιδιότητες όπως ο
πολλαπλασιασμός, η μετανάστευση και η διήθηση και η ενζυμική δραστικότητα του
ενεργοποιητή του πλασμινογόνου uPA.
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω πειραμάτων είναι η επιβεβαίωση ότι η WISP-1
αποτελεί έναν σημαντικό συνεργάτη της SRGN με σκοπό την επαγωγή ενός επιθετικού
βλαστικού φαινοτύπου στο γλοιοβλάστωμα.
Description
Keywords
Σεργλυκίνη, Γλοιοβλάστωμα