Επίδραση των δόσεων χαλκού στη βλάστηση και τα πρώιμα φυσιολογικά χαρακτηριστικά του Viola Odorata
Loading...
Date
2025-09-30
Authors
Νικολάου, Μαρία
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Το γένος Viola (Violaceae) κατατάσσεται στα 40 – 50 μεγαλύτερα γένη των αγγειόσπερμων, όμως η ταξινόμησή του δεν έχει επικαιροποιηθεί εδώ και σχεδόν εκατό χρόνια (Marcussen κ.ά., 2022). Στην πιο πρόσφατη αναθεώρηση, από τον Θ. Χελδραϊχ το 1925, στην δημώδη ονοματολογία φυτών ο πανσές στον ελλαδικό χώρο συναντάται με τα εξής ονόματα-Viola odorata L. μενεξές (απαντ.), γιαούλι (Χ.) (Ζάκ. Marg.)-(Κεφαλ. Δαλλαπ.) βιολέττα (Sibth) (Fr.) (Ζάκ. Marg.), μανουσάκι (Χ.), ίτσον (Χ.)-V. arvensis Murr. (V. tricolor var. arvensis Bois.)-Γιοφργκλιά, τρικολόρο (Κερκ.) πανσές (απαντ.)-V. canina L. Βιολέττα (Sibth.)-V. thessala Bois Μανούσι (Κέστορ.Ηπ.). (Heldreich, 1925)-Από την άλλη οι βιοδιεγέρτες είναι φυσικές ουσίες ή μικροοργανισμοί οι οποίοι εφαρμόζονται στα φυτά και ενισχύουν τις φυσικές διαδικασίες των φυτών. Δεν δρουν ως θρεπτικά συστατικά ή φυτοπροστατευτικά προϊόντα αλλά χρησιμοποιούνται πλέον στην γεωργία για την αύξηση της ποιότητας και της ποσότητας των καλλιεργειών (Zeljković κ.ά., 2021). Ο χαλκός είναι ένα βασικό ιχνοστοιχείο για την φωτοσύνθεση , ωστόσο απαιτείται προσεκτική δοσολογία ώστε να αποφευχθεί η φυτοτοξικότητα.
Στην παρούσα εργασία μελετάται η επίδραση διαφορετικών δόσεων σκευάσματος χαλκού στην βλάστηση και στα πρώιμα φυσιολογικά χαρακτηριστικά του Viola odorata. Καταγράφηκαν το τελικό ποσοστό βλάστησης (FGP), ο μέσος χρόνος βλάστησης (MGT), ο δείκτης χλωροφύλλης (SPAD), ο λόγος ρίζα/βλαστού και ξηρή βιομάζα.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η χαμηλή δόση χαλκού βελτίωσε σημαντικά όλες τις παραμέτρους, αυξάνοντας το ποσοστό βλάστησης, μειώνοντας τον χρόνο εμφάνισης ριζιδίου, ενισχύοντας την περιεκτικότητα χλωροφύλλης και προάγοντας την ανάπτυξη της ρίζας. Αντιθέτως η υψηλή δόση χαλκού οδήγησε σε μειωμένη φυτρωτική ικανότητα, χαμηλότερες τιμές του δείκτη χλωροφύλλης και περιορισμό της βιομάζας, υποδηλώνοντας τις αρνητικές επιπτώσεις της υπερβολικής συγκέντρωσης χαλκού στην φυσιολογία του φυτού.
Συμπερασματικά, ο χαλκός μπορεί να αξιοποιηθεί ως βιοδιεγέρτης σε ανθοκομικά φυτά, υπό την προϋπόθεση ότι εφαρμόζεται σε χαμηλές και ελεγχόμενες συγκεντρώσεις. Η παρούσα εργασία παρέχει πειραματικά δεδομένα για την παραγωγή σποροφύτων Viola Odorata.
Description
Keywords
Βιοδιεγέρτης, Σκεύασμα χαλκού, Φυτρωτική ικανότητα