Ανάπτυξη και μελέτη υβριδικών πεπτιδικών αναλόγων πρωτεϊνικών τμημάτων ποικιλιών του φυτού Phaseolus Vulgaris L.
Loading...
Date
2022-10-31
Authors
Πανούση, Νίκη
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Τα τελευταία χρόνια, το επιστημονικό ενδιαφέρον έχει στραφεί στα βιοενεργά πεπτίδια, τις ιδιότητές τους και τη μαζική χημική παραγωγή τους, με σκοπό την ευρεία διάθεση αυτών. Σύμφωνα με τις ιδιότητές τους κατανέμονται σε αντιοξειδωτικά, αντικαρκινικά, αντιμικροβιακά κ.ο.κ. Τα αντιοξειδωτικά πεπτίδια συγκεκριμένα, εμπλέκονται και επιδρούν στην αντιμετώπιση και την πρόληψη διαφόρων παθήσεων όπως ο διαβήτης, διάφορες μορφές καρκίνου, καρδιαγγειακά νοσήματα κ.α.
Η ανεξέλεγκτη παραγωγή ελεύθερων ριζών και κατ΄ επέκταση το οξειδωτικό stress, έχουν ενοχοποιηθεί για την εμφάνιση τέτοιων ασθενειών. Ο ίδιος ο οργανισμός, έχει αναπτύξει αντιοξειδωτικούς μηχανισμούς άμυνας με σκοπό την αντιμέτωπιση τους, που περιλαμβάνουν ενδογενή και εξωγενή ένζυμα και μη ενζυμικά αντιοξειδωτικά.
Τα αντιοξειδωτικά πεπτίδια δρουν ως σαρωτές ελεύθερων ριζών, ως παράγοντες χηλίωσης μεταλλικών ιόντων και ως αναστολείς της υπεροξείδωσης των λιπών, συμμετέχοντας έτσι στην αντιμετώπιση των ελεύθερων ριζών. Χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία καλλυντικών και τροφίμων, ενώ έρευνες διεξάγονται για τη εφαρμογή τους στη φαρμακοβιομηχανία, καθώς είναι σταθερά, ασφαλή και αποτελεσματικά.
Τα περισσότερα αντιοξειδωτικά πεπτίδια έχουν απομονωθεί με ενζυμική υδρόλυση. Η δράση τους αποδίδεται στην παρουσία συγκεκριμένων αμινοξέων στην αλληλουχία τους, ενώ ρόλο φαίνεται να παίζει και η ίδια η αμινοξική αλληλουχία. Κατά κύριο λόγο έχουν μικρό μέγεθος και μικρό μοριακό βάρος. Τέτοια πεπτίδια έχουν ανακαλυφθεί σε τροφές όπως τα όσπρια, τα δημητριακά και η κινόα.
Στη συγκεκριμένη μεταπτυχιακήξ εργασία, επιλέχθηκε προς μελέτη ένα φυσικό πεπτίδιο από υδρόλυμα πρωτείνης του φασολιού Phaseolus Vulgaris L. Σκοπός της εργασίας ήταν η σύνθεση αναλόγων του φυσικού πεπτιδίου με αυξημένη αντιοξειδωτική δράση.
Για την πεπτιδική σύνθεση ακολουθήθηκε η Fmoc/tBu μεθοδολογία με χρήση της 2-χλωροτρίτυλο ρητίνης. Μετά τη σύνθεση του φυσικού μορίου, πραγματοποιήθηκαν τροποποιήσεις στην αλληλουχία του Ν-τελικού άκρου, προσθέτοντας ή αντικαθιστώντας αμινοξέα και η αντιοξειδωτική δράση των συντιθέμενων πεπτιδίων ελέγχθηκε με τις μεθόδους FRAP και DPPH. Η μελέτη έδειξε ότι:
η δομή των Ν-τελικών άκρων επηρεάζει τις ιδιότητες των πεπτιδίων
η προσθήκη του παλμιτικού οξέος μείωσε την αντιοξειδωτική δράση του πεπτιδίου σε σχέση με το φυσικό μόριο
η αντικατάσταση της Asn από Trp εσωτερικά της αλληλουχίας αύξησε σημαντικά την αντιοξειδωτική δράση, ενώ η ταυτόχρονη αντικατάσταση της Lys από Ile δεν έδωσε το ίδιο αποτέλεσμα
η προσθήκη του καφεικού οξέος είχε τη μεγαλύτερη επίδραση στην αύξηση της δράσης
Description
Keywords
Πεπτίδια, Ρίζες, Σύνθεση