Η επίδραση του TRX στην ισορροπιστική ικανότητα και στην βάδιση ασθενών με νόσο Πάρκινσον : μια πιλοτική μελέτη
Loading...
Date
2026-08-05
Authors
Παπαναστασίου, Δημήτριος
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η Νόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση των βασικών γαγγλίων και των συνδέσεών τους, η οποία επηρεάζει σημαντικά την κινητική, τη γνωσιακή και την ψυχιατρική λειτουργία των πασχόντων. Η μέθοδος άσκησης μέσω των ιμάντων αιώρησης, τύπου TRX έρχεται ως μία επιλογή θεραπευτικής άσκησης η οποία μπορεί να προσφέρει στους ασθενείς με ΝΠ ένα μέσο βελτίωσης των συμπτωμάτων τους, επομένως μία καλύτερη ποιότητα ζωής, βελτιώνοντας την ισορροπιστική ικανότητα και τη βάδισή τους.Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος άσκησης ιμάντων αιώρησης, τύπου TRX, σε άτομα με ΝΠ για τη βελτίωση των παραπάνω συμπτωμάτων σε σύγκριση με ένα πρόγραμμα συμβατικής φυσικοθεραπείας.Μεθοδολογία: Αρχικά στρατολογήθηκαν οκτώ εθελοντές ενήλικες ασθενείς με ΝΠ. Δύο συμμετέχοντες αποχώρησαν σε πολύ πρώιμα στάδια, με αποτέλεσμα το τελικό δείγμα να αποτελείται από έξι άτομα (Ν=6, μέση ηλικία 71,8 ± 7,9 έτη), τα οποία κατανεμήθηκαν σε δύο ισάριθμες ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης ακολούθησε πρόγραμμα άσκησης με ιμάντες αιώρησης τύπου TRX, ενώ η ομάδα ελέγχου ακολούθησε πρόγραμμασυμβατικής φυσικοθεραπείας. Η παρέμβαση διήρκεσε οκτώ εβδομάδες, με δύο συνεδρίες εβδομαδιαίως διάρκειας μίας ώρας. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της παρέμβασης, στο μέσο αυτής, μετά την ολοκλήρωσή της και έναν μήνα αργότερα (follow-up). Κύρια μέτρα έκβασης αποτέλεσαν η ισορροπία (MiniBESTest) και η βάδιση (FGA, FOG-Q), ενώ ως δευτερεύοντα μέτρα έκβασηςαξιολογήθηκαν η ποιότητα ζωής (PDQ-39), η δύναμη λαβής (υδραυλικό δυναμόμετρο χειρός) και η βαρύτητα των κινητικών συμπτωμάτων (MDS-UPDRS III).Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση της ισορροπίας και για τις 2 ομάδες στη κλίμακα της mini-BESTest μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p=0,002) ιδιαίτερα στην υποκατηγορία της δυναμικής βάδισης, καθώς και στη δοκιμασία TUG μεταξύ αρχικής-ενδιάμεσης (p=0,010) και ενδιάμεσης-τελικής μέτρησης (p=0,039). Θετικές τάσεις βελτίωσης, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα, παρατηρήθηκαν στις κλίμακες FGA, MDS-UPDRS III, FOGQ και στην PDQ-39 ειδικά στις υποκατηγορίες της κινητικότητας και της συναισθηματικής ευεξίας. Η ομάδα TRX παρουσίασε σημαντικά υψηλότερες τιμές δύναμης λαβής στο αριστερό άκρο κατά τις 13τρεις πρώτες αξιολογήσεις (p<0,05). Δεν ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων στα περισσότερα μέτρα έκβασης πιθανώς λόγω του ιδιαίτερα περιορισμένου μεγέθους δείγματος. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν βελτίωση της ισορροπίας και της λειτουργικής κινητικότητας και στους δύο τρόπους παρέμβασης, με μερική διατήρηση των οφελών στο follow-up.Συζήτηση: Παρότι η παρέμβαση με ιμάντες αιώρησης τύπου TRX δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι της συμβατικής φυσικοθεραπείας, καταγράφηκαν θετικές μεταβολές στην ισορροπία, τη λειτουργική βάδιση, τη λειτουργική κινητικότητα και την ποιότητα ζωής. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το TRX αποτελεί μια ασφαλή και δυνητικά αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για άτομα με ΝΠ. Ωστόσο, το μικρό μέγεθος του δείγματος περιόρισε τη στατιστική ισχύ της μελέτης και την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διεξαγωγή μεγαλύτερων τυχαιοποιημένων μελετών για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων.
Description
Keywords
Νόσος Πάρκινσον, Ιμάντες αιώρησης, Ισορροπιστική ικανότητα