Η χρήση των μη επεμβατικών μεθόδων εγκεφαλικού ερεθισμού στην αποκατάσταση ψυχιατρικών παθήσεων : βιβλιογραφική ανασκόπηση
Loading...
Date
2025-06-30
Authors
Ντάνη, Ολυμπία
Τριανταφυλλοπούλου, Ιωάννα
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Abstract
Οι μέθοδοι μη επεμβατικού εγκεφαλικού ερεθισμού είναι μια γενική κατηγορία που εκφράζει την εφαρμογή νευροερεθισμού σε ζώντες οργανισμούς, δίχως τη χρήση χειρουργικής ή αναισθητικής επέμβασης, σε συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου. Τα τελευταία χρόνια βιβλιογραφικές αναφορές φέρουν τη χρήση του μη επεμβατικού εγκεφαλικού ερεθισμού από τα χέρια φυσικοθεραπευτών, ειδικά στην νευροαποκατάσταση. Τόσο η θέση του φυσικοθεραπευτή στη ψυχιατρική αποκατάσταση όσο και η χρήση αυτών των μεθόδων αποτελούν μία πρωτοπόρα εξέλιξη της επιστήμης, η οποία διευρύνει τις δυνατότητες της θεραπείας ψυχικής υγείας.
Σκοπός: Στα πλαίσια του προπτυχιακού προγράμματος σπουδών οι συντάκτες αυτής της εργασίας διευρευνούν την κλινική χρήση διαφόρων μεθόδων μη επεμβατικού εγκεφαλικού ερεθισμού στην αποκατάσταση ψυχιατρικών νοσημάτων.
Μεθοδολογία: Για το σκοπό της μελέτης αναζητήθηκαν κατευθυντήριες οδηγίες, κλινικές δοκιμές και συστηματικές ανασκοπήσεις/μετα-αναλύσεις, που αφορούν την εφαρμογή των μεθόδων μη επεμβατικού ερεθισμού σε ένα ευρύ φάσμα ψυχικών παθήσεων καθώς και την αποτελεσματικότητα αυτών. Η αναζήτηση έγινε κατά βάσιν στις βάσεις δεδομένων Pubmed, Google Scholar, PsycInfo, Physiopedia, χρησιμοποιώντας τις λέξεις κλειδιά «NIBS», «RNS», «tACS», «tDCS», «TMS», «TUS». Βασικός πληθυσμός αναζήτησης ήταν ψυχιατρικοί ασθενείς και οι λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναζήτηση αυτή είναι: «mental disorder, psychiatric disorder, major depression (MDD), mood disorder, eating disorder, schizophrenia, autism, stress disorder, PTSD, ADHD, bipolar disorder, alcohol disorder».
Αποτελέσματα: Συνολικά συγκεντρώθηκαν 1252 άρθρα στα οποία έγινε διαλογή βάσει τα κριτήρια εισόδου και αποκλεισμού. Επομένως, οι μελέτες που παρέμειναν προς παρουσίαση ήταν 61, εκ των οποίων τα 31 αφορούν την μέθοδο TMS, 18 την tDCS, 5 την tACS, 4 την tRNS, και 6 την TUS.
Συμπεράσματα: Η rTMS και η tDCS είναι οι πιο συχνά διερευνώμενες και χρησιμοποιούμενες μέθοδοι NIBS στον ψυχιατρικό πληθυσμό, με τις υπόλοιπες μεθόδους να βρίσκονται σε πρώιμο ερευνητικό στάδιο. Οι μέθοδοι αυτές εμφανίζουν θετικές επιδράσεις στη κλινική εικόνα των ψυχιατρικών παθήσεων. Η tACS και η TUS φέρουν θετικά ευρήματα ειδικά στη θεραπεία της σχιζοφρένιας, ενώ η tRNS αποτελεί αναδυόμενη θεραπευτική μέθοδο, προσφέροντας θεραπευτικά οφέλη μέσω των ηχητικών κυμάτων. Η πλειονότητα των συμπεριλαμβανόμενων μελετών τονίζει την ανάγκη για μελέτες που διερευνούν την αποτελεσματικότητα των διάφορων μεθόδων NIBS. Ειδικότερα, επισημαίνεται η μεγαλύτερη ομοιογένεια πρωτοκόλλων στις κλινικές μελέτες για την επίτευξη μετααναλύσεων των ευρημάτων αυτών για την επικύρωση της αποτελεσματικότητας των μεθόδων.
Description
Keywords
Μη επεμβατικός εγκεφαλικός ερεθισμός, Ψυχιατρική πάθηση