Ιδιοπαθής εφηβική σκολίωση και συντηρητική αντιμετώπιση
Loading...
Files
Date
2016-11-03
Authors
Γρέγος, Παντελής
Κολόμβος, Μιχάλης
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
ΤΕΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Abstract
Ο ανθρώπινος σκελετός είναι αρκετά πολύπλοκος ως προς τη δομή του, γεγονός που οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο συμπλέκονται τα στοιχεία που τον απαρτίζουν. Αν τυχόν υπάρξει απόκλιση από το φυσιολογικό, διαταράσσεται η ισορροπία αυτού του συνόλου και αρχίζουν να διεγείρονται μηχανισμοί αποκατάστασής του. Η σκολίωση είναι μια μορφή παραμόρφωσης της σπονδυλικής στήλης, η οποία αλλάζει όσο αναπτύσσεται ο ανθρώπινος οργανισμός με διάφορες μορφές. Σε κάποιες πιο επιβαρυμένες περιπτώσεις, βέβαια, είναι απαραίτητη η χορήγηση κηδεμόνων, όταν η παραμόρφωση φτάνει τις 14 μοίρες, ενώ σε περιπτώσεις σοβαρών σκολιώσεων (δηλαδή άνω των 55 μοιρών), χρειάζεται φυσικά χειρουργική επέμβαση. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Συμεωνίδη (1997), η ιδιοπαθής σκολίωση είναι εκείνη η πάθηση της σπονδυλικής στήλης, κατά την οποία υπάρχει μια μη φυσιολογική παρέκκλιση από τη μέση γραμμή της στήλης και η παραμόρφωσή της σε τρία διαφορετικά επίπεδα: το πλάγιο, το προσθοπίσθιο και το στροφικό. Η φυσικοθεραπεία σήμερα μπορεί να ανακουφίσει τα σημάδια και τα συμπτώματα ιδιοπαθούς σκολίωσης (πνευμονική ανεπάρκεια, πόνο και ψυχολογική κατάπτωση) σε μία πολύπλευρη επιστημονική προσέγγιση η οποία έχει συμπεριλάβει κλινικές μελέτες και πληθυσμό βασισμένο σε συγκρίσεις. Η εξέλιξη του κυρτώματος μπορεί να μειωθεί μόνο από φυσικοθεραπεία και αποτελεσματικές μεθόδους τοποθέτησης κηδεμόνα. Αυτές οι μέθοδοι οδηγούν σε ένα μικρότερο αριθμό ασθενών για τους οποίους η εγχείρηση θα ήταν απαραίτητη. Στην έρευνα του Weiss (1991) η άσκηση αποτελεί ένα σημαντικό ρόλο στην θεραπεία της ιδιοπαθής σκολίωσης. Περιγράφεται γενικώς ως η μόνη μορφή θεραπείας σε ασθενείς με γωνία Cobb παραπάνω από 20ο και συνδυασμένη με ηλεκτρικό ερεθισμό ή κηδεμόνα.
Description
Keywords
Ιδιοπαθής σκολίωση, Ερευνητικά δεδομένα