Ανάπτυξη βέλτιστης μεθόδου ποσοτικοποίησης των πολυμόρφων της αλβενδαζόλης σε φαρμακευτικά σκευάσματα

Loading...
Thumbnail Image

Date

2024-11

Authors

Μπαντούνου, Μαρία

Journal Title

Journal ISSN

Volume Title

Publisher

Abstract

Η αλβενδαζόλη, ένα βασικό ανθελμινθικό φάρμακο, είναι γνωστή για την αποτελεσματικότητά της στην αντιμετώπιση ενδημικών παρασίτων, αλλά η παρουσία διαφόρων κρυσταλλικών μορφών μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την βιοδιαθεσιμότητα, τη σταθερότητα και την αποτελεσματικότητα του φαρμακευτικού προϊόντος. Η εργασία εστιάζει στον δεσμοτροπισμό της αλβενδαζόλης, αναγνωρίζοντας τουλάχιστον δύο κύριες μορφές, Form I και Form II, οι οποίες διαφέρουν τόσο στην κρυσταλλική δομή όσο και στις χημικές τους ιδιότητες. Η κατανόηση και η ακριβής ποσοτικοποίηση αυτών των μορφών είναι κρίσιμη για την εξασφάλιση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των φαρμακευτικών προϊόντων. Η εμπορικά διαθέσιμη φαρμακοτεχνική μορφή της αλβενδαζόλης είναι δισκία περιεκτικότητας 200 και 400 mg. Για την ανάλυση των κρυσταλλικών μορφών, οι καταλληλότερες αναλυτικές τεχνικές είναι η περίθλαση ακτίνων Χ κόνεως (PXRD), η φασματοσκοπία υπερύθρου (IR) και η φασματοσκοπία Raman. Στόχος της παρούσας εργασίας αποτέλεσε η ανάπτυξη κατάλληλης αναλυτικής μεθοδολογίας για τον ποιοτικό και ποσοτικό προσδιορισμό της κρυσταλλικής μορφής Form II της αλβενδαζόλης τόσο στην καθαρή δραστική, όσο και σε φαρμακευτικά σκευάσματα. Για την πραγματοποίηση του στόχου αυτού παρασκευάστηκαν εργαστηριακά μίγματα που εμπεριείχαν μόνο τα δύο δεσμότροπα της αλβενδαζόλης αλλά τα μίγματα που προσομοίαζαν το τελικό προϊόν, δισκίο συγκέντρωσης δραστικής προς έκδοχα 40:60. Τα μίγματα μετρήθηκαν με τις αναλυτικές τεχνικές που προαναφέρθηκαν, ωστόσο από τα αρχικά πειραματικά βήματα φάνηκε πως η αλβενδαζόλη παρουσιάζει το φαινόμενο του τυχαίου προσανατολισμού των κρυστάλλων, μειώνοντας τις εντάσεις των κορυφών των δεσμοτρόπων. Για τον λόγο αυτό για την συνέχεια της ερευνητικής εργασίας παρασκευάστηκαν 3 διαφορετικές σειρές των μιγμάτων για διαφορετικές μηχανικές καταπονήσεις. Από τα πρώτα αποτελέσματα στα μίγματα της απλής δραστικής φάνηκε πως η φασματοσκοπία υπερύθρου δεν μπορούσε να διαχωρίσει τις δύο κρυσταλλικές μορφές, καθώς τα φάσματά τους παρουσίασαν πολύ μικρές διαφορές. Στην φασματοσκοπία Raman ο ποιοτικός προσδιορισμός έδειξε καλό διαχωρισμό των δύο κρυσταλλικών δόμων με χαρακτηριστικές κορυφές του κάθε δεσμοτρόπου, ωστόσο δεν θα μπορούσαν να παράγουν χρήσιμα ποσοτικά αποτελέσματα λόγω των μεγάλων ορίων ανίχνευσης που παρατηρήθηκαν, περίπου 15% κ.β.. Το πρόβλημα των ορίων ανίχνευσης επιλύθηκε με την χρήση της περίθλασης ακτίνων Χ, που έδωσε όριο ανίχνευσης για απλή ανάμειξη των δύο δεσμοτρόπων 0.5%. Επομένως, ο ποσοτικός προσδιορισμός πραγματοποιήθηκε με την χρήση της τεχνικής αυτής για όλες τις σειρές δειγμάτων. Οι καμπύλες βαθμονόμησης κατασκευάστηκαν και ελέγχθηκαν με χρήση εργαστηριακού μίγματος που θεωρήθηκε ως άγνωστο, αλλά και με άγνωστο μίγμα λεπτόκοκκης δραστικής για την απλή ανάμειξη των δεσμοτρόπων, καθώς και με εμπορικά διαθέσιμα δισκία αλβενδαζόλης για την καμπύλη της πελλετοποίησης μιγμάτων δεσμοτρόπων με έκδοχα.

Description

Keywords

Αλβενδαζόλη, Πολυμορφισμός, Δεσμοτροπισμός, Φασματοσκοπία Raman

Citation