Η αποτελεσματικότητα της συντηρητικής αντιμετώπισης του συνδρόμου του απιοειδούς μυός, ανασκόπηση της αρθρογραφίας
Loading...
Date
2025-06-27
Authors
Μπέλου, Βαρβάρα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Εισαγωγή: Το σύνδρομο του απιοειδούς (ΣΑ) αφορά μία μορφή μη δισκογενούς ισχιαλγίας, στην οποία παρατηρείται παγίδευση ή συμπίεση του ισχιακού νεύρου από τον απιοειδή μυ. Πιθανή βράχυνση, σπασμός, υπερτροφία, φλεγμονή ή ανατομική ανωμαλία στον απιοειδή, μπορεί να αποτελεί αιτιολογικό παράγοντα του συνδρόμου. Η διάγνωσή του είναι συχνά ασαφής και δύσκολη, αφού τα συμπτώματα των ασθενών είναι κοινά με αυτών που εμφανίζουν ισχιαλγία, ως αποτέλεσμα σπονδυλικής στένωσης ή οσφυϊκής ριζοπάθειας. Σκοπός: Σκοπός της συγκεκριμένης εργασίας είναι να συγκεντρώσει και να αναδείξει μεθόδους συντηρητικής θεραπείας που έχουν αποδειχθεί μέχρι σήμερα αποτελεσματικές ως προς τη διαχείριση και αντιμετώπιση του συνδρόμου. Μεθοδολογία: Για τη συγγραφή της ανασκόπησης η συλλογή των πληροφοριών έγινε από επιστημονικά άρθρα τα οποία έχουν δημοσιευθεί στις έγκυρες βάσεις δεδομένων Pupmed, Google Scholar και Medline. Επιπλέον, μελετήθηκαν και έρευνες από τους καταλόγους αναφορών των άρθρων αυτών. Από την τελική επιλογή των άρθρων, εξαιρέθηκαν αυτά τα οποία είχαν ως αντικείμενο ενασχόλησής τους μόνο τη χειρουργική αντιμετώπιση του συνδρόμου και η έμφαση δόθηκε σε άρθρα που περιλάμβαναν έρευνες σχετικές με τη συντηρητική αντιμετώπιση. Επιπλέον, οι έρευνες που μελετήθηκαν αφορούσαν ενήλικες χωρίς περιορισμό ως προς το φύλο, την εθνικότητα ή το επάγγελμα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η άμεση, χρονικά, εφαρμογή συντηρητικών μεθόδων θεραπείας θεωρείται μείζονος σημασίας για την αντιμετώπιση του συνδρόμου. Πιο συγκεκριμένα, οι διατάσεις του απιοειδούς μείωσαν την πίεση που ασκείται στο ισχιακό νεύρο και μάλιστα κάποια είδη διατάσεων ήταν πιο ωφέλιμα συγκριτικά με άλλα. Η ενδυνάμωση των μυών της γλουτιαίας χώρας καθώς και των γειτονικών επιτάχυναν την αποκατάσταση, ενώ η κινησιοπερίδεση μετρίασε τον πόνο και αύξησε το εύρος κίνησης στο ισχίο του πάσχοντος σκέλους των ασθενών. Τέλος, ο ξηρός βελονισμός βελτίωσε το πρότυπο βάδισης, ενώ η μάλαξη
διασταυρούμενης τριβής αύξησε τη λειτουργικότητα των ασθενών περισσότερο από τις διατάσεις. Συμπεράσματα: Αναδείχθηκαν εναλλακτικές συντηρητικές μέθοδοι θεραπείας (ξηρός βελονισμός), συντηρητικές παρεμβάσεις με άμεσα αποτελέσματα (ενδυνάμωση των απαγωγών, των εκτεινόντων και των έξω στροφέων μυών του ισχίου), καθώς επίσης και ωφέλιμες συντηρητικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του οξέος συνδρόμου του απιοειδούς (τεχνική μυϊκής ενέργειας μετα-ισομετρικής χαλάρωσης συνδυαστικά με φυσικοθεραπεία). Παράλληλα, συγκεντρώθηκαν οι ανώτερες, μεταξύ άλλων, θεραπευτικές τεχνικές, όπως οι διατάσεις και η χειροθεραπεία που φάνηκε να υπερτερούν έναντι της
κινητοποίησης μαλακών μορίων και της ηλεκτροθεραπείας αντίστοιχα.
Description
Keywords
Σύνδρομο απιοειδούς, Φυσικοθεραπεία, Συντηρητική αντιμετώπιση τραύματος, Ισχιακό νεύρο