Επίδραση της θερμοκρασίας του θρεπτικού διαλύματος στην αύξηση και ανάπτυξη μαρουλιού σε αεροπονική καλλιέργεια
Loading...
Date
2025-02-27
Authors
Μαυρίκου, Αικατερίνη
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Υδροπονία ή καλλιέργεια χωρίς έδαφος είναι η χρήση οποιασδήποτε μεθόδου καλλιέργειας φυτών που δεν έχει σχέση με το φυσικό έδαφος ή μείγματα εδάφους. Τα φυτά καλλιεργούνται σε αδρανή πορώδες υποστρώματα όπου προστίθεται θρεπτικό διάλυμα ή απευθείας στο θρεπτικό διάλυμα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και η αεροπονία. Τα αεροπονικά συστήματα, δίνουν τη δυνατότητα στα φυτά να «αιωρούνται», εκθέτοντας τις ρίζες τους σε ένα κλειστό χώρο όπου τους επιτρέπει την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών μέσω ψεκασμού των ριζών με το θρεπτικό διάλυμα, αλλά και συμβάλλει στον αερισμό και τη πρόσληψη οξυγόνου. Τα αεροπονικά συστήματα έχουν το συγκριτικά μεγάλο πλεονέκτημα πως χρησιμοποιούν λιγότερο νερό από όλες τις υδροπονικές καλλιέργειες. Επιπλέον, σε αυτά τα συστήματα είναι δυνατή η διαφοροποίηση της θερμοκρασίας του θρεπτικού διαλύματος η οποία επηρεάζει σημαντικά την αύξηση και ανάπτυξη των φυτών, ειδικά όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι σχετικά χαμηλή όπως συμβαίνει κατά τους χειμερινούς μήνες. Η πιο συχνή επιλογή φυτικού υλικού για αεροπονικά και υδροπονικά συστήματα είναι το μαρούλι (Lactuca sativa L), καθώς η ανάπτυξή του είναι αρκετά σύντομη και το ριζικό του σύστημα είναι μικρού μήκους, κάτι που το καθιστά κατάλληλο για αυτά τα συστήματα. Στόχος του πειράματος ήταν να παρατηρήσουμε τις διαφορές που προέκυψαν από τέσσερις μεταχειρίσεις θερμοκρασίας θρεπτικού διαλύματος, και συγκεκριμένα τον μάρτυρα (θερμοκρασία περιβάλλοντος), και τις θερμοκρασίες 15 (T15), 20 (T20) και 25 °C (T25). Το αεροπονικό σύστημα όπου επιλέχθηκε για το πείραμα είναι το κλειστό σύστημα χαμηλής πιέσεως, το οποίο είναι μη τυποποιημένο καθώς κατασκευάστηκε και σχεδιάστηκε από μέλη του Τμήματος Γεωπονίας και αποτελείται από 4 κάθετους σωλήνες όπου διαθέτει κενά για τα φυτά και ένα δοχείο για τη συλλογή του θρεπτικού διαλύματος. Tο βάρος του υπέργειου τμήματος ήταν μεγαλύτερο στην Τ20, το νωπό βάρος της ρίζας δεν είχε σημαντικές διαφορές ανάμεσα στις μεταχειρίσεις, όμως στο Τ20 και Τ25 παρατηρήθηκε αύξηση του βάρους, ομοίως και με το ξηρό βάρος. Ο αριθμός των φύλλων στα φυτά είχε διακυμάνσεις, καθώς στη μεταχείριση Τ15 παρατηρήθηκαν τα λιγότερα φύλλα, ενώ στην Τ25 τα περισσότερα. Οι υψηλές θερμοκρασίες ευνόησαν το μήκος του φυτού και ειδικότερα οι μεταχειρίσεις Τ20 και Τ25. Η μέτρηση της χλωροφύλλης έδειξε ασήμαντες διαφορές ανάμεσα στις μεταχειρίσεις, το ίδιο και η μέτρηση των διαλυτών στερεών. Στις ολικές φαινόλες και στην αντιοξειδωτική δράση δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές. Συμπερασματικά, οι θερμοκρασίες 20 και 25 °C συνέβαλαν στη παραγωγή βιομάζας ενώ δεν επηρέασαν τα χαρακτηριστικά της θρεπτικής αξίας και του φωτοσυνθετικού μηχανισμού.
Description
Keywords
Υδροπονία, Αεροπονικό σύστημα, Φωτοσυνθετικός μηχανισμός, Διατροφική αξία