Η επίδραση του TRX στην ισορροπιστική ικανότητα και στην βάδιση ασθενών με νόσο Πάρκινσον : μια πιλοτική μελέτη
| datacite.contributor.RelatedPerson | Μπανιά, Θεοφανή | |
| datacite.contributor.RelatedPerson | Ματζάρογλου, Χαράλαμπος | |
| datacite.contributor.Supervisor | Τραχάνη, Ευτυχία | |
| dc.contributor.author | Παπαναστασίου, Δημήτριος | |
| dc.contributor.other | Papanastasiou, Dimitrios | |
| dc.date.accessioned | 2026-08-31T06:08:24Z | |
| dc.date.available | 2026-08-31T06:08:24Z | |
| dc.date.issued | 2026-08-05 | |
| dc.degree | masterThesis | |
| dc.description.abstract | Εισαγωγή: Η Νόσος Πάρκινσον (ΝΠ) είναι μία προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση των βασικών γαγγλίων και των συνδέσεών τους, η οποία επηρεάζει σημαντικά την κινητική, τη γνωσιακή και την ψυχιατρική λειτουργία των πασχόντων. Η μέθοδος άσκησης μέσω των ιμάντων αιώρησης, τύπου TRX έρχεται ως μία επιλογή θεραπευτικής άσκησης η οποία μπορεί να προσφέρει στους ασθενείς με ΝΠ ένα μέσο βελτίωσης των συμπτωμάτων τους, επομένως μία καλύτερη ποιότητα ζωής, βελτιώνοντας την ισορροπιστική ικανότητα και τη βάδισή τους.Σκοπός: Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα ενός προγράμματος άσκησης ιμάντων αιώρησης, τύπου TRX, σε άτομα με ΝΠ για τη βελτίωση των παραπάνω συμπτωμάτων σε σύγκριση με ένα πρόγραμμα συμβατικής φυσικοθεραπείας.Μεθοδολογία: Αρχικά στρατολογήθηκαν οκτώ εθελοντές ενήλικες ασθενείς με ΝΠ. Δύο συμμετέχοντες αποχώρησαν σε πολύ πρώιμα στάδια, με αποτέλεσμα το τελικό δείγμα να αποτελείται από έξι άτομα (Ν=6, μέση ηλικία 71,8 ± 7,9 έτη), τα οποία κατανεμήθηκαν σε δύο ισάριθμες ομάδες. Η ομάδα παρέμβασης ακολούθησε πρόγραμμα άσκησης με ιμάντες αιώρησης τύπου TRX, ενώ η ομάδα ελέγχου ακολούθησε πρόγραμμασυμβατικής φυσικοθεραπείας. Η παρέμβαση διήρκεσε οκτώ εβδομάδες, με δύο συνεδρίες εβδομαδιαίως διάρκειας μίας ώρας. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν πριν από την έναρξη της παρέμβασης, στο μέσο αυτής, μετά την ολοκλήρωσή της και έναν μήνα αργότερα (follow-up). Κύρια μέτρα έκβασης αποτέλεσαν η ισορροπία (MiniBESTest) και η βάδιση (FGA, FOG-Q), ενώ ως δευτερεύοντα μέτρα έκβασηςαξιολογήθηκαν η ποιότητα ζωής (PDQ-39), η δύναμη λαβής (υδραυλικό δυναμόμετρο χειρός) και η βαρύτητα των κινητικών συμπτωμάτων (MDS-UPDRS III).Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν στατιστικά σημαντική βελτίωση της ισορροπίας και για τις 2 ομάδες στη κλίμακα της mini-BESTest μεταξύ αρχικής και τελικής μέτρησης (p=0,002) ιδιαίτερα στην υποκατηγορία της δυναμικής βάδισης, καθώς και στη δοκιμασία TUG μεταξύ αρχικής-ενδιάμεσης (p=0,010) και ενδιάμεσης-τελικής μέτρησης (p=0,039). Θετικές τάσεις βελτίωσης, χωρίς όμως στατιστική σημαντικότητα, παρατηρήθηκαν στις κλίμακες FGA, MDS-UPDRS III, FOGQ και στην PDQ-39 ειδικά στις υποκατηγορίες της κινητικότητας και της συναισθηματικής ευεξίας. Η ομάδα TRX παρουσίασε σημαντικά υψηλότερες τιμές δύναμης λαβής στο αριστερό άκρο κατά τις 13τρεις πρώτες αξιολογήσεις (p<0,05). Δεν ανευρέθηκαν στατιστικά σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο ομάδων στα περισσότερα μέτρα έκβασης πιθανώς λόγω του ιδιαίτερα περιορισμένου μεγέθους δείγματος. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν βελτίωση της ισορροπίας και της λειτουργικής κινητικότητας και στους δύο τρόπους παρέμβασης, με μερική διατήρηση των οφελών στο follow-up.Συζήτηση: Παρότι η παρέμβαση με ιμάντες αιώρησης τύπου TRX δεν παρουσίασε στατιστικά σημαντική υπεροχή έναντι της συμβατικής φυσικοθεραπείας, καταγράφηκαν θετικές μεταβολές στην ισορροπία, τη λειτουργική βάδιση, τη λειτουργική κινητικότητα και την ποιότητα ζωής. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το TRX αποτελεί μια ασφαλή και δυνητικά αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή για άτομα με ΝΠ. Ωστόσο, το μικρό μέγεθος του δείγματος περιόρισε τη στατιστική ισχύ της μελέτης και την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη διεξαγωγή μεγαλύτερων τυχαιοποιημένων μελετών για την επιβεβαίωση των αποτελεσμάτων. | |
| dc.description.translatedabstract | Background: Parkinson’s Disease (PD) is a progressive neurodegenerative disorder affecting the basal ganglia and their neural connections, leading to impairments in motor function, balance, gait, cognition, and quality of life. Exercise interventions have been widely recognized as an essential component of PD management. Suspension training using TRX straps has emerged as a promising therapeutic exercise approach that may enhance functional mobility and postural control in individuals with PD.Objective: The aim of this study is to investigate the effectiveness of a TRX suspension training program in improving balance, gait, and quality of life in individuals with Parkinson’s Disease compared to a conventional physiotherapy program.Methods: Eight adult volunteers with Parkinson’s disease were initially recruited. Two participants withdrew during the early stages of the study. Six adult volunteers diagnosed with PD (mean age 72 ± 8 years) were allocated into two equal groups. The intervention group participated in a TRX suspension training program, while the control group followed a conventional physiotherapy program. Both interventions were conducted twice weekly for eight weeks, with each session lasting one hour. Participants were assessed at baseline, mid-intervention, post-intervention, and one month after completion of the program (follow-up). Primary outcome measures included balance and gait performance, assessed using the Mini-BESTest, Functional Gait Assessment (FGA), and Freezing of Gait Questionnaire (FOGQ). Secondary outcomes included quality of life (PDQ-39), handgrip strength measured with a hydraulic dynamometer, and disease severity assessed using the Movement Disorder Society Unified Parkinson’s Disease Rating Scale Part III (MDS-UPDRS III).Results: The results demonstrated a statistically significant improvement in balance for both groups on the mini-BESTest scale between the baseline and final assessment (p=0.002), particularly in the dynamic gait subscale. A statistically significant improvement was also observed in the TUG test between the baseline and intermediate assessment (p=0.010) as well as between the intermediate and final assessment (p=0.039).Positive trends toward improvement, although not statistically significant, were noted in the FGA, MDS-UPDRS III, FOGQ, and PDQ-39, especially in the mobility andemotional well-being domains. The TRX group exhibited significantly higher handgrip 15strength values in the left upper extremity across the first three assessments (p<0.05). No statistically significant differences were found between the two groups in most outcome measures, likely due to the particularly small sample size. Overall, the findings indicate that both interventions led to improvements in balance and functional mobility, with partial retention of benefits at follow-up.Discussion: Although the TRX suspension training program did not demonstratestatistically significant superiority over conventional physiotherapy, positive changes were observed in balance, functional gait, functional mobility, and quality of life. These findings suggest that TRX suspension training is a safe and potentially effective therapeutic option for individuals with PD. However, the small sample size limited the statistical power of the study and precluded definitive conclusions. Therefore, larger randomized controlled trials are warranted to further investigate and confirm the effectiveness of this intervention. | |
| dc.identifier.uri | https://hdl.handle.net/10889/32696 | |
| dc.language.iso | el | |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Greece | en |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/3.0/gr/ | |
| dc.subject | Νόσος Πάρκινσον | |
| dc.subject | Ιμάντες αιώρησης | |
| dc.subject | Ισορροπιστική ικανότητα | |
| dc.subject.alternative | Parkinson's disease | |
| dc.subject.alternative | Suspension training | |
| dc.subject.alternative | Balance ability | |
| dc.title | Η επίδραση του TRX στην ισορροπιστική ικανότητα και στην βάδιση ασθενών με νόσο Πάρκινσον : μια πιλοτική μελέτη | |
| dc.title.alternative | The impact of TRX training on balance and gait in patients with Parkinson's disease : a pilot study |