Μελέτη οπτικής συνεκτικής τομογραφίας δύο νέας γενιάς ενδοστεφανιαίων προθέσεων (stents), με βιοαπορροφήσιμο πολυμερικό φορέα, που εκλύουν πακλιταξέλη, έναντι εκείνων που εκλύουν Βιόλιμους Α9
Loading...
Date
Authors
Μαυρονάσιου, Ελένη
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Η κάλυψη με ιστό και η εναπόθεση του ερείσματος (strut) των ενδοπροθέσεων (stent) που εκλύουν φάρμακο (DES), τα οποία μπορούν να εκτιμηθούν με οπτική συνεκτική τομογραφία (OCT), φαίνεται ότι είναι παράγοντες που σχετίζονται με καθυστερημένη θρόμβωση του stent (LST). Παράλληλα, φαίνεται ότι το πολυμερές που χρησιμοποιείται ως φορέας του φαρμάκου στα DES, συσχετίζεται με την LST. Παρόλα αυτά δεν έχει διερευνηθεί αν υπάρχουν διαφορές στο βαθμό ενδοθηλιοποίησης και στην εναπόθεση των struts, μεταξύ διαφόρων DES με βιοδιασπώμενο πολυμερές, αλλά διαφορετικό αντιμιτωτικό φάρμακο. Αν υπάρχουν τέτοιες διαφορές, αυτό πιθανώς να αποτελεί άλλον ένα παράγοντα σχετιζόμενο με την LST και να έχει σημασία όσον αφορά στη διάρκεια και στο είδος της αντιαιμοπεταλιακής
αγωγής μετά από εμφύτευση τέτοιων stent.
Μέθοδοι: Επανέλεγχος με προοπτική αγγειογραφική παρακολούθηση και με OCT, 6 μήνες μετά την εμφύτευση, stent επικαλυμμένων με Βιόλιμους Α9 (BES) έναντι των επικαλυμμένων με πακλιταξέλη (PES), με βιοαποικοδομήσιμους πολυμερικούς φορείς. Το κύριο αποτέλεσμα
ήταν η ποσοστιαία διαφορά στα ακάλυπτα struts μεταξύ των BES και PES.
Αποτελέσματα: Κατά την ανάλυση χρησιμοποιήθηκε ένα μοντέλο μέγιστης πιθανότητας για την ομαδοποίηση των δεδομένων. Δεκαέξι ασθενείς υποβλήθηκαν σε θεραπεία με BES (28 βλάβες / 4530 struts) και 16 με PES (23 βλάβες / 4450 struts). Συνολικά, οι ασθενείς με BES σε σύγκριση με αυτούς με τα PES είχαν περισσότερα ακάλυπτα struts (ανά stent), [0.41%
έναντι 0.21%, εκτίμηση διαφοράς (DE) 0.2 (95% Cl1, 0.06-0.34), p = 0.006], κακώς εναποθετημένα [0.18% έναντι 0.04%, DE0.14 (95% Cl 0.05-0.23), p = 0.003], ακάλυπτα και κακώς εναποθετημένα [0.08% έναντι 0.026%, DE 0.057 (95% Cl 0.015-0.1), p = 0.01 ] και προεξέχοντα struts [0.23% έναντι 0.04%, DE 0.185 (95% Cl 0.1-0.27), p<0.001], σημαντικά χαμηλότερο πάχος στον νεο-έσω χιτώνα (59.3±28.2 (μm έναντι 201.7±97.5, p<0.001). Κανένα από τα BES δεν καλυπτόταν πλήρως από νεο-έσω χιτώνα, σε αντίθεση με 5 (21.7%)
PES (p = 0.01). Ανιχνεύθηκε θρόμβος σε 1 (3,6%) BES και σε 5 (21,7%) PES (p = 0,05), ωστόσο, σε κανέναν ασθενή δεν παρουσιάστηκε θρόμβωση του stent. Συμπέρασμα: Μεταξύ δύο stents με ίδια βιοαποικοδομήσιμα πολυμερή, η μέθοδος της OCT έδειξε ότι τα BES εμφάνισαν περισσότερα ακάλυπτα και κακώς εναποθετημένα struts σε σύγκριση με τα BES σε διάστημα 6 μηνών. Αυτή η διαφορά μπορεί, εν μέρει, να αποδοθεί στις πιο ισχυρές αντιπολλαπλασιαστικές (αντιυπερολαστικες ή αντιμιτωτικες) ιδιότητες του Βιόλιμους Α9, ωστόσο η επίπτωση στην κλινική έκβαση και τον κίνδυνο LST δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί.
Description
Keywords
Ενδοπροσθέσεις, Θρόμβωση