Η επίδραση ενός προγράμματος θεραπευτικών ασκήσεων σταθεροποίησης και νευρομυϊκού ελέγχου της αυχενικής μοίρας σε υπαλλήλους γραφείου : μια πιλοτική μελέτη
Loading...
Date
2026-06-24
Authors
Τζωρτζάκη, Ευαγγελία
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Η αυχεναλγία αποτελεί μία από τις συχνότερες μυοσκελετικές διαταραχές, ιδιαίτερα σε υπαλλήλους γραφείου, καθώς σχετίζεται με την παρατεταμένη καθιστική στάση και την ανεπαρκή εργονομία. Οι παράγοντες αυτοί μπορούν να οδηγήσουν σε νευρομυϊκές δυσλειτουργίες, πόνο και λειτουργικούς περιορισμούς. Σύμφωνα με τη σύγχρονη βιβλιογραφία, οι ασκήσεις σταθεροποίησης και νευρομυϊκού ελέγχου αποτελούν βασικές παρεμβάσεις αποκατάστασης, καθώς στοχεύουν στην ενεργοποίηση των σταθεροποιητικών μυών, στη βελτίωση του μυϊκού συντονισμού και στην αποκατάσταση του κινητικού προτύπου.
Σκοπός: Σκοπός της μελέτης ήταν η αξιολόγηση ενός εξειδικευμένου κατ’ οίκον προγράμματος θεραπευτικής άσκησης στη βελτίωση της αυχενικής κλινικής εικόνας και της λειτουργικής ικανότητας σε υπαλλήλους γραφείου.
Μέθοδος: Η έρευνα αποτέλεσε πιλοτική μελέτη, μονού βραχίονα σε δείγμα τεσσάρων υπαλλήλων γραφείου (n=4), με ιστορικό αυχενικού πόνου και καθιστικής εργασίας. Χρησιμοποιήθηκαν τα ερωτηματολόγια Numeric Pain Rating Scale (NPRS) για την ένταση πόνου, Neck Disability Index (NDI) για την αυχενική αναπηρία, Exercise Adherence Rating Scale (EARS) για τη συμμόρφωση και Global Perceived Effect 7-point Scale (GPES-7) για την μεταβολή της συνολικής κατάστασης. Η αντοχή των εν τω βάθει καμπτήρων αξιολογήθηκε με το Craniocervical Flexion Test (CCFT), η κρανιοαυχενική γωνία (Craniovertebral Angle – CVA) μετρήθηκε με το λογισμικό Kinovea σε καθιστή και όρθια θέση. Το ενεργητικό εύρος τροχιάς (Range of Motion-ROM) αυχενικής και θωρακικής μοίρας εκτιμήθηκε με το κυκλικό γωνιόμετρο, ενώ ο κινητικός έλεγχος αξιολογήθηκε με τις ειδικές δοκιμασίες Motor Control Tests (MCT). Η προοδευτική κατ’ οίκον παρέμβαση διήρκησε 8 εβδομάδες, με συχνότητα άσκησης 3 φορές ανά εβδομάδα, μέσω έντυπων και ψηφιακών οδηγιών. Η ανάλυση των δεδομένων πραγματοποιήθηκε με το πρόγραμμα SPSS (version 29), με περιγραφική και στατιστική ανάλυση.
Αποτελέσματα: Παρατηρήθηκαν στατιστικά σημαντικές βελτιώσεις στην ένταση αυχενικού πόνου (NPRS), στην αντοχή των εν τω βάθει καμπτήρων (CCFT), στη δεξιά στροφή της αυχενικής μοίρας και στην κρανιοσπονδυλική γωνία (CVA) σε καθιστή και όρθια θέση (p<0,05). Παράλληλα, καταγράφηκε αυξημένη επιτυχία στην πλειοψηφία των δοκιμασιών κινητικού ελέγχου.
Συμπεράσματα: Το πρόγραμμα της θεραπευτικής άσκησης σταθεροποίησης και νευρομϊκού ελέγχου αποτέλεσε μία ασφαλή μέθοδο, η οποία ενίσχυσε τη λειτουργία της αυχενικής μοίρας και τη βελτίωση των αυχενικών συμπτωμάτων.
Description
Keywords
Αυχενικός πόνος, Πρόσθια προβολή κεφαλής, Ασκήσεις σταθεροποίησης, Νευρομυϊκός έλεγχος, Υπάλληλοι γραφείου